به گزارش کانال اول تلویزیون آلمان (ARD)، اشتفان نیمان، مجری پادکست “نیروهای مسلح و راهبردها” از شبکه “اندیآر” (NDR) آلمان، دلایل مختلفی را برای ضعف ارتش چین برمیشمارد. به گفته او، این کشور مدتها بر بزرگی خود و برتری فرهنگی خویش متمرکز بوده و به همین دلیل پیشرفت در دیگر نقاط جهان را دستکم گرفته است.
تسلیح در دوران صلح
کانال اول تلویزیون آلمان به نقل از سارا کیرشبرگر، مدیر علمی توسعه راهبردی در منطقه آسیا و اقیانوس آرام در دانشگاه کیل آلمان، مینویسد، اما چینیها از دهه ۱۹۹۰ به این سو در حوزه تسلیحات با شتاب فراوان، آنهم با سرعتی غیرمعمول برای کشوری که در این مدت درگیر هیچ جنگ بزرگی نبوده، در حال جبران عقبماندگی خود هستند.
به گفته این کارشناس، ایجاد یک نیروی هوایی یا دریایی مدرن معمولاً پروژهای چندنسلی است، مگر آنکه کشوری درگیر جنگ باشد. کیرشبرگر میگوید، اما چنین اولویتبندیای در دوران صلح بسیار غیرمعمول است.
دویچه وله فارسی را در واتساپ دنبال کنید
او تأکید میکند: «وقتی کشوری مانند اوکراین اکنون برای بقای خود میجنگد، طبیعتاً نیروها و ظرفیتهای گوناگونی در آن، که در دوران صلح به این شکل وجود ندارند، آزاد میشوند. در چنین شرایطی پول بسیار زیادی نیز هزینه میشود. اما آنچه چین در دوران صلح و در واقع تنها طی دو دهه و نیم به دست آورده، بهشدت غیرمعمول است.»
کیرشبرگر میافزاید، چین در این مسیر نه تنها عقبماندگی خود را جبران کرده، بلکه در برخی حوزهها حتی نوآوریهایی را توسعه داده که دیگر کشورها در اختیار ندارند.
منجنیقهای الکترومغناطیسی
طبق همین گزارش، یکی از جالبترین تحولات در ناوهای هواپیمابر چین رخ داده است. این کشتیها از پیچیدهترین و گرانترین تجهیزات نظامی به شمار میروند و میتوانند در جنگ نقشی تعیینکننده داشته باشند.
آمریکا حدود صد سال است که برای نیروهای مسلح خود ناو هواپیمابر میسازد و در حال حاضر ۱۱ فروند از آنها را در اختیار دارد. روسیه تنها یک ناو هواپیمابر دارد که آنهم قدرت عملیاتی ندارد.
چین، در مقابل، تنها حدود ۱۵ سال است که تجهیز ارتش خود به ناوهای هواپیمابر را آغاز کرده است. این کشور تاکنون سه ناو را تکمیل کرده و طبق گزارشها، یک ناو دیگر نیز در حال ساخت است.
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
به گزارش ARD، یکی از اجزای اصلی ناوهای هواپیمابر، باند برخاستن و فرود آمدن روی عرشه کشتی است. برخی از این ناوها اکنون به منجنیقهای بخاری مجهز شدهاند که امکان برخاستن سریعتر هواپیماها را فراهم میکنند. اما جدیدترین فناوری از منجنیقهای الکترومغناطیسی استفاده میکند.
این فناوری به مقادیر عظیمی برق نیاز دارد. سارا کیرشبرگر میگوید، بهترین راه تأمین چنین میزان برقی، استفاده از یک کشتی با پیشران هستهای است. چین اکنون، همزمان با آمریکا، موفق به توسعه چنین سامانه منجنیق الکترومغناطیسیای شده است.
سازهای پرسشبرانگیز
در این میان، تأسیساتی با سازههای هشتضلعی که در وسط بیابان چین احداث شده، پرسشهایی را برانگیخته است. خبرگزاری رویترز این تأسیسات را در تصاویر ماهوارهای کشف کرده و از کارشناسان خواسته است آنها را مورد تحلیل قرار دهند.
بر اساس این بررسیها، تأسیسات یادشده در نزدیکی سیلوهایی قرار دارد که چین موشکهای هستهای دوربرد خود را در آنها نگهداری میکند. طبق گزارشها، کل این مجموعه چندین هزار کیلومتر مربع وسعت دارد.
به گمان کارشناسان، این تأسیسات جدید ممکن است یک سامانه مدرن دفاع موشکی باشد. آنها در تصاویر ماهوارهای شبکهای گسترده از سکوهای پرتاب، پناهگاهها و مراکز ارتباطی را تشخیص دادهاند. افزون بر این، در این تصاویر بیش از ۸۰ محل استقرار برای پرتابگرهای متحرک موشک و سامانههای پدافند هوایی دیده میشود.
رقابت با آمریکا
هنگامی که جمهوری خلق چین در سال ۲۰۴۹ صدمین سالگرد تأسیس خود را جشن بگیرد، قرار است “ارتش آزادیبخش خلق” بنا بر اهداف اعلامشده خود به سطح “کلاس جهانی” رسیده باشد.
نیمان، مجری پادکست شبکه “اندیآر” آلمان، معتقد است که دستیابی به این هدف کاملاً امکانپذیر است: «میتوانم بگویم جمهوری خلق چین اکنون به یک ابرقدرت نظامی تبدیل شده است که میکوشد از آمریکا پیشی بگیرد.»
چین تقویت توان نظامی خود را صرفاً با ضرورت دفاع از خود توجیه میکند. کیرشبرگر این ادعا را باورپذیر نمیداند: «اگر به لفاظیها، اهداف و روابط نزدیک چین با روسیه نگاه کنیم، روسیهای که خود جنگی را علیه یک کشور همسایه آغاز کرده است، سادهلوحانه خواهد بود اگر تصور کنیم همه اینها صرفاً برای دفاع از خود در برابر احتمال کاملاً بعید تهاجم دشمنان به خاک چین صورت میگیرد.»
بهویژه ادعاهای چین درباره تایوان موجب نگرانی ناظران بینالمللی شده است. چین این جزیره واجد یک حکومت دموکراتیک را بخشی از قلمرو خود میداند و میخواهد آن را ضمیمه خاک خود کند؛ هرچند تاکنون برای این منظور از ابزار نظامی استفاده نکرده است.
به گزارش کانال اول تلویزیونی آلمان، اینکه شی جینپینگ، رئیسجمهور چین قصد دارد با قدرت نظامی جدید خود چه کند، تنها در سالهای آینده مشخص خواهد شد.
