Category: دیدگاه

مهرداد محمدی‌نیا، یکی از معترضان دی‌ماه ۱۴۰۴، ۱۱ خرداد امسال اعدام شد؛ بنابر گزارش‌ها، مخفیانه و بدون آنکه فرصت آخرین دیدار با خانواده‌اش را داشته باشد. از زمان بازداشت تا صدور و اجرای حکم اعدام او، کمتر از پنج ماه گذشته بود؛ روندی که به گفته نهادهای حقوق بشری با سرعتی کم‌سابقه طی شد.

اهمیت این اعتراض‌ها تنها در فهرست مطالبات اقتصادی یا شمار تجمع‌کنندگان هر هفته خلاصه نمی‌شود. خبر اصلی، یک تجمع مشخص در یک شهر یا یک روز خاص نیست. آنچه اهمیت دارد، زنجیره‌ای است که هفته‌به‌هفته ادامه پیدا می‌کند.

پرچم «نه به اعدام» این بار نه در سالن دانشگاه و نه در نشست یک نهاد حقوق بشری، بلکه در راهروی یک زندان و در دست محکومانی بلند شده است که هر هفته دوستان‌شان را از کنارشان برای اجرای حکم می‌برند.

ابراهیم دولت‌آبادی‌ نژاد، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی ۱۴۰۴، تنها شش روز پس از صدور حکم اعدام، در اردیبهشت ۱۴۰۵ اعدام شد. مقام‌های جمهوری اسلامی خبر اجرای حکم را روز ۱۴ اردیبهشت اعلام کردند، اما منابع حقوق بشری می‌گویند او سحرگاه ۱۳ اردیبهشت به‌ صورت مخفیانه در زندان وکیل‌آباد مشهد اعدام شده است.

حامد ولیدی، زندانی سیاسی، ۳۱ فروردین سال ۱۴۰۵ اعدام شد. بر اساس گزارش‌ها، این مهندس عمران ۴۵ ساله که ساکن کرج و اصالتا اهل کرمانشاه بود، در اردیبهشت ۱۴۰۴ در تهران بازداشت شده بود.