این هواپیمای جنگنده تکسرنشین و دوموتوره (با دو موتور جنرال الکتریک F404) فاقد رادار داخلی و تسلیحات هوایی به هوایی است و صرفاً برای مأموریتهای تهاجم دقیق زمینی طراحی شده. شکل چندوجهی (Faceted) بدنه آن که از آلومینیوم و مواد جاذب امواج رادار (RAM) ساخته شده، سطح مقطع راداری (RCS) آن را به کمتر از ۰٫۰۱ متر مربع کاهش میدهد؛ یعنی حدود یکصدم یک اف-۱۶ معمولی.
اف-۱۱۷ قادر به حمل دو بمب هدایتشونده لیزری ۹۰۰ کیلویی GBU-10 یا GBU-27 یا بمبهای JDAM در محفظه تسلیحات داخلی بود. حداکثر سرعت آن حدود ۰٫۹۲ ماخ و برد عملیاتیاش با مخازن داخلی حدود ۱۲۰۰ کیلومتر است. این هواپیما در عملیات ناتو در یوگسلاوی (۱۹۹۹) و حمله به عراق (۲۰۰۳) نقش کلیدی داشت و بیش از ۱۶۰۰ سورتیپرواز بدون تلفات انجام داد.
www.youtube.com/watch?v=hgOJHBNPcC0