پیام ترامپ به خامنه‌ای از طریق عمان؟ یا تسلیم می‌شوی یا کشته خواهی شد؟

برخی رسانه های حکومتی امروز با اشاره به سخنان یک سناتور آمریکایی نزدیک به ترامپ که خامنه‌ای را تهدید کرده در صورت کشتار معترضان ایرانی، رئیس جمهور آمریکا جان او را خواهد گرفت، از سفر سراسیمه و مهم وزیر خارجه عمان به تهران خبر دادند.

این رسانه ها با نگرانی نوشتند: سناتور جنگ طلب گراهام در مصاحبه ای با شبکه خبری “فاکس نیوز” آمریکا با اشاره به ناآرامی ها و اعتراضات جاری در برخی مناطق ایران، هشدار داد که اگر آیت‌الله ها به سرکوب معترضانی که خواستار زندگی بهتر هستند، ادامه دهند، رئیس جمهور آمریکا، آنها را خواهد کشت.

سایت امنیتی تابناک نوشت: ترامپ نیز به بهانه ناآرامی ها در برخی شهرهای ایران، تاکنون دو مرتبه با لحنی تهدید آمیز از احتمال اقدام نظامی علیه ایران سخن گفته است.

در همین حال به گزارش تسنیم وابسته به سپاه پاسداران، یک منبع آگاه از سفر بدر بن حمد البوسعیدی، وزیر امور خارجه عمان، به تهران خبر داد و گفت: برنامه این سفر در حال پیگیری است.

وی درباره زمان انجام این سفر افزود: هنوز تاریخ دقیقی برای آن نهایی نشده، اما احتمال انجام سفر در روز شنبه زیاد است.

این منبع آگاه همچنین در پاسخ به این پرسش که آیا وزیر خارجه عمان حامل پیام آمریکا به تهران است، اظهار کرد: اطلاعات دقیقی در این زمینه در دست نیست.

آمریکا یک نفتکش روسیه را “تحت کنترل درآورد”

به گزارش رسانه‌ها، آمریکا دو هفته در تعقیب یک نفتکش ظاهراً فعال برای روسیه بوده است. ناگهان زیردریایی‌ها و ناوهای جنگی روسیه برای همراهی این نفتکش ظاهر می‌شوند. سپس ارتش آمریکا از هوا وارد عمل شده و کشتی را تصرف می‌کند.بنا بر گزارش رسانه‌ها، ایالات متحده پس از بیش از دو هفته تعقیب، یک نفتکش با پرچم روسیه را در نزدیکی سواحل ایسلند تحت کنترل خود درآورده است.

راشاتودی، شبکه دولتی روسیه، پیش‌تر، با انتشار تصویری، گزارش داده بود که نیروهای آمریکایی ظاهراً تلاش کرده‌اند از طریق یک بالگرد وارد نفتکش “مارینرا” شوند.

دو مقام آمریکایی به وال‌استریت ژورنال و رویترز گفته‌اند که در نزدیکی محل عملیات، یک زیردریایی و یک ناو جنگی روسیه حضور داشته‌اند. این نفتکش که با ونزوئلا ارتباط داشته، از سوی گارد ساحلی و ارتش آمریکا تعقیب می‌شده است.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

طبق همین گزارش، آمریکا همچنین برای پشتیبانی از این عملیات، هواپیماهای ضدزیردریایی پی−۸ پوسایدون و بالگردهای رزمی “اِی‌سی−۱۳۰جِی” به منطقه اعزام کرده است.

به گزارش رسانه‌های دولتی، وزارت خارجه روسیه اعلام کرده که این کشتی در آب‌های بین‌المللی قرار داشته و مطابق با قوانین بین‌المللی دریانوردی فعالیت می‌کرده است. این وزارتخانه از کشورهای غربی خواسته است حق آزادی کشتیرانی این نفتکش را محترم بشمارند.

