اکبر عبدی در چهارم شهریور ۱۳۳۹ در محله نازیآباد تهران به دنیا آمد و از کودکی به بازیگری علاقه داشت. او در سال ۱۳۵۱ همراه مادرش برای آشنایی با هنر نمایش به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان رفت.
عبدی از هنرجویان مدرسه هنر و ادبیات صداوسیما بود و برای نخستینبار در سال ۱۳۵۹ با تلهتئاتر “سنجابها” مقابل دوربین قرار گرفت.
او در دهه ۱۳۶۰ با بازی در مجموعههای تلویزیونی کودک مانند “محله برو بیا” و “محله بهداشت”، و بهویژه با سریال “باز مدرسم دیر شد” در سال ۱۳۶۲، به چهرهای شناختهشده در میان مخاطبان ایرانی تبدیل شد. ورود او به سینما نیز از سال ۱۳۶۳ و با فیلم “جنجال بزرگ” آغاز شد.
یکی از ۲۰ چهره ماندگار سینمای پس از انقلاب
عبدی در طول چند دهه فعالیت هنریاش، در ژانرهای متنوعی از کمدی گرفته تا درامهای جدی بازی کرد و به خاطر همین تنوع در نقش آفرینی، به او لقب “مرد هزارچهره” دادند.
او بهخاطر توانایی خاصش در گریمپذیری و ایفای نقشهای کاملا متفاوت، از جمله نقشهای زنانه در فیلمهایی چون “آدمبرفی” و “خوابم میآد” در میان بازیگران ایرانی جایگاه ویژهای داشت.
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
از مهمترین افتخارات او میتوان به سه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از جشنواره فیلم فجر اشاره کرد؛ یکبار برای نقشآفرینی در فیلم “مادر” در سال ۱۳۶۸ به کارگردانی علی حاتمی، بار دیگر برای “هنرپیشه” و سومینبار برای فیلم “خوابم میآد” در سال ۱۳۹۰که نخستین تجربه کارگردانی رضا عطاران بود.
عبدی همچنین برای بازی در “آدمبرفی” عنوان بهترین بازیگر مرد سال ۱۳۷۶ را از آن خود کرد و “نشان درجه یک فرهنگ و هنر”، معادل دکترای افتخاری را دریافت کرد.
نقش او در فیلم “مادر” هم بهعنوان یکی از برترین بازیهای تاریخ جشنواره فجر شناخته میشود و شخصیت “اکبر” در فیلم “هنرپیشه” نیز در فهرست ۱۰۰ شخصیت برتر سینمای ایران قرار گرفته است.
او در جشن حافظ نیز بهعنوان یکی از ۲۰ چهره ماندگار سینمای پس از انقلاب معرفی شد.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
در دهه هشتاد همکاری او با مسعود دهنمکی آغاز شد که با حاشیه های گسترده ای نیز همراه بود. او در شش فیلم سینمایی این کارگردان، شامل سهگانه “اخراجیها”، دوگانه “رسوایی” و فیلم “معراجیها” ایفای نقش کرد و این، پرکارترین همکاری او با یک کارگردان مشخص در طول فعالیت هنریاش بود.
فراتر از یک کمدین صرف
توانایی اکبر عبدی در بداههپردازی و خلق لحظات کمدی برخاسته از شناخت عمیق از روحیات مردم، انعطافپذیریاش در ایفای نقشهای کاملا متضاد از زن سالمند گرفته تا کودک و از شخصیتهای سادهدل تا منفی و در عین حال تواناییاش در بازیهای جدی و دراممحور، نشان داد، او فراتر از یک کمدین صرف است. همین ترکیب باعث شد نامش برای دههها در کنار برخی از پرمخاطبترین آثار سینمای ایران دیده شود.
اکبر عبدی که از چندی پیش به دلیل سکته قلبی در بیمارستان بستری بود، عصر روز جمعه ۲دوم مرداد به دلیل ایست قلبی در سن ۶۶ سالگی درگذشت.
