سایت داخلی رویداد۱۴ با استناد به گزارش صندوق بینالمللی پول نوشت: ایران در سال ۲۰۲۵ در جمع سه کشوری قرار گرفته است که پول ملیشان با بیشترین شتاب سقوط کرده است. این سقوط، به زبان ساده، بهمعنای نابودی حدود یکسوم دارایی شهروندان از مسیر تورم و چاپ پول است؛ پدیدهای که برای مردم چیزی جز «دزدی سیستماتیک» نیست.
شوک اصلی آنجاست که میبینیم سودان با ۶۷دلار و یمن با ۷۶دلار، دو کشوری که سالهاست درگیر جنگهای داخلی تمامعیار، قحطی و تجزیه سرزمینی هستند، عملکردی مشابه یا حتی بهتر از ایران داشتهاند.
سقوط ارزش پول ضربهای مستقیم بر پیکر معیشت خانوار فرو میآورد و اثرات روانی و اجتماعی بسیار هولناکی دارد. آمارهای دسامبر ۲۰۲۵ تصویری هولناک از وضعیت فقر در ایران ارائه میدهند. طبق گزارشهای نهادهای بینالمللی و تحلیلگران مستقل، اکنون بیش از ۸۰درصد از خانوارهای ایرانی زیر خط فقر جهانی قرار دارند.
شکاف میان درآمد و هزینه نیز به درهای پرنشدنی تبدیل شده است. محاسبات نشان میدهد که برای یک زندگی بسیار ساده و بقا محور (خط فقر)، یک خانواده سه نفره در تهران به درآمدی بین ۵۲۰ تا ۶۵۰دلار در ماه نیاز دارد. این در حالی است که حداقل دستمزد یک کارگر متأهل، حتی با احتساب تمام مزایا و حق مسکن، به زحمت به ۱۵۰دلار میرسد.
تورم مواد غذایی که امسال به عدد ۶۶درصد رسید (و در اقلامی، چون نان و غلات سه رقمی شد)، امنیت غذایی میلیونها ایرانی را تهدید میکند. گزارشها حاکی از آن است که حدود ۷میلیون نفر در وضعیت «فقر مطلق» و گرسنگی پنهان به سر میبرند و ۴۰میلیون نفر دیگر در فقر نسبی دست و پا میزنند.
پیشبینیهای نهادهای معتبر بینالمللی برای سال آینده میلادی، هیچ روزنه امیدی را نشان نمیدهد. بانک جهانی رشد اقتصادی ایران را برای سال ۲۰۲۶ منفی ۲.۸درصد پیشبینی کرده است. این یعنی رکود عمیقتر خواهد شد، کارخانههای بیشتری تعطیل میشوند و بیکاری گسترش مییابد