به گفته مقام‌های آمریکایی، پیش از این عملیات، نفتکش مزبور که نخست با نام “بلا-۱” و با پرچم گویان حرکت می‌کرد، محاصره دریایی آمریکا علیه نفتکش‌های تحریم‌شده را نقض کرده بود. این کشتی همچنین در برابر تلاش‌های دوهفته‌ای گارد ساحلی آمریکا برای ورود به آن مقاومت کرده و از آن زمان تحت پرچم روسیه ثبت شده بود.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

شبکه راشاتودی به نقل از یک منبع ناشناس نوشت که پیش‌تر نیز تلاشی برای تصرف این نفتکش در جریان طوفان صورت گرفته بود. به نظر می‌رسد این نخستین بار پس از مدت‌هاست که ارتش آمریکا می‌کوشد یک کشتی با پرچم روسیه را توقیف کند.

این اقدام بخشی از کارزار دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، علیه ونزوئلا است که تنها چند روز پس از بازداشت نیکلاس مادورو، رهبر برکنارشده این کشور، در کاراکاس و انتقال او به ایالات متحده توسط نیروهای ویژه آمریکا، صورت می‌گیرد.

مقام‌های ارشد ونزوئلا بازداشت مادورو را “آدم‌ربایی” توصیف کرده و آمریکا را به تلاش برای “سرقت ذخایر عظیم نفتی” این کشور متهم کردند. ترامپ نیز متقابلاً ونزوئلا را به “سرقت نفت آمریکا” متهم کرده است. گارد ساحلی آمریکا یک نفتکش دیگر مرتبط با ونزوئلا را نیز در آب‌های آمریکای لاتین توقیف کرده است.

نفتکش “مارینرا” قرار بود در مسیر خود، از ونزوئلا نفت بارگیری کند. ایالات متحده دو هفته پیش تلاش کرده بود این کشتی را توقیف کند، اما خدمه به همراه نفتکش موفق به فرار شده بودند.

به گفته مقام‌های آمریکایی، نفتی در کشتی وجود ندارد. کاخ سفید اعلام کرده که این کشتی، نفتکشی بدون تابعیت است که با پرچم جعلی حرکت می‌کند و حکم قضایی برای توقیف آن صادر شده است.

اعتراضات مردمی در ایران؛ رویکرد کشورهای اروپایی چیست؟

آمریکا تهدید کرده‌ است، با ادامه خشونت با معترضان در ایران امکان اقدام نظامی وجود دارد. سوال اینجاست که کشورهای اروپایی در این تحولات چه نقشی دارند؟ گفتگو با چند نماینده پارلمان و سیاستمدار ایرانی و آلمانی در این باره.ایران وارد یازدهمین روز اعتراضات سراسری شده است. خشم کسبه و بازاریانی که به خاطر افزایش بهای دلار تصمیم به بستن مغازه‌ها گرفتند، خیلی سریع فراگیر شد و معترضان را به خیابان‌ها کشاند.

با وجود اینکه مشکلات اقتصادی این‌بار جرقه اعتراضات را شعله‌ور کرد اما شعارهای معترضان از همان روزهای ابتدایی، متوجه حاکمیت جمهوری اسلامی شد و مردم حالا نه تنها در پایتخت، در بسیاری از شهرهای کوچک ایران نیز به خیابان‌ها آمدند. واکنش جمهوری اسلامی هم مانند همیشه سرکوب معترضان است.

اما آنچه اعتراضات این بار در ایران را متفاوت‌تر از همیشه کرده، واکنش جامعه‌ بین‌المللی بخصوص ایالات متحده است.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا تا روز یازدهم اعتراضات در ایران دست‌کم دو بار به صورت مستقیم به حکومت ایران پیام داده و تهدید کرده است، “در صورت کشته شدن معترضان بیشتر، رژیم تهران “ضربه بسیار سختی” از سوی ایالات متحده خواهد خورد.”

اسرائیل نیز به دقت تحولات ایران را رصد می‌کند و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر این کشور با اعلام اینکه “احتمال دارد مردم ایران در آستانه لحظه‌ای سرنوشت‌ساز قرار گرفته باشند” گفته است: «اسرائیل در کنار مردم ایران ایستاده است.»

