
پارلمان کانادا با ۳۲۷رأی مثبت گنجاندن پاسداران خامنهای در لیست تروریستی را تصویب کرد. به این ترتیب حلقهٔ انزوا بر گرداگرد فاشیسم اسلامی حاکم بر ایران بیش از پیش تنگتر شد. مصوبهٔ پارلمان کانادا یک پیروزی مهم برای مردم ایران است. مهم از این بابت که میتواند الگویی برای دیگر کشورهای جهان باشد.
این اقدام یکی از نقاط تعیینکننده در رویارویی بین سیاست مماشات با مقاومت در برابر فاشیسم دینی خامنهای است. متولیان رسمی سیاست مماشات آن را عملی ناپسند و مغایر با عرف دیپلماتیک جلوه میدهند و چنان مینمایند که گویی این اقدام اوضاع را از آنچه که هست بسا پیچیدهتر میکند.
این استدلال بهشکلی سخیف یادآور عملکرد مماشات چمبرلین در قبال فاشیسم هیتلری در جنگ جهانی دوم است. او در وضعیتی که هیتلر خود را برای بلعیدن اروپا آماده میکرد به این خرسند بود که صلح و آرامش به ارمغان آورده است. او در حقیقت داشت با کرنش ذلیلانه به تمساحی خوراک میرساند که در حال پروار شدن و سربرآوردن از مغاک هولناک خود بود.
تاریخ در تداول عبرتانگیز خود دربرگیرندهٔ بسیاری از آموزهها و تجاربی است که پیشینیان ما برایمان به یادگار گذاشتهاند. اکنون تجربهٔ دردناک مماشات در برابر فاشیسم و نازیسم دیگر بار بر روی میز جامعهٔ جهانی قرار دارد.
متولیان رسمی مماشات در حالی با تلسکوپ بهدنبال دلیل برای تروریستی بودن سپاه پاسداران میگردند که این نیروی فاشیستی در آرم و اساسنامهٔ خود هیچ هویت ایرانی برای خود قائل نیست و رسالت خود را دفاع از انقلاب اسلامی [بخوانید فاشیسم مذهبی] میداند. و در هر جنایت و مصیبت و بحران در ایران و منطقه میتوان رد پای آنها را به چشم دید.
از حراج منابع ملی ایران گرفته تا قاچاق کالاهای اساسی و کمرشکن کردن مردم با گرانی و تورم؛ از بهانحصار درآوردن صادرات و واردات گرفته تا تجارت مواد مخدر؛ از چنگاندازی بر اقتصاد کشور گرفته تا نابودی بخش خصوصی در ایران؛ از سدسازی های بیرویه و خشکاندن آبها گرفته تا تخریب جنگلها و نابودی زمین های کشاورزی و مراتع برای پروژههای منفعتطلبانه؛ از پولشویی گرفته تا تصاحب بانکها و بالاکشیدن سرمایههای سپردهگذاران در مؤسسات اعتباری؛ از ساخت و تکثیر سلاح های کشتار جمعی و پیشبرد پروژهٔ ساخت بمباتمی تا دخالت جنایتکارانه در امور کشورهای منطقه و جنگافروزی در غزه و… بنابراین تروریستی اعلام کردن سپاه پاسداران یک ضرورت مبرم ایرانی و جهانی است.
فیلم زیر: با بالا گرفتن تنش در منطقه و پررنگتر شدن نقش سپاه پاسداران، به نظر میرسد مرز بین آنچه میدان و دیپلماسی خوانده میشد، باقی نمانده است. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ۴۵ سال پس از تاسیس، امروز نهادی صرفا نظامی نیست. در دو دهه اخیر، سایه سپاه بر عرصههای دیگر از جمله اقتصاد، امنیت و سیاست داخلی و خارجی چنان سنگین شده که هیچ نهاد یا نیرویی در ایران، چه دولتی چه غیر دولتی، بدون هماهنگی و بدون در نظر گرفتن منافع سپاه پاسداران نمیتواند تاثیرگذار باشد.