منابع آگاه به سی‌بی‌اس نیوز گفتند که مقامات ارشد امنیت ملی به رئیس‌جمهور ترامپ گفته‌اند که ارتش آماده حملات احتمالی به رژیم ایران از روز شنبه است، اما جدول زمانی هرگونه اقدامی احتمالاً فراتر از این آخر هفته خواهد بود.

این مقامات که به شرط ناشناس ماندن برای بحث در مورد مسائل حساس ملی صحبت کردند، گفتند که آقای ترامپ هنوز تصمیم نهایی در مورد حمله نگرفته است.

این گفتگوها سیال و مداوم توصیف شده‌اند، زیرا کاخ سفید خطرات تشدید تنش و پیامدهای سیاسی و نظامی خویشتنداری را می‌سنجد.

به گفته چندین مقام، پنتاگون طی سه روز آینده برخی از پرسنل خود را به طور موقت از منطقه خاورمیانه – عمدتاً به اروپا یا بازگشت به ایالات متحده – خارج می‌کند تا در صورت اقدام یا ضدحمله احتمالی رژیم ایران در صورت ادامه عملیات ایالات متحده، با این اقدام مقابله کند.

یکی از منابع گفت که این یک رویه استاندارد برای پنتاگون است که قبل از یک فعالیت نظامی بالقوه ایالات متحده، دارایی‌ها و پرسنل خود را جابجا کند و لزوماً به معنای قریب‌الوقوع بودن حمله به ایران نیست.

سخنگوی پنتاگون در تماس با سی‌بی‌اس نیوز در بعد از ظهر چهارشنبه گفت که آنها هیچ اطلاعاتی برای ارائه ندارند.

به گفته یکی از منابع، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، قصد دارد حدود دو هفته دیگر برای گفتگوهای بیشتر با بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، دیدار کند.

یک مقام ارشد آمریکایی روز چهارشنبه به رویترز گفت مشاوران ارشد امنیت ملی در اتاق وضعیت کاخ سفید برای بررسی موضوع ایران دیدار کردند و به آنان گفته شد که همه نیروهای آمریکایی اعزام‌شده به منطقه باید تا اواسط ماه مارس (حدود ۲۵ اسفند) در محل خود مستقر شده باشند.

به گفته این مقام، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، قرار است در آخر هفته منتهی به ۲۸ فوریه (۱۰ اسفند) در اسرائیل با بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، دیدار کند.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا یک هفته پیش گفته بود که جمهوری اسلامی باید فورا توافق کند و زمانی که از او درباره بازه زمانی مورد نظرش سوال شد، گفت حدود یک ماه دیگر که اکنون یک هفته از آن سپری شده است.

صبح چهارشنبه، سرلشکر (بازنشسته) آموس یادلین، رئیس سابق اداره اطلاعات نظامی اسرائیل، در یک برنامه زنده تلویزیونی خبرساز شد. این مقام کهنه‌کار سرویس اطلاعاتی در مصاحبه‌ای با روزنامه مورنینگ نیوز اسرائیل، جمله‌ای گفت که در سراسر این کشور طنین‌انداز شد: «هفته گذشته، هیچ تردیدی برای پرواز به کنفرانس امنیتی مونیخ نداشتم. آخر هفته آینده، در مورد سوار شدن به هواپیما دو بار فکر خواهم کرد.»

پیام واضح بود: اتفاقی بزرگ در راه است، احتمالاً ظرف روزهای آینده. یادلین هشدارهایی داد و گفت: «یک قدرت بزرگ ظرف چند روز وارد جنگ نمی‌شود و یک مسیر دیپلماتیک وجود دارد که باید به طور کامل طی شود» – اما هشدار سفر ضمنی تیتر خبرها را به خود اختصاص داد.

با این حال، پلی‌مارکت وحشت آخر هفته را نادیده می‌گیرد، اما پایان ماه مارس را به عنوان یک پنجره هدف انفجاری خاص نشان داده است. نگران‌کننده‌ترین رقم در تابلوی معاملات فقط خود احتمال بالا نیست – بلکه سرعت افزایش آن است.

احتمال وقوع یک حمله تا ۳۱ مارس اکنون ۴۹٪ است. با این حال، رقم واقعاً سرسام‌آور، رقمی است که در کنار آن سبز چشمک می‌زند – افزایش ۳۲٪. این افزایش تدریجی نیست. این یک تغییر شدید است که در یک بازه زمانی بسیار کوتاه فشرده شده است.