همزمانی اعتراضات در ایران با تحولاتی که در ونزوئلا رخ داد، احتمال اینکه آمریکا یا اسرائیل قصد حمله نظامی به ایران را داشته باشند را حتی قوت بخشید.

یائیر لاپید، رهبر اپوزیسیون اسرائیل اخیرا با هشدار به جمهوری اسلامی با لحنی تهدیدآمیز گفت، “رژیم ایران باید به تحولات ونزوئلا توجه کند.

در حالی که ایالات متحده و اسرائیل آشکارا ایران را تهدید کرده‌اند، در صورت ادامه خشونت با معترضان امکان اقدام نظامی وجود دارد، کشورهای اروپایی در این تحولات چه نقشی دارند؟

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

دویچه‌ وله فارسی در این‌باره نظر برخی از نمایندگان پارلمان و سیاستمداران ایرانی و آلمانی را جویا شده است. از این نمایندگان همچنین پرسیدیم، در صورتی که اروپا قصد حمایت از معترضان در ایران را داشته باشد، چه گزینه‌های عملی و مشخصی را پیش‌رو می‌بینند؟

آیا موضوع صرفا به گسترش تحریم‌ها محدود می‌شود؛ تحریم‌هایی که به‌ویژه فشار اقتصادی بر مردم وارد می‌کند یا گزینه‌های جایگزین دیگری نیز مورد بررسی قرار دارند؟

پاسخ نمایندگان احزاب مختلف پارلمان آلمان به دویچه‌ وله فارسی را بخوانید:

هانا نویمان، نماینده پارلمان اروپا: آینده ایران را مردم ایران تعیین خواهند کرد

آینده ایران را مردم ایران تعیین خواهند کرد اما وظیفه ما در اروپا این است که از همه کسانی که برای ایرانی آزاد مبارزه می‌کنند، تا حد توان حمایت کنیم و خشونت رژیم را مشمول تحریم قرار دهیم. خشونت علیه معترضان باید پیامدهای سیاسی داشته باشد.

اتحادیه اروپا باید به‌صورت روشن اعلام کند، استفاده از مهمات جنگی، بازداشت‌های گسترده و قطع اینترنت، نقض‌جدی حقوق بشر است و نباید بدون پیامد باقی بماند. حداقل اقدام هم این است که اکنون سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار گیرد.

درباره تحریم‌ها هم این موضوع بسیار مهم است که این تحریم‌ها علیه چه کسانی اعمال می‌شوند. ما باید به‌طور هدفمند مسئولان سرکوب را هدف قرار دهیم و نه مردم ایران را و به همین دلیل تحریم‌های شخصی و فردمحور را به‌طور قاطع گسترش دهیم.

سرکوب امروزه در فضای دیجیتال نیز رخ می‌دهد؛ بنابراین باید از آزادی اینترنت محافظت و رصد بر صادرات فناوری‌های نظارتی و سرکوب گرایانه را تشدید کنیم.

همچنین حمایت اروپا از معترضان از نظر سیاسی و حقوقی، مشخصا باید به معنای توقف اخراج به ایران و ایجاد مسیرهای امن بشردوستانه برای فعالان، روزنامه‌نگاران و خانواده‌های آنان باشد.

بیژن جیرسرایی، دبیرکل پیشین حزب دموکرات‌های آزاد آلمان (FDP): انفعال اروپا شرم‌آور است

متاسفانه اروپا در حال حاضر تنها یک ناظر منفعل رویدادهای ایران است. این انفعال شرم‌آور است.

اروپا به‌طور فوری به یک راهبرد جدید در قبال ایران نیاز دارد که با سیاست‌های ایالات متحده هماهنگ باشد.

اینس شورتنر، از رهبران فعلی حزب چپ آلمان (Die Linke): اروپا در تحولات کنونی ایران عملا نقش قابل‌توجهی ندارد

اروپا در تحولات کنونی ایران عملا نقش قابل‌توجهی ندارد. اتحادیه اروپا در حال حاضر نه اهرم‌های موثری دارد تا بدون تشدید وضعیت دشوار مردم، فشار قابل‌توجهی بر رژیم ایران وارد کند و نه نفوذ قابل‌توجهی بر اقدامات ایالات متحده و اسرائیل دارد.

آمریکا و اسرائیل اهداف راهبردی خود را عمدتا به‌طور مستقل و بدون مشورت با شرکای اروپایی دنبال می‌کنند. سال‌ها تمرکز بر مذاکرات هسته‌ای با ایران و همچنین فقدان راهبرد جامع اتحادیه اروپا نسبت به ایران که حقوق بشر و وضعیت مردم در کشور را به‌طور جدی در مرکز توجه قرار دهد، توانایی عملی اروپا را به‌طور محسوسی تضعیف کرده است.

ابزارهای در دسترس اروپا محدود است اما بی‌اهمیت نیست. هم‌اکنون تحریم‌های گسترده‌ای علیه نمایندگان رژیم و همچنین ساختارهای فنی و نظامی جمهوری اسلامی اعمال شده است. تحریم‌های هدفمند منطقی هستند و باید گسترش یابند، حتی اگر رژیم تاکنون راه‌هایی یافته باشد تا بسیاری از این اقدامات را دور بزند. از سوی دیگر، تحریم‌های سراسری که عمدتا وضعیت اقتصادی مردم را بدتر می‌کنند، نتیجه‌بخش نخواهند بود.

علاوه بر این، امکانات مهم دیگری علاوه بر اقدامات تحریمی نیز وجود دارد. تمرکز باید بر این باشد که چگونه فعالان حقوق زنان و حقوق بشر در محل، به‌طور مشخص تقویت و محافظت شوند. این هدف حتی در قرارداد ائتلافی ثبت شده است اما دولت فدرال تاکنون کار بسیار کمی انجام داده و مردم را تنها گذاشته است.

آلمان و اتحادیه اروپا می‌توانند و باید به شفاف‌سازی موارد نقض‌حقوق بشر در ایران و مستندسازی نظام‌مند آن کمک کنند. این مستندسازی برای پیگیری و مجازات قانونی بلندمدت جنایات علیه معترضان اهمیت حیاتی دارد. در این زمینه سفارت‌های اروپایی در محل می‌توانند نقش مهمی ایفا کنند.

علاوه بر این، اتحادیه اروپا می‌تواند با حمایت از فراهم کردن امکانات ارتباطی امن برای معترضان، کمک عملی شامل دسترسی به اینترنت و امکان دور زدن سانسور و نظارت دیجیتال ارائه دهد و در عین حال فعالانی که خدمات حفاظتی و ارتباطی دیجیتال ارائه می‌دهند را حمایت کند.

در نهایت، در داخل اروپا نیز نیاز به هوشیاری بالاتری وجود دارد تا به‌طور قاطع از این‌که عوامل نزدیک به رژیم، فعالان در دیاسپورا (جوامع دور از وطن) را مرعوب یا تهدید کنند، جلوگیری شود.

دانیال ایلخانی‌پور، نماینده پارلمان آلمان از حزب سوسیال‌دموکرات (SPD): هر اقدام روشنی که نشان دهد اروپا پشت جمهوری اسلامی را خالی می‌کند، می‌تواند موثر باشد

بدیهی است که اروپا در چنین وضعیتی به‌مراتب نفوذ کمتری نسبت به ایالات متحده دارد، با این حال، با توجه به شرایط موجود، واکنش کشورهای اروپایی می‌تواند قطعا بر فروپاشی رژیم تاثیر بگذارد.

از زمان اعتراضات مربوط به ژینا (مهسا) رژیم در حال وقت‌کشی بوده با این امید که روابط خود با آلمان و اروپا را دوباره ترمیم کند. در این وضعیت کنونی شکننده که بخش‌هایی از نیروهای امنیتی سلاح‌های خود را زمین می‌گذارند و تغییر موضع می‌دهند، یک علامت روشن از سوی اروپا در حمایت از مردم ایران، می‌تواند این فروپاشی را به‌طور چشمگیری تسریع کند.

رژیم در مدت کوتاهی بسیاری از متحدان خود را از دست داده است، مانند مادورو، رئیس جمهور پیشین ونزوئلا. اگر اکنون حتی امید به رسیدن به توافق با اروپا نیز ناممکن شود، آخرین فرد در دستگاه رژیم هم درخواهد یافت که همه آنها بر یک کشتی در حال غرق شدن قرار دارند. این سیستم از درون فرو خواهد پاشید، هیچ‌کس نمی‌خواهد آخرین کسی باشد که تا پایان به خامنه‌ای چسبیده است. این بدان معناست که هر اقدام روشنی که نشان دهد اروپا پشت رژیم را خالی می‌کند، می‌تواند موثر باشد؛ از اخراج سفرا گرفته تا بستن سفارتخانه‌ها در کشورهای اروپایی.

در زمینه تحریم‌ها نیز می‌توان به گسترش تحریم‌های هدفمند و دقیق علیه افراد وابسته به دستگاه امنیتی اندیشید. در این وضعیت حساس، اروپا نیز می‌تواند به‌صراحت و با صدای بلند اعلام کند، پس از سقوط رژیم، هیچ‌گونه شانسی برای دریافت پناهندگی برای نیروهای مسلح وابسته به دستگاه امنیتی وجود نخواهد داشت؛ به‌گونه‌ای که آنها درک کنند تنها شانسشان تسلیم شدن یا قرار گرفتن در کنار مردم است.

این‌که اروپا و به‌ویژه آلمان در چنین شرایطی سکوت کرده‌اند، یک رسوایی و نشانه‌ای از ضعف و ناتوانی است. با این حال، من متقاعد شده‌ام که کشورهای اروپایی هم اگر اعتراضات بیشتر ادامه پیدا کند، همراه خواهند شد، البته مثل همیشه متاسفانه با تامل و دیرهنگام.

امتناع رهبر جدایی‌طلبان جنوب یمن از شرکت در مذاکرات ریاض

رهبر جدایی‌طلبان جنوب یمن از پیوستن به پرواز حامل هیأت “شورای انتقالی جنوب” برای مذاکره در ریاض، خودداری کرد. عربستان از متواری شدن عیدروس الزبیدی خبر داده است. شورای انتقالی جنوب اما فراری بودن او را تکذیب می‌کند.عربستان روز چهارشنبه ۷ ژانویه ۲۰۲۶ (۱۷ دی) از خودداری عیدروس الزبیدی، رهبر جدایی‌طلبان جنوب یمن، از پیوستن به پروازی به مقصد ریاض به منظور شرکت در مذاکرات آشتی در عربستان و فرار او به مکانی نامعلوم خبر داد.

این پرواز حامل هیأت اعزامی “شورای انتقالی جنوب”، متشکل از شماری از رهبران این جریان جدایی‌طلب یمن بود. الزبیدی قرار بود در رأس این هیأت در مذاکرات آشتی در ریاض شرکت کند؛ گفت‌وگوهایی که هدف آن رسیدگی به بحرانی بود که به شکاف جدی میان عربستان سعودی و امارات متحده عربی انجامیده است.

این رویداد امیدها به حل و فصل سریع آشوب‌های اخیر در جنوب یمن را بر باد داد؛ آشوب‌هایی که شکاف عمیق میان قدرت‌های حاشیه خلیج فارس را آشکار کرد و ائتلافی را که از بیش از یک دهه پیش برای مقابله با حوثی‌های همسو با ایران در جنگ داخلی تشکیل شده بود، عملا از هم پاشید.

ترکی المالکی، سخنگوی ائتلاف مورد حمایت عربستان، در بیانیه‌ای از ناپدید شدن عیدروس الزبیدی خبر داد و گفت پروازی که حامل شمار زیادی از رهبران ارشد گروه جدایی‌طلب “شورای انتقالی جنوب” بوده، پس از بیش از سه ساعت تأخیر، بدون حضور الزبیدی از فرودگاه بلند شد و هیچ اطلاعاتی از محل اختفای او در دست نیست.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

المالکی با اشاره به “فراخوان‌ها برای بسیج و جابه‌جایی و مسلح‌سازی جناح‌ها با سلاح‌های سبک و نیمه‌سنگین” افزود، در جریان این تأخیر “اطلاعاتی به دست آمد که نشان می‌داد او نیروهای بزرگی را جابه‌جا کرده است.”

تکذیب “فرار” الزبیدی

در این میان اما “شورای انتقالی جنوب” با انتشار بیانیه‌ای متواری شدن الزبیدی را تکذیب کرده و از عربستان خواسته است “سلامت و امنیت” اعضای هیأت اعزامی این شورا به ریاض را تضمین کند.

به گفته این گروه جدایی‌طلب مورد حمایت امارات متحده عربی، عیدروس الزبیدی “همچنان به اجرای وظایف خود ادامه می‌دهد و از شهر عدن بر عملیات نظامی و امنیتی نظارت دارد.”

“شورای انتقالی جنوب” در این بیانیه همچنین “نگرانی شدید” خود را از “قطع ارتباط” با هیأت اعزامی که ساعاتی پیش وارد ریاض شده است، ابراز کرده و خواستار توقف فوری حملات هوایی عربستان و تضمین امنیت هیأت اعزامی خود شده است.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

این گروه جدایی‌طلب یمنی همچنین خواستار فراهم کردن امکان برقراری ارتباط با هیأت اعزامی‌اش توسط عربستان شده و این امر را شرط هرگونه “گفت‌وگوی جدی و معنادار” دانسته است.

اتهام “خیانت بزرگ”

بیانیه سخنگوی ائتلاف مورد حمایت عربستان درباره ناپدید شدن رئیس “شورای انتقالی جنوب”، در بحبوحه تلاش‌ها برای پایان دادن به درگیری‌هایی صادر شده است که ماه گذشته میان این گروه مورد حمایت امارات و دولت به‌رسمیت شناخته‌شده بین‌المللی مورد حمایت عربستان در یمن، شعله‌ور شد.

دولت یمن اعلام کرده بود که از ریاض خواسته است تا میزبانی نشستی درباره مسئله جنوب را بر عهده بگیرد. چند روز پس از این اعلام، قرار شد عیدروس الزبیدی به عربستان سعودی سفر کند. اینک اما با ناپدید شدن او، وضعیت و سرنوشت این گفت‌وگوها نامشخص شده است.

به گزارش خبرگزاری دولتی یمن، “سبا”، شورای ریاست جمهوری مورد حمایت عربستان عضویت الزبیدی را در این شورا لغو کرده و او را با اتهام‌هایی از جمله “خیانت بزرگ” به دادستانی کل ارجاع داده است. در چارچوب این تصمیم که توسط رشاد العلیمی، رئیس شورای ریاست جمهوری یمن، صادر شد، رئیس “شورای انتقالی جنوب” به تحریک شورش مسلحانه، حمله به نهادهای قانون اساسی و سوءاستفاده از قدرت علیه غیرنظامیان در جنوب یمن متهم شده است.

فروپاشی موازنه شکننده قدرت

عربستان سعودی و امارات متحده عربی بیش از یک دهه پیش، پس از تصرف صنعا، پایتخت یمن، توسط حوثی‌های مورد حمایت ایران در سال ۲۰۱۴، برای نخستین بار در یمن مداخله کردند. امارات در سال بعد به ائتلاف مورد حمایت عربستان برای پشتیبانی از دولت به‌رسمیت شناخته‌شده بین‌المللی یمن پیوست و شورای انتقالی جنوب نیز که در سال ۲۰۱۷ با حمایت امارات تشکیل شده بود، وارد ائتلاف دولتی شد.

