این درخواست در پی افزایش نگرانی از وخامت سریع وضعیت جسمانی نرگس محمدی و انتقال او از زندان زنجان به بیمارستانی در تهران مطرح شده است.
در بیانیهای که امروز سهشنبه ۱۲ مه (۲۲ اردیبهشت) منتشر شد، ۱۱۲ برنده جایزه نوبل از مقامهای جمهوری اسلامی و جامعه جهانی خواستند تا “بیدرنگ” برای آزادی نرگس محمدی و تضمین دسترسی مداوم او به درمان پزشکی اقدام کنند.
هشدار درباره خطر جانی و محرومیت درمانی
نرگس محمدی که در سال ۲۰۲۳ به دلیل دههها فعالیت در دفاع از حقوق زنان در ایران برنده جایزه نوبل صلح شده بود، یکشنبه گذشته ۲۰ اردیبهشت، به دلیل وضعیت بحرانی جسمانیاش جهت درمان تخصصی با آمبولانس به بیمارستان پارس تهران منتقل شد.
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
این فعال حقوق بشر که در دوران بازداشت دچار کاهش شدید وزن، فشار خون ناپایدار و علائم جدی قلبی شده بود، پس از یک حمله قلبی احتمالی، در سلول خود بیهوش پیدا شد.
از آنجا که انتقال نرگس محمدی به بیمارستان تنها وقفهای موقت در دوران حبس او محسوب میشود، نزدیکانش نگران بازگرداندن مجدد او به زندان، در صورت بهبود وضعیت جسمانیاش هستند.
برندگان جایزه نوبل خواستار آزادی فوری نرگس محمدی و لغو تمامی اتهامها علیه او شدهاند. آنها در بیانیه مشترک خود گفتهاند: «کارشناسان پزشکی هشدار میدهند که جان او ممکن است در معرض خطری قریبالوقوع باشد.» این بیانیه همچنین تأکید کرده است که محمدی در ماههای گذشته در زندان از دسترسی به درمان تخصصی محروم بوده است.
امضاکنندگان این بیانیه شامل ۲۶ برنده نوبل شیمی، ۱۲ برنده نوبل اقتصاد، ۵ برنده نوبل ادبیات، ۲۹ برنده نوبل پزشکی، ۱۱ برنده نوبل صلح و ۲۹ برنده نوبل فیزیک هستند. از جمله امضاکنندگان میتوان به آنی ارنو، نویسنده سرشناس فرانسوی، و جان مکسول کوتسی، نویسنده نامدار آفریقای جنوبی، اشاره کرد.
“جان او به مویی بند است”
جودی ویلیامز، فعال آمریکایی منع بهکارگیری مینهای ضدنفر که در سال ۱۹۹۷ برنده جایزه نوبل صلح شد، به روزنامه گاردین گفته است نرگس محمدی «هرگز نباید تا آستانه مرگ کشانده میشد.» او افزود: «هیچکس، در هیچ کجا، نباید به خاطر اعتراض مسالمتآمیز یا دفاع از حقوق بشر زندانی شود.»
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
توکل کرمان، روزنامهنگار یمنی و برنده جایزه نوبل صلح سال ۲۰۱۱ نیز در گفت و گو با گاردین، محمدی را “صدای بیباک زنانی که در برابر سرکوب مقاومت میکنند و خواهان آزادی هستند” توصیف کرد.
کرمان گفت: «هیچ زندانی نمیتواند مبارزه برای کرامت و عدالت را خاموش کند. نرگس باید آزاد شود و جهان باید همچنان در کنار زنان ایران بایستد.»
علی رحمانی، فرزند نرگس محمدی نیز که در پاریس زندگی میکند، به این روزنامه بریتانیایی گفته است: «تعلیق موقت حکم مادرم به هیچ وجه کافی نیست. پس از سالها حبس، سلول انفرادی و محرومیت سیستماتیک از درمان پزشکی، جان او دیگر به مویی بند است.»
فرزند این زندانی سیاسی افزود: «ما نمیخواهیم که او فقط چند روز از سلول بیرون باشد؛ ما خواهان پایان دائمی این آزار و اذیت قضایی هستیم. مادرم به آزادی بی قید و شرط و مراقبتهای تخصصی طولانیمدت نیاز دارد، بدون سایه بازگشت به محیطی که نزدیک بود جانش را بگیرد.»
نرگس محمدی بارها به دلیل فعالیتهای مدنی خود، از جمله کارزارهایش علیه مجازات اعدام و حجاب اجباری در ایران، بازداشت شده است. او در مجموع در چندین پرونده به بیش از ۴۴ سال زندان و ۱۵۴ ضربه شلاق محکوم شده است.
