ذخایر آلمان در پایان سال ۲۰۲۴ میلادی بر ۳ هزار ۳۵۲ تن بود که ارزش آن در آن زمان بر ۲۷۰ میلیارد یورو بالغ میشد. از آن زمان تا کنون نرخ طلا به طور چشمگیری افزایش یافته است.
طبق اعلام بانک مرکزی آلمان بیش از نیمی از این میزان (۱ هزار و ۷۱۰ تن) در گاوصندوقهای این بانک در فرانکفورت نگهداری میشوند. حدود ۳۷ درصد از این ذخایر (یک هزار و ۲۳۶ تن) در انبار بانک مرکزی ایالات متحده و ۴۰۵ تن باقی نیز در بانک مرکزی انگلیس در لندن قرار دارد.
نگهداری ذخایر طلای آلمان در خارج از این کشور دلایل تاریخی دارد. از اواسط سال ۱۹۵۱ میلادی به این سو “بانک ایالتهای آلمان” که پیش از تأسیس بانک مرکزی این کشور فعالیت داشت، نخستین گامها را در راه ایجاد ذخایر طلا برداشت.
مجعزه اقتصادی که آلمان پس از پایان جنگ جهانی دوم شاهد آن بود، سبب شد که این ذخایر به سرعت رشد کنند، چرا که افزایش چشمگیر صادرات سبب شد که درآمدهای ارزی یا به عبارتی دلاری آلمان افزایش بود؛ دلارهایی که این کشور در ازای آن از بانک مرکزی آمریکا طلا خریداری و انبار کرد.
در دوران جنگ سرد، این سیاست و اقدامی آگاهانه بود که طلای آلمان در غرب رود راین و حتیالامکان دور از مرزهای این کشور نگهداری شوند و در صورت بروز بحرانی ارزی مورد استفاده قرار گیرند. طلاهایی آلمان که در آمریکا نگهداری میشوند، در واقع در خود آمریکا خریداری و انبار شدهاند، از این رو نمیتوان از “بازگرداندن” این ذخایر سخن گفت.
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
ظرفیت گاوصندقهای عظیم بانک مرکزی آلمان ظرفیت نگهداری یک هزار و ۲۳۶ تن طلای این کشور در آمریکا را دارد. این مؤسسه همچنین اعلام کرده که به این ترتیب از ظرفیت و قابلیت نگهداری تمامی ذخایر طلای آلمان برخوردار است.
بانک مرکزی آلمان در عین حال افزوده که به ویژه مسئله امنیت و سهولت دسترسی در تصمیمهای این مؤسسه نقشی تعیینکننده بازی میکند و به طور مرتب شاخصهای لازم برای تصمیمگیری در این مورد که طلا در کجا نگهداری شوند، مورد بررسی و بازبینی قرار میگیرند.
این نهاد به صراحت اعلام کرده است: «بانک مرکزی آمریکا در این چارچوب انباری مهم برای طلا محسوب میشود و ما تردیدی نداریم که این بانک شریکی قابل اعتماد و مطمئن برای نگهداری ذخایر طلای ما است.» بانک مرکزی آلمان در همان نخستین دوره ریاست جمهوری ترامپ گفته بود که هیچ ضرورتی نمیبیند، ذخایر طلا را از آمریکا به آلمان منتقل کند.
در ماه اکتبر سال ۲۰۲۵ میلادی یوآخیم ناگل، رئیس بانک مرکزی آلمان گفته بود، نگرانی در باره ذخایر طلای این کشور در بانک مرکزی آمریکا بیمورد است و در این زمینه به طور مرتب بازرسیهایی انجام میگیرد.به گفته او نگهداری این ذخایر در مکانهای گوناگون میزان ریسک و خطر را کاهش میدهد و در صورت بروز بحران میتوان ذخایر طلای آلمان را به دلار یا پوند تبدیل کرد.
“لزوم عدم وابستگی به آمریکا”
علیرغم این، نگرانیهایی در مورد وضعیت کنونی مطرح شده است. امانوئل مونش، رئیس سابق بخش پژوهشی بانک مرکزی آلمان در مصاحبهای با نشریه اقتصادی “هندلزبلات” نگهداری این همه طلای آلمان در آمریکا را پرریسک دانسته و تأکید کرده است، برای دستیابی به استقلال استراتژیک بیشتر از ایالات متحده بهتر است که آلمان در مورد انتقال این ذخایر از آمریکا تأمل کند.
سخنگوی سیاست مالی حزب سبزهای آلمان نیز نظری مشابه ابراز کرده و مصاحبه با همین نشریه، ذخایر طلا را “یک لنگر ثباتبخش و اطمیناندهنده” خوانده که “به هیچوجه نباید بازیچه مناقشههای ژئوپولیتیک شود”.
او افزوده است، “تا زمانی که دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا است، از همه مطمئنتر آن است که این ذخایر طلا به آلمان منتقل و در این کشور نگهداری شوند، تا بتوان برای مواجهه با چنین سناریوهایی آماده بود.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
سالیان متمادی تئوریهای مختلف توطئه مطرح بود که “ذخایر طلای آلمانها کجاست”؟ بانک مرکزی آلمان برای پایان داده به این بحث و گمانهزنیها در بین سالهای ۲۰۱۳ و ۲۰۱۷ میلادی ۳۰۰ تن از طلای این کشور را از آمریکا و ۳۷۴ تن را نیز از بانک مرکزی فرانسه به آلمان مننتقل کرد. با این اقدام، فعالیت پاریس به عنوان نگهداریکننده ذخایر طلای آلمان کاملا پایان یافت.
بانک مرکزی آلمان در ماه اوت سال ۲۰۱۷ میلادی از شمشهای طلا و ذخایری را که از آمریکا و فرانسه منتقل کرده بود، رونمایی کرد تا نشان دهد ذخایر طلای آلمان واقعا وجود دارند و در دسترس هستند.
این بانک نهایت تلاش خود را در راه شفافسازی در مورد این ذخایر انجام داده است. در فهرستی ۲۴۰۰ صفحهای که از پایان سال ۲۰۱۵ میلادی در دسترس عموم قرار دارد، میتوان دقیقا دید که هر یک از شمشهای ثبتشده در کجا نگهداری میشوند.
