Category: دیدگاه

عبدالجلیل شه‌بخش، زندانی سیاسی، روز ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ اعدام شد. بنا بر برخی گزارش‌ها، او ۲۶ ساله، پدر دو کودک خردسال و اهل روستای چاه احمد بود.

بر اساس داده‌های سازمان «شبکه اسناد حقوق بشر بلوچستان»، در سال ۲۰۲۵ میلادی دست‌کم ۱۴۳ شهروند بلوچ در ۲۹ زندان ایران اعدام شده‌اند. از این تعداد، ۹۸ نفر به اتهام جرایم مرتبط با مواد مخدر و چهار نفر با اتهامات عقیدتی و سیاسی اعدام شده‌اند.

«با وجود اظهارات مکررم درباره شکنجه و اخذ اظهارات تحت شکنجه و اکراه، قاضی شعبه، آقای سجاد دوستی، با بی‌اعتنایی کامل تحقیق مجددی از من به عمل نیاورد و این موضوع را نادیده گرفت.» این بخشی از نامه یعقوب کریم‌پور است که روز ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ در زندان مرکزی ارومیه اعدام شد.

ناظران حقوق بشر رسانه‌های حکومتی جمهوری اسلامی، از جمله برنامه ۲۰:۳۰، را ابزارهایی امنیتی توصیف می‌کنند که سابقه‌ای طولانی در پخش اعترافات اجباری بازداشت‌شدگان سیاسی دارند. یکی از مشهورترین نمونه‌ها، اعترافات روح‌الله زم بود که در قالب «گفت‌وگوی خبری» از همین برنامه پخش شد.

روزنامه نیویورک تایمز در مقاله‌ای به قلم صنم ماحوزی و اریکا سالامون با عنوان «مرگ یک معترض ایرانی در بازداشت خشم عمومی را برانگیخت؛ خانواده‌اش معتقدند او اعدام شده است» به گزارش گروه‌های حقوق بشری درباره مرگ علی رهبر به‌عنوان یک قتل فراقضایی پرداخته است.