شک و تردید پلی‌مارکت نسبت به اعلامیه‌های نمایشی از ناکجاآباد ناشی نشده است. شک و تردید «پول هوشمند» پلی‌مارکت ریشه در این دیدگاه دارد که ترامپ از درگیری‌های غیرضروری اجتناب می‌کند، و در سابقه اثبات‌شده بازار در پیش‌بینی رویدادهای نمایشی – مانند دستگیری نیکولاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا یا نتایج انتخابات – بهتر از هر متخصص یا نظرسنجی است.

پزشکیان امروز گفت از کشته شدن «باکی ندارد»

این سخنان در حالی بیان می‌شود که احتمال حمله نظامی ایالات متحده افزایش یافته است. اسرائیل در جریان جنگ ۱۲ روزه با هدف‌گیری جلسه شورای عالی امنیت جمهوری اسلامی تلاش کرده بود تا همه آنها را بکشد.

پزشکیان روز چهارشنبه گفت: «به اینکه شهید هم بشیم افتخار می‌کنیم. باکی هم از شهادت نداریم، افتخار می‌کنیم این اتفاق بیافتد.»

سخنگوی کاخ سفید واشنگتن امروز با بیان اینکه به نیابت از پرزیدنت ترامپ موعد نهایی برای مذاکره با رژیم ایران مشخص نخواهم کرد، گفت: عاقلانه است که به توافق برسند چون دلایل و بهانه‌های زیادی برای توجیه حمله نظامی می‌توان ارائه داد.

این در حالیست که یک روز پس از پایان مذاکرات ژنو، نشریه اکسیوس گزارش داده که آمریکا به یک جنگ بزرگ در خاورمیانه نزدیک شده و درگیری با جمهوری اسلامی ممکن است به‌زودی آغاز شود. (فیلم زیر: نفس جنگ پشت گردن خامنه‌ای)

این منبع نوشت: دولت ترامپ بیش از آنچه اکثر آمریکایی‌ها تصور می‌کنند به یک جنگ بزرگ در خاورمیانه نزدیک است. این جنگ می‌تواند خیلی زود آغاز شود.

چرا مهم است: منابع می‌گویند عملیات نظامی ایالات متحده در ایران احتمالاً یک کارزار عظیم و چند هفته‌ای خواهد بود که بیشتر شبیه یک جنگ تمام عیار خواهد بود تا عملیات دقیق ماه گذشته در ونزوئلا.

این منابع خاطرنشان کردند که احتمالاً این یک کارزار مشترک ایالات متحده و اسرائیل خواهد بود که از نظر دامنه بسیار گسترده‌تر – و برای رژیم [ایران] وجودی‌تر – از جنگ ۱۲ روزه به رهبری اسرائیل در ژوئن گذشته است که ایالات متحده در نهایت برای از بین بردن تأسیسات هسته‌ای زیرزمینی ایران به آن پیوست.

چنین جنگی تأثیر چشمگیری بر کل منطقه و پیامدهای عمده‌ای برای سه سال باقی مانده از ریاست جمهوری ترامپ خواهد داشت.

با توجه به اینکه توجه کنگره و عموم مردم به طور دیگری مشغول است، بحث عمومی کمی در مورد اینکه چه چیزی می‌تواند مهمترین مداخله نظامی ایالات متحده در خاورمیانه در حداقل یک دهه گذشته باشد، وجود دارد.

به طور خلاصه: ترامپ در اوایل ژانویه به دلیل کشته شدن هزاران معترض توسط رژیم، نزدیک بود به ایران حمله کند.

اما وقتی فرصت از دست رفت، دولت به رویکردی دو طرفه روی آورد: مذاکرات هسته‌ای همراه با تقویت نظامی گسترده.

ترامپ با به تأخیر انداختن و اعمال این همه نیرو، انتظارات را در مورد اینکه عملیات در صورت عدم دستیابی به توافق چگونه خواهد بود، افزایش داده است.

و در حال حاضر، دستیابی به توافق محتمل به نظر نمی‌رسد.

وضعیت فعلی: ناوگان آمریکا به دو ناو هواپیمابر، دوازده کشتی جنگی، صدها جت جنگنده و چندین سیستم دفاع هوایی افزایش یافته است. برخی از این قدرت آتش هنوز در راه است.

بیش از ۱۵۰ پرواز باری نظامی ایالات متحده، سیستم‌های تسلیحاتی و مهمات را به خاورمیانه منتقل کرده‌اند.

فقط در ۲۴ ساعت گذشته، ۵۰ جت جنگنده دیگر – اف-۳۵، اف-۲۲ و اف-۱۶ – به منطقه اعزام شده‌اند.