جدایی‌طلبان کنونی “شورای انتقالی جنوب” سال‌ها بخشی از دولت به‌رسمیت‌شناخته یمن بوده‌اند؛ دولتی که کنترل جنوب و شرق یمن را در دست دارد و از حمایت کشورهای حاشیه خلیج فارس برخوردار است. ماه گذشته اما نیروهای این شورا ناگهان بخش‌های وسیعی از خاک یمن را تصرف کردند، موازنه شکننده قدرت در این کشور را بر هم زدند و عربستان سعودی را در برابر امارات متحده عربی قرار دادند.

سپس امارات تحت فشار عربستان سعودی، که پیشروی نیروهای جنوب در نزدیکی مرزهایش را تهدیدی برای امنیت ملی خود می‌دید، نیروهایش را از یمن خارج کرد.

ائتلاف به رهبری عربستان روز چهارشنبه همچنین اعلام کرد، پس از رصد تحرکات نیروهای مسلحی که اردوگاه‌های خود را ترک کرده بودند، حملات هوایی پیش‌دستانه “محدودی” را در استان جنوبی ضالع، زادگاه الزبیدی، انجام داده است. منابع داخلی و منابع درونی “شورای انتقالی جنوب” از بیش از ۱۵ حمله در این استان خبر داده‌اند.

جنجال گرینلند؛ کاخ سفید تهدید به اقدام نظامی کرد

ترامپ گرینلند را می‌خواهد. به گفته سخنگوی کاخ سفید، حتی گزینه نظامی برای رسیدن به این هدف منتفی نیست. این موضوع حتی برای سیاستمداران ارشد جمهوری‌خواه هم زیاده‌روی است. اما به نظر، وزیر خارجه آمریکا برنامه‌های دیگری دارد.دولت آمریکا در مناقشه بر سر گرینلند که متعلق به پادشاهی دانمارک است، پیام‌های متناقضی می‌فرستد. کاخ سفید صراحتاً اقدام نظامی را منتفی نمی‌داند، در حالی که بنا بر گزارش‌ها، مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، از خرید این جزیره خودمختار سخن می‌گوید.

کارولین لیویت، سخنگوی دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، شامگاه سه‌شنبه ۶ ژانویه ۲۰۲۶ (۱۶ دی) درباره ادعای آمریکا نسبت به گرینلند گفت: «رئیس‌جمهور و تیم او در حال بررسی مجموعه‌ای از گزینه‌ها برای تحقق این هدف مهم سیاست خارجی هستند و بدیهی است که استفاده از ارتش آمریکا همواره به عنوان یک گزینه در اختیار فرمانده کل قوا قرار دارد.»

روبیو از “خرید” جزیره سخن می‌گوید

به گزارش رسانه‌ها، مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، که هم‌زمان مشاور امنیت ملی ترامپ نیز هست، در نشستی محرمانه با نمایندگان کنگره آمریکا گفته است تهدیدهای اخیر نباید به عنوان نشانه‌ای از تهاجم نظامی تلقی شود.

به گزارش دو روزنامه آمریکایی “وال‌استریت ژورنال” و “نیویورک تایمز”، به نقل از منابع مطلع، روبیو گفته است که هدف آمریکا خرید گرینلند است.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

نیویورک تایمز همچنین به نقل از مقام‌های دولتی گزارش داده که ترامپ از کارکنان خود خواسته است طرحی به‌روزشده برای خرید این جزیره ارائه دهند. ترامپ پیش‌تر نیز در دوره نخست ریاست جمهوری‌اش چنین طرحی را مطرح کرده بود.

گزینه نظامی علیه گرینلند حتی در میان برخی مقام‌های ارشد جمهوری‌خواه ایالات متحده هم طرفداری ندارد. مایک جانسون، رئیس مجلس نمایندگان آمریکا، به‌صراحت با اقدام نظامی برای در اختیار گرفتن گرینلند مخالفت کرده است. این سیاستمدار جمهوری‌خواه گفته است که چنین اقدامی را “متناسب” نمی‌داند.

حمایت اروپا از دانمارک و گرینلند

در همین حال، شمار زیادی از رهبران و سران دولت‌های اروپایی بر دفاع خود از “اصول جهان‌شمول” حق حاکمیت و مصونیت مرزها تأکید کرده‌اند.

در بیانیه مشترکی که دیروز سه‌شنبه از سوی فریدریش مرتس صدراعظم آلمان، امانوئل مکرون رئیس جمهوری فرانسه، مته فردریکسن، نخست‌وزیر دانمارک، و نیز سران دولت‌های بریتانیا، لهستان، ایتالیا و اسپانیا منتشر شد، آمده است: «این‌ها اصولی جهان‌شمول هستند و ما از دفاع از آنها دست نخواهیم کشید.»

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

این سیاستمداران تأکید کردند که امنیت در منطقه قطب شمال از “اهمیتی بالا برای اروپا” برخوردار است و این امنیت باید به طور مشترک همراه “با متحدان ناتو، از جمله ایالات متحده، و با رعایت اصول منشور سازمان ملل متحد” تأمین شود.

به گفته این بیانیه، ایالات متحده که از سال ۱۹۵۱ با دانمارک توافق‌نامه‌ای دفاعی دارد، از این منظر “شریکی مهم” به شمار می‌رود. رهبران اروپایی تأکید کرده‌اند: «گرینلند به مردمش تعلق دارد. تصمیم‌گیری درباره مسائل مربوط به دانمارک و گرینلند، فقط و فقط به دانمارک و گرینلند مربوط می‌شود.»

اتحادیه اروپا نیز پیش‌تر بر “اصول حاکمیت ملی و تمامیت ارضی” دانمارک تأکید کرده بود. سخنگوی کمیسیون اروپا گفته بود که اتحادیه اروپا از این اصول “جهان‌شمول” دفاع خواهد کرد.

ترامپ یکشنبه گذشته گفت: «ما به دلایل امنیت ملی به گرینلند نیاز داریم و دانمارک قادر به انجام این کار نخواهد بود.» او افزود: «بیایید ۲۰ روز دیگر درباره گرینلند صحبت کنیم.» او در یک گفت‌وگوی تلفنی با مجله آمریکایی “آتلانتیک” تأکید کرد: «ما قطعا به گرینلند نیاز داریم. ما برای دفاع، به آن نیاز داریم.»

رئیس دولت گرینلند تهدیدهای ترامپ را قاطعانه رد کرده است. نخست‌وزیر دانمارک نیز از ایالات متحده خواسته است تا “تهدیدهای خود علیه یک متحد تاریخی” را متوقف کند. مته فردریکسن هشدار داده است که اگر آمریکا به چنین حمله‌ای دست بزند، «همه‌چیز تمام خواهد شد».

ترامپ در ماه‌های گذشته بارها گرینلند را تهدید به الحاق به ایالات متحده کرد و حتی کاربرد زور را نیز منتفی ندانست. انتصاب اخیر فرستاده‌ ویژه برای گرینلند توسط ترامپ، هم در خود این جزیره، هم در کپنهاگ و هم در اتحادیه اروپا موجی از اعتراض را در پی داشت. ترامپ این اقدام خود را با استناد به منافع امنیتی ایالات متحده و با ادعای حضور مسکو و پکن پیرامون این جزیره مهم ژئواستراتژیک توجیه می‌کند.

گرینلند به عنوان بخشی از پادشاهی دانمارک با خودمختاری گسترده، بزرگترین جزیره جهان است که در شمال اقیانوس اطلس و اقیانوس منجمد شمالی واقع شده و بین آمریکای شمالی و اروپا قرار دارد. این جزیره همچنین در مسیر مستقیم یک راه احتمالی پرتاب موشک میان روسیه و ایالات متحده واقع شده است.

در خاک گرینلند منابع خام ارزشمندی نهفته است که تاکنون به ندرت مورد بهره‌برداری قرار گرفته‌اند. اخیرا با گشایش مسیرهای دریایی جدید ناشی از تغییرات اقلیمی، علاقه ژئواستراتژیک آمریکا، چین و روسیه به منطقه قطب شمال به شکل چشمگیری افزایش یافته است.

EnglishGermanPersian