نیاز به همبستگی بیشتر اروپایی در تقسیم جنگ‌زدگان اوکراینی

بدون برق، بدون آب، بدون گرما؛ حملات روسیه به زیرساخت‌های اوکراین بسیاری از مردم را مجبور به فرار کرده است. برخی از کشورهای اتحادیه اروپا به طور چشمگیری بیش از سایرین پناهنده می‌پذیرند. به تغییر این تناسب نیاز است.بر اساس گزارش کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، تاکنون ۷میلیون و ۹۰۰هزار نفر از زمان آغاز جنگ تجاوزکارانه روسیه به اوکراین از کشور خود فراری شده‌اند.

آژانس پناهندگان سازمان ملل هشدار می‌دهد که ممکن است در ماه‌های آینده این رقم افزایش یابد، زیرا این کشور با زمستان بسیار سختی روبرو است. وضعیت در بسیاری از مناطق فاجعه‌بار است. روسیه بارها راکت و موشک‌های بالستیک به زیرساخت‌های تأمین انرژی اوکراین شلیک می‌کند که خسارات زیادی به بار آورده است.

به کانال تلگرام دویچه وله فارسی بپیوندید

اما چه کشوری قرار است افرادی را بپذیرد که بدون گرما و آب قادر به ماندن در خانه‌های خود نیستند؟

مانفرد وبر، رئیس فراکسیون حزب مردم اروپا در پارلمان اروپا خواستار همبستگی بیشتر اروپایی برای اسکان این جنگ‌زدگان شد. او به نشریه “بیلد ام زونتاگ” گفت: «اگر اوکراینی‌های بیشتری به دلیل بمباران‌ها و حملات روسیه در زمستان مجبور به فرار شوند، اروپای غربی باید مسئولیت بیشتری را بر عهده بگیرد.» همه کشورهای اتحادیه اروپا باید با همبستگی خود به مقابله با این چالش بی‌سابقه بروند.»

کارشناس امور مهاجرت: روند ثبات پناهندگان در آلمان راحت‌تر است

تا کنون برخی از کشورهای اروپایی بیش از سایرین در این زمینه فعال بوده‌اند. لهستان با بیش از ۱.۵ میلیون نفر، بیشترین پناهنده اوکراینی را پذیرفته است.

بر اساس گزارش کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، ۴۶۳هزار نفر اوکراینی به جمهوری چک پناهنده شده‌اند، و این رقمی قابل توجه برای کشوری با جمعیت ۱۰.۷ میلیون نفر است.

بیشتر بخوانید: صدراعظم آلمان: بعید است روسیه در جنگ اوکراین پیروز شود

در آلمان به گفته وزارت کشور، حدود یک میلیون پناهنده از اوکراین در این کشور ثبت‌نام کرده‌اند و تدارکات لازم برای زمستان در حال انجام است. در برخی نقاط بار دیگر سرپناه‌های اضطراری در چادرها و سالن نمایشگاه‌ها در حال راه‌اندازی است.

وضعیت در کشورهای جنوبی اتحادیه اروپا متفاوت است: فرانسه، ایتالیا و اسپانیا تاکنون پناهندگان بسیار کمتری را پذیرفته‌اند. آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد کل پناهندگان اوکراینی در این سه کشور را حدود ۴۴۶هزار نفر عنوان کرده است.

گرالد کنائوس، پژوهشگر امور مهاجرت به نشریه “بیلد ام سونتاگ” گفته است: این نیز به این دلیل است که در فرانسه، جایی که در حال حاضر ۱۱۹هزار پناهنده اوکراینی در آن زندگی می‌کنند، در مقایسه با آلمان، پناهندگان دشوارتر می‌توانند جای پای خود را محکم کنند. او افزود: «فرانسه به پناهندگان پول کمتری می‌پردازد و اجاره یک آپارتمان بسیار پیچیده است و ویعه بالایی باید برای آن پرداخت.»

بیشتر بخوانید: اوکراین در خاموشی و سرمای یخبندان؛ خرسون زیر باران گلوله

به همین دلیل برخی از کشورها به مرزهای ظرفیت خود می‌رسند، برخی دیگر ظرفیت پذیرش آن‌ها رو به اتمام است. کنائوس می‌گوید اگر فرانسه، ایتالیا یا اسپانیا به اندازه جمهوری چک مردم را جذب می‌کردند، “وضعیت کاملاً متفاوت می‌بود”.

یوهانسون: همبستگی کشورهای اتحادیه اروپا پابرجاست

یلوا یوهانسون، کمیسر داخلی اتحادیه اروپا خاطرنشان کرد که اوکراینی‌ها به نظام‌های اجتماعی در سراسر اتحادیه اروپا دسترسی برابر دارند.

به اینستاگرام دویچه وله فارسی بپیوندید

یوهانسون به “بیلد ام زونتاگ” آلمان گفت: «در ۹ ماه گذشته، پناهندگان اوکراینی بیشتر به جاهایی رفته‌اند که دوستانی یا عضو خانواده‌ای داشته‌اند و نزدیکی به سرزمین مادری و آشنایی با فرهنگ نیز نقش داشته است.»

یوهانسون افزود، همبستگی میان کشورهای اتحادیه اروپا همچنان پابرجا است: «کشورهای عضوی که هنوز ظرفیت دارند، به وضوح به تلاش‌های خود را برای کمک به کشورهای عضوی که به مرز ظرفیت خود رسیده‌اند، می‌افزایند.»

سهم “یکتاپرستی” در مشروعیت بخشیدن به خشونت

متون مقدس چه نقشی در سیاست و جامعه دارند و چه نقشی در شکل زندگی و انتخاب انسان ایفا می‌کنند؟ سهم این متون در خشونت و گسترش آن چیست؟ اسد سیف، پژوهشگر، این پرسش‌ها را در نگاه یان آسمن، دین‌شناس آلمانی، پی گرفته است.رگه‌های آن‌چه امروز در ایران می‌گذرد و آن‌چه طی چهار دهه با نام اسلام در ایران گذشته را می‌توان در کتاب مقدس و آموزه‌های دین نیز پی گرفت. این موضوع آن‌گاه ملموس‌تر می‌شود که به تنش‌های موجود و پایان‌ناپذیری بنگریم که سال‌هاست در منطقه خاورمیانه، بین اعراب و اسرائیل از یک‌سو و ایران و دیگر کشورهای اسلامی جاری‌ست.

یان آسمن، مصرشناس و دین‌شناس سرشناس آلمانی، در کتاب “تک‌خدایی و زبان خشونت” به خشونتی می‌پردازد که بنیان در کتاب مقدس دارد؛ به خشونتی که ادیان ابراهیمی را در کینه‌پراکنی، نفرت و دشمن‌سازی، در رابطه با هم قرار می‌دهد. این ادیان خدایی دیگر را تاب نمی‌آورند و رقیب را برنمی‌تابند. حقیقت که انحصاری باشد، دشمن و ملحد و کافر نیز خلق می‌شوند و در پی آن، خشونت جامه تقدس بر تن کرده، جنایت می‌آفریند.

یان آسمن با تکیه بر کار بزرگ فروید، “موسی و یکتاپرستی” می‌خواهد برای این پرسش‌ها پاسخی بیابد: «آیا در نهاد اندیشه یکتاپرستی، یعنی پرستش فقط یک خدا و تمایز قایل شدن بین دین حق و ناحق یا خدای حق و خدای ناحق، خشونت نهفته است؟» و «آیا ممکن است رابطه‌ای میان حقیقت انحصاری یکتاپرستی و زبان خشونت وجود داشته باشد؟».

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

به نظر آسمن، دو نوع یکتاپرستی در تاریخ وجود دارد. نوع نخست آن این است که بپذیریم “همه خدایان یکی هستند”. نوع دوم آن می‌تواند چنین باشد که “هیچ خدایی جز خدا”ی ما وجود ندارد. مردم مصر قدیم، بابلی‌ها، یونانی‌ها، هندی‌ها و رومی‌ها خدایانی از نوع نخست داشتند. این خدایان در روند تاریخ “سرانجام به این درک می‌رسند که همه خدایان یکی هستند”.

نوع دوم اما از سال ۱۳۵۰ پیش از میلاد در مصر شروع شد و “سپس به شکلی در یکتاپرستی یهودیان، مسیحیان و مسلمانان دیده می‌شود. این نوع یکتاپرستی را می‌توان … به عنوان یکتاپرستی انحصاری تعریف کرد”. نوع دوم خلاف نوع نخست با یک انقلاب از گذشته می‌گسلد و به زبان خشونت سخن آغاز می‌کند.

او با تکیه بر “معناشناسی فرهنگی” می‌کوشد رابطه‌ای بین محقق شدن یکتاپرستی با خشونت در دیروز و تشریح آن به زبان خشونت در امروز بیابد. او معترف است که خشونت پیش از یکتاپرستی نیز وجود داشته، ولی یکتاپرستی رویکرد به خشونت، گناه و نفرت را شرعی می‌کند و با “قدرت سیاسی در رابطه قرار می‌گیرد نه حقیقت”. و این البته همان خشونتی‌ست که از آخناتون در مصر کهن تا اسلام در جهانِ امروز جریان دارد.

به نظر آسمن زبان خشونت را در سنگ‌نبشته‌های شرق کهن نیز می‌توان یافت که امری رایج میان پادشاهان بود و قدرت سیاسی به آن ممکن می‌شد. در همین راستاست که می‌بینیم قوانین آشوریان از عهد عتیق سر در می‌آورند. هدف “اطاعت مطلق” است. آن‌جا که خدا “حسود” و “مضطرب” باشد، خشونت به امری خدایی بدل می‌گردد: «اگر به قصد حمله به شهری نزدیک شدی، ابتدا به آن‌ها پیشنهاد صلح کن. اگر بر سر صلح توافق کردند و دروازه‌های شهر را بر تو گشودند، آنگاه همه مردم آن‌جا باید رعای تو شوند و برای تو بیگاری کنند. ولی اگر پیشنهاد صلح تو را رد کردند و خواستند با تو بجنگند، آنگاه اجازه داری که شهر را محاصره کنی… همه مردان را از دم شمشیر تیز بگذران. ولی زنان و کودکان و پیران و حیوانات را می‌توانی از آن خود کنی… همه آن‌ها غنایم تو هستند…» (عهد عتیق، تنبیه، بخش ۲۰، بندهای ۱۴-۱۰، به نقل از یان آسمن) و این همان قانونی است که بعدها به قرآن نیز راه می‌یابد. چنین قوانینی اگر جعلی هم باشند، همواره در واقعیت‌های تاریخی به کار گرفته می‌شوند.

به کانال دویچه وله فارسی در تلگرام بپیوندید

یکتاپرستی راهی را گشود که در آن انسان مکلف شد تا زندگی خویش را با شریعت در رابطه قرار داده، طبق “کتاب” احکام زندگی کند. و در این راستا «زبان خشونت منبعی‌ست که در جنگ قدرت مورد سوء‌استفاده قرار می‌گیرد تا با توسل بدان دشمنان موهومی ساخته شوند و ترس و احساس خطر همیشگی دامن زده شوند».

نویسنده می‌کوشد علت وجود زبان خشونت را در متون مقدس و پیامد خشونت‌بار آن را در گسترش دین‌های توحیدی بررسد و در نهایت فرهنگی را بازیابد که اسطوره‌ها و نمادها هنوز در آن کاربردی فکری دارند و به زندگی شخص دیندار و رفتار او معنا می‌بخشند.

در چیرگی و گسترش تک‌خدایی است که احکام الاهی فرمانبرداری و وفاداری مطلق را بین خدا و بنده جاری می‌گردانند. ایمان که بنیان در واژه عبری “اموناه” دارد و به معنای پایبندی‌ست، “غیرت” را در فرد سازماندهی می‌کند و تخم کینه و تعصب را در او پرورش می‌دهد تا در برابر بی‌ایمانی و بی‌غیرتی، و در نابودی آن، خشونت آغاز کند.

به نظر آسمن، زبان ادیان ابراهیمی زبانی برای اطلاع‌رسانی نیست؛ زبان امر و اجراست. دیندار باید بشنود و به‌جا آورد. به نظر او، با توجه به این‌که خشونت از ابزار اعمال قدرت است، امکان دگرگونی دین در جهان مدرن امکان‌پذیر است و در شرایطی ویژه، به همان شکلی که در فرهنگ غرب دیده می‌شود، می‌تواند از اعمال خشونت دینی نیز کاسته شود. مسیحیت در واقع در دوران سکولاریسم و روشنگری مجبور به پذیرش “حقیقت”هایی دیگر شد و بنیان‌های جامعه مدرن را پذیرفت.

در این شکی نیست که کاربرد خشونت در تاریخ اجتماعی انسان پیوسته‌ایام تغییر شکل داده است. بسیاری از عرصه‌های آن اکنون در جهان متمدن به عنوان بزه شناخته شده و بزهکار مورد پیگرد قانون قرار می‌گیرد. روشنگری در این راستا همیشه فرهنگ‌ساز بوده است.

در شناخت ماهیت جمهوری اسلامی و عملکرد آن “یکتاپرستی و زبان خشونت” اثری‌ست گرانقدر و خواندنی. از این اثر دو ترجمه به زبان فارسی در فضای مجازی موجود است: “یکتاپرستی و زبان خشونت”، ترجمه ب. بی‌نیاز، انتشارات پویا، آلمان و نیز “تک‌خدایی و زبان خشونت” ترجمه فرهاد سلمانیان که رادیو زمانه منتشر کرده است.

(نقل قول‌های درون متن برگرفته از ترجمه ب. بی‌نیاز از کتاب “یکتاپرستی و زبان خشونت” هستند)

* این یادداشت نظر نویسنده را منعکس می‌کند و الزاما بازتاب‌دهنده نظر دویچه‌وله فارسی نیست.

فیلم؛ لحظه بازداشت دانشجوی بلوچ توسط نیروهای لباس شخصی

علیرضا رئیسی، دانشجوی بلوچ در مقابل منزلش در چابهار توسط نیروهای لباس شخصی بازداشت شد

فیلم؛ به یاد هستی‌های پرپر شده بلوچستان: بخواب ای دختر نازم..

هستی نارویی، کودک معصوم بلوچ فقط هفت سالش بود. به‌همراه مادربزرگ خود به مصلی زاهدان رفته بودند و در جریان حمله و شلیک مزدوران خامنه ای به جمعیت معترضان بر اثر ضربه به سر و استنشاق گازهای سمی اشک‌آور کشته شد. هستی اگر زنده می‌ماند یک هفته بعد می‌توانست تولد ۸ سالگی‌اش را با همان اندک خوراکی که پدر کارگرش تهیه می‌کرد، جشن بگیرد. افسوس! که ضحاک زمانه فرصتی به وی نداد.

در گرماگرم اعتراضات مردمی که مرگ هستی‌های بلوچ و حدیث و سارینا و سیاوش نمونه‌هایی از گل‌های پر پر شده آن هستند، جامعه جهانی فریاد دادخواهی مردم ایران را شنید و با تصویب قطعنامه‌ای در شورای حقوق‌بشر سازمان ملل به حقانیت و مشروعیت پیکار گردآفرین های شجاع اذعان نمود. این پیروزی تاریخی مردم ایران در برابر فاشیسم مذهبی، ثمره خون هستی نارویی و دیگر بی‌گناهانی است که به ناحق به زمین ریخته شد.

اولین تصویر از زندانی سیاسی بیمار بعد از آزادی با قرار وثیقه

تصویری از حسین رونقی بعد از آزادی از زندان منتشر شده است که او را در بیمارستان و تحت مراقبت پزشکی نشان می‌دهد. رونقی امروز عصر با قرار وثیقه آزاد شده است. در عکسی که حسین رونقی را در بیمارستان نشان می‌دهد مادرش او را همراهی می‌کند. برادر حسین رونقی در توییتر نوشت:«حسین امشب با قرار وثیقه آزاد شد تا تحت درمان قرار گیرد. با تشکر از همراهی و همصدایی هموطنان عزیزم که صدای ما بودند.»
EnglishGermanPersian