سرمقالهنویس لوموند، سرمقالۀ شمارۀ امروز این نشریه را به موضوع احتمال جنگ رو در رو میان اسرائیل و رژیم ایران اختصاص داده، هر چند نویسندۀ مقاله معتقد است که با حملۀ اول آوریل به کنسولگری در دمشق، آنها عملاً وارد جنگ مستقیم با یکدیگر شدهاند. آلن فراشون افزوده است: هر روز خطر یک جنگ بزرگ در خاورمیانه افزایش می یابد که نهایتاً لبنان را نیز فراخواهد گرفت.
به گزارش رادیو فرانسه، آلن فراشون با اشاره به حملات راکتی و موشکی حزبالله به اسرائیل طی پنج ماه گذشته افزوده است که در پس این جنگ میان اسرائیل و حزبالله، سایۀ حکومت تهران، پدرخواندۀ حزبالله پیدا است.
به نوشتۀ سرمقالهنویس لوموند جمهوری اسلامی و اسرائیل از طریق شبه نظامیان لبنان با یکدیگر میرزمند. با این حال، فراشون معتقد است که با حملۀ اول آوریل به کنسولگری در دمشق یا در واقع به خاک ایران، اسرائیل پا را فراتر گذارده، زیرا، این حمله نه حزبالله لبