در میان امضاکنندگان نامهای شناختهشدهای همچون ژولیت بینوش و آدل انل از میان بازیگران، و نیز کارگردانانی مانند ریموند دپاردون و دومینیک مول دیده میشود. در این بیانیه آمده است: «اگر سینمای فرانسه را به دست یک مالک راستافراطی بسپاریم، نه تنها خطر همگنسازی فیلمها را میپذیریم، بلکه با خطر تصرف فاشیستی تخیل جمعی نیز روبهرو خواهیم شد.»
اکنون مدیران کانال پلاس واکنش نشان دادهاند. ماکسیم سعدا، مدیرعامل این شرکت، اعلام کرد که کانال پلاس در آینده دیگر با هنرمندانی که بیانیه علیه بولوره را امضا کردهاند همکاری نخواهد کرد. او گفت این طومار در حق کارکنان کانال پلاس که به گفته او، همواره برای استقلال در کار خود کوشیدهاند، ناعادلانه است.
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
با این حال، بسیاری از ناظران تردید دارند که با توجه به نفوذ روزافزون بولوره، این وضعیت در آینده نیز ادامه یابد. بولوره اکنون شبکه رسانهای گستردهای را کنترل میکند که از جمله شامل رادیوی Europe 1 و شبکه تلویزیونی “سینیوز” میشود. شبکه سینیوز اخیراً به دلیل آنچه منتقدان انتشار دیدگاههای نژادپرستانه خواندهاند، خبرساز شده بود. ماه گذشته دادستانی پاریس نیز تحقیقاتی را درباره اظهارات احتمالاً نژادپرستانه این شبکه آغاز کرد.
نگرانی از تبلیغات راستگرایانه
معترضان به نفوذ فزاینده بولوره، نگران آن هستند که کانال پلاس نیز به مسیری مشابه کشیده شود. این مجموعه یکی از بزرگترین تأمینکنندگان مالی تولیدات اروپایی است؛ شرکت زیرمجموعه آن، استودیوکانال، نیز از تأثیرگذارترین شرکتهای تولیدی اروپا به شمار میرود. این شرکت هم در حوزه سینما و هم در زمینه سریال فعالیت میکند و آثاری مانند فیلم زندگینامهای امی واینهاوس با عنوان “بازگشت به سیاهی” و فیلم خانوادگی “پدینگتون در پرو” در فهرست تولیداتش قرار دارند.
بولوره همچنین مالک یک سینمای زنجیرهای است. امضاکنندگان طومار از این موضوع نتیجه گرفتهاند که این غول رسانهای اکنون قادر است تمام زنجیره تولید فیلم را، از تأمین مالی و تولید گرفته تا نمایش و پخش، کنترل کند.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
در رسانههای فرانسه، بولوره ۷۲ ساله که کاتولیکی بسیار محافظهکار توصیف میشود و ثروتش بنا بر گزارشها حدود ۱۱ میلیارد یورو برآورد شده، اغلب “روپرت مرداک فرانسوی” نامیده میشود. طبق گزارشها، او نیز مانند مالک استرالیاییتبار این غول رسانهای، از رسانههای تحت مالکیت خود برای پیشبرد برنامه سیاسیاش استفاده میکند. در طومار علیه بولوره نیز از یک “پروژه بزرگ راستگرایانه” سخن گفته شده که او آن را نه فقط از طریق سینما و رسانههای دیداری و شنیداری، بلکه از راه انتشارات تحت کنترل خود نیز دنبال میکند.
بولوره اخیراً در انتشارات باسابقه “گراسه” سرمایهگذاری کرد؛ اقدامی که باعث شد ۱۱۵ نویسنده در اعتراض به آنچه نفوذ احتمالی این تاجر میدانستند، خروج دستهجمعی خود از آن را اعلام کنند. آنها در بیانیهای در آن زمان نوشتند: «ما نمیخواهیم گروگان جنگی ایدئولوژیک شویم که در پی گسترش اقتدارگرایی در فرهنگ و رسانههاست.» در میان امضاکنندگان این بیانیه، نامهایی چون ویرژینی دپانت، فردریک بگبدر و برنار-آنری لوی دیده میشدند.