در میان خطوط: بن‌بست با ایران آنقدر طولانی شده است که احتمالاً بسیاری از آمریکایی‌ها نسبت به آن بی‌تفاوت شده‌اند. منابع می‌گویند جنگ می‌تواند زودتر و بسیار بزرگتر از آن چیزی باشد که اکثر مردم تصور می‌کنند.

افزایش قدرت نظامی و لفاظی‌های ترامپ، عقب‌نشینی او را بدون دادن امتیازات عمده از ایران در مورد برنامه هسته‌ای‌اش دشوار می‌کند.

این در ذات ترامپ نیست و مشاوران او استقرار همه این سخت‌افزارها را بلوف نمی‌دانند.

با ترامپ، هر اتفاقی ممکن است بیفتد. اما همه نشانه‌ها حاکی از آن است که اگر مذاکرات شکست بخورد، او ماشه را خواهد کشید.

جدول زمانی: به گفته دو مقام اسرائیلی، دولت اسرائیل – که در حال پیشبرد سناریویی حداکثری با هدف تغییر رژیم و همچنین برنامه‌های هسته‌ای و موشکی ایران است – در حال آماده شدن برای سناریوی جنگ در عرض چند روز است.

برخی منابع آمریکایی به اکسیوس گفته‌اند که ایالات متحده ممکن است به زمان بیشتری نیاز داشته باشد. سناتور لیندسی گراهام (جمهوری‌خواه از کارولینای جنوبی) گفت که حملات هنوز ممکن است چند هفته طول بکشد. اما برخی دیگر می‌گویند که این جدول زمانی می‌تواند کوتاه‌تر باشد.

یکی از مشاوران ترامپ گفت: «رئیس خسته شده است. برخی از اطرافیانش به او در مورد جنگ با ایران هشدار می‌دهند، اما من فکر می‌کنم ۹۰ درصد احتمال دارد که در چند هفته آینده شاهد اقدام نظامی باشیم.»

نکته جالب: مقامات آمریکایی پس از مذاکرات سه‌شنبه گفتند که ایران باید ظرف دو هفته با یک پیشنهاد دقیق بازگردد.

۱۹ ژوئن گذشته، کاخ سفید یک فرصت دو هفته‌ای برای ترامپ تعیین کرد تا بین مذاکرات بیشتر یا حمله تصمیم بگیرد. سه روز بعد، او عملیات چکش نیمه‌شب را آغاز کرد.

نکته آخر: هیچ مدرکی مبنی بر دستیابی به یک پیشرفت دیپلماتیک با ایران در افق وجود ندارد. اما شواهد فزاینده‌ای وجود دارد که نشان می‌دهد جنگ قریب‌الوقوع است.
www.youtube.com/watch?v=5hjgt0chdBY

بنابر ارزیابی در اسرائیل، مذاکرات با رژیم ایران به نقطه بحرانی رسیده است و برداشت اسرائیل این است که ترامپ به ضرورت حمله نظامی متقاعد شده، اما برای این که نشان دهد فرصت کافی به دیپلماسی داده است، باید مذاکرات را تا جای ممکن پیش‌ ببرد. به گزارش کانال ۱۲ اسرائیل، این کشور در عمل در حال آماده‌سازی خود برای احتمال فروپاشی مذاکرات است.

فیلم زیر؛ ارزیابی اسرائیل: شرایط عملیاتی برای اقدام نظامی ایالات متحده علیه جمهوری اسلامی در حال فراهم شدن است.

بنابر گزارش کانال ۱۲ اسرائیل،، کاخ سفید به اسرائیل گفته است که مذاکرات به بن‌بست نزدیک می‌شود و پیشروی در آن دشوار است، زیرا رژیم ایران با خواسته‌های رئیس‌جمهوری آمریکا موافقت نخواهد کرد.

براساس این گزارش، مقامات اسرائیلی و حلقه نزدیکان ترامپ بر این باورند که رئیس‌جمهوری آمریکا خواستار حمله است و برای مشروعیت بخشیدن به حمله باید نشان دهد که از هر فرصتی برای مذاکره استفاده کرده است.

به گزارش کانال ۱۲ اسرائیل، برداشت دیگر اسرائیل پس از این دور از مذاکرات این است که زمان برای دیپلماسی، از جمله به دلایل عملیاتی رو به کاهش است و بنابر آن‌چه از چندین نشست امنیتی محدود بیرون آمده است، اسرائیل باید عملا برای شرایطی آماده شود که گویا گفتگوها همین حالا فروپاشیده و توافق از دست رفته است.

به گزارش یورونیوز، ایالات متحده همچنان در حال تقویت توان نظامی خود در خاورمیانه است. بنابر برآوردهای اسرائیل، این انباشت قوای نظامی تا یک هفته آینده تکمیل خواهد شد و پیش‌بینی می‌شود که ناو هواپیمابر «یو‌اس‌اس جرالد فورد» هم تا یک هفته آینده به منطقه برسد.

بنابر این گزارش، ترتیب مراحل اقدام ایالات متحده به این صورت خواهد بود که پس از تکمیل آرایش نیروها، طرح عملیاتی منسجم برای اقدام آماده می‌شود و سپس زمان‌بندی آن با استناد بر اطلاعات به دست‌آمده تعیین می‌شود. این در حالی است که ایالات متحده برای استفاده از اثر غافل‌گیری، عمدا سیاست ابهام را حفظ می‌کند.

به گزارش سی‌ان‌ان، پس از مذاکرات روز سه‌شنبه، برخی مقامات آمریکایی تردیدهایی را نسبت به این که رئیس‌جمهوری تا چه زمانی اجازه پیگیری تلاش‌های دیپلماتیک را می‌دهد، مطرح کردند. بنابر اظهارات افرادی که با شیوه تفکر ترامپ آشنا هستند، رئیس‌جمهوری آمریکا نگران این است که رژیم ایران برای خرید وقت او را سر بدواند. بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل در دیدار اضطراری هفته پیش با ترامپ، همین نگرانی را مطرح کرده بود.

لیندزی گراهام، سناتور جمهوری‌خواه نزدیک به ترامپ، همزمان با آغاز دور تازه مذاکرات اعلام کرد که تصمیم‌گیری آمریکا درباره احتمال توسل به گزینه نظامی علیه جمهوری اسلامی ممکن است ظرف چند هفته انجام شود.

مایک هاکبی، سفیر آمریکا در اسرائیل، نیز در سخنانی مشابه در نشست رهبران یهودی در اورشلیم اظهار داشت «در مقطعی آمریکا باید بگوید: دیگر بس است!» به گفتۀ او، در صورت شکست گفتگوها، پیامدهای احتمالی برای رژیم ایران بسیار سخت‌تر از درگیری دوازده‌روزه تابستان گذشته خواهد بود.

www.youtube.com/watch?v=hgXXHugjvFI

یک سایت داخلی نوشته: دور دوم مذاکرات با آمریکا در ژنو در شرایطی به پایان رسید که گمانه زنی ها درخصوص موفقیت این مذاکرات یا تاثیر آن بر روند کلی روابط طرفین ادامه دارد. با این وجود، تخت روانچی (معاون عراقچی) تاکید کرده است که باید حواسمان باشد که از یک سوراخ دو بار گزیده نشویم. جاوید قربان‌اوغلی، مدیرکل پیشین در وزارت امور خارجه در گفت‌و‌گو با فرارو وضعیت موجود را تحلیل کرده است.

این دیپلمات سابق درخصوص آن چه به عنوان لابی آمریکا مورد اشاره تخت روانچی قرار گرفته است، گفت: «به اعتقاد من اصلا نیازی نیست درباره لابی آمریکا صحبت کنیم. آمریکا یک اجماع را علیه ایران سازماندهی کرده است. این اجماع شامل متحدان اروپایی آمریکا است که در برخی موارد موضعی چه بسا تندتر از آمریکا دارند. نقطه مشترک و اجماع بین اروپا و آمریکا این است که متاسفانه شرایط به گونه ای شده که همه نسبت به این موضوع که مایلند در ایران تغییراتی گسترده (تغییر رژیم) رخ دهد، رسیده اند. این نکته ای بسیار مهم و خطرناک است.

این دیپلمات با سابقه در ادامه گفت: آمریکا دیگر نیازی به لابی سازی ندارد چرا که هم اکنون لابی های لازم را دارد. اما چگونه می توانیم اجماع شکل گرفته توسط آمریکا را از بین ببریم؟ به اعتقاد من بخش نخست این شکسته شدن اجماع، داخل کشور رخ می دهد. باید هرچه سریعتر با مردم به مصالحه و آشتی ملی برسیم!

وی افزود: من پاسخ مثبت دادن بخشی از جامعه به یک فراخوان را تحقیرآمیز نمی‌بینم. اتفاقا معتقدم پذیرش چنین چیزی نه از روی حب به آن شخص (شاهزاده رضا پهلوی)، بلکه از روی دلخوری ها و بغض هایی است که شکل گرفته و باید حل شود. راهکار حل این وضعیت کاملا ساده است. باید به مردم نقش داد، باید با مردم آشتی کرد!

این در حالیست که روزنامه جهان صنعت در مطلبی نوشته است: جمهوری اسلامی این روزها زیر فشار فوق‌‌العاده‌ای از سوهای گوناگون است. بیشترین فشار بر نظام سیاسی نارضایتی ژرف و گسترش‌یابنده‌ای بوده که از طرف شهروندان به‌شدت ناراضی از روزگار تیره کسب‌و‌کار و معاش است. این چیزی است که همه مقام‌های جمهوری اسلامی نیز آن را انکار نمی‌کنند. واقعیت این است که فرو رفتن منابع دولت و نیز منابع بنگاه‌های اقتصادی در چاه نابسامانی راه را برای مچاله کردن سفره مردم هموار کرده است.

این روزنامه نوشت: از پیش روشن است این وضعیت ابدی نیست و شهروندان رفتارهای دیگری نشان خواهند داد. از سوی دیگر باید به فشار بیرونی فزاینده به جمهوری اسلامی اشاره کرد. دشمنان جمهوری اسلامی حالا از نارضایتی گسترده ایرانیان سکویی برای جهش خواسته‌های ویژه‌شان پیدا کرده و دیوارهای خودرا برای نبرد بر پایه همین نارضایتی‌ بنا کرده‌اند. همه آدرس‌ها نشان می‌دهند جمهوری اسلامی برای روبه‌رو شدن با تنگنای سرچشمه گرفته از اقتصاد به شدت بیمار دیگر دست پر ندارد و اگر همین میزان درآمد صادرات نفت نیز با سدهای تازه روبه‌رو شود شاید دیگر در پرداخت حقوق کارمندان خود نیز با راه‌های بسته روبه‌رو شود.

بوی خون هنوز در هوا نفس می‌کشد

روزنامه جهان صنعت در مطلب دیگری نوشت: بوی خون هنوز در هوا نفس می‌کشد؛ بویی همچون خاطره‌ای سمج که روح را در انزوا می‌خورد و می‌تراشد در اذهان عمومی جریان دارد. شامگاه هجدهم و نوزدهم دی‌ماه لحظه‌ای نبود که بتواند به‌سادگی از حافظه این سرزمین عبور کند. صدای افتادن سروقامتانی که با امیدی ساده از خانه بیرون رفتند و هرگز بازنگشتند در گوش شهر مانده است؛ صدایی که نه با گذر ۴۰روز خاموش شد و نه با آمدن برف‌های زمستانی آرام گرفت. گویی زمان هم در برابر آن غروب‌های سنگین مکث کرده و هنوز جرات عبور کامل از آن ساعات را ندارد.

مرگ آن همه جوان، صرف‌نظر از هر تفسیر سیاسی، زخمی عمیق بر پیکر جامعه گذاشته است؛ زخمی که نوشدارویی ندارد. امروز می‌توان رد آن ۴۰روز را در چهره شهر دید. شهری که دیگر مثل قبل نفس نمی‌کشد، سرزمینی که می‌داند بخشی از آینده‌اش در خاک سرد آرمیده است و مردمی که هنوز میان اندوه و خشم در رفت‌وآمدند.

در پشت پنجره، تا چشم کار می‌کند، خشم است!

روزنامه اعتماد هم در مطلبی به واکاوی دلایل اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ پرداخته و نوشته است:

خشم امروز جوانان ریشه در انسداد امید و تحقیر هویت دارد که به‌مثابه شکاف میان نسل‌ها و نهادهای قدرت شناخته می‌شود. خشم جوانان ایرانی در وقایع دی‌ماه، فقط محصول سفره‌های کوچک‌شده نبود. آنها احساس می‌کنند نه‌تنها مشکلات‌شان دیده نمی‌شود، بلکه کرامت‌شان زیر سوال می‌رود. جوانان، به‌رغم شایستگی و تحصیل، در یک سیکل بی‌پایان انتظار برای تحقق چشم‌اندازهای زندگی گیر افتاده‌اند. جوانان دیگر با روایت‌های رسمی، ارتباط برقرار نمی‌کنند. آن‌ها خواهان عدالت اجتماعی و چشم‌اندازی روشن از آینده‌اند. وقتی فردا شبیه امروز است و امروز از دیروز بدتر، امید به‌تدریج می‌میرد و با مرگ امید، خشم متولد می‌شود.

این روزنامه نوشت: فرصت بی‌نهایت نیست. اگر جوان احساس نکند که می‌تواند در چارچوب همین سرزمین آینده‌ای بسازد، اگر رسانه رسمی هم‌چنان در مدار رجزخوانی بماند، خشم همچنان انباشته خواهد شد و خشم انباشته، روزی خود را به شکلی نشان می‌دهد که دیگر مهارپذیر نخواهد بود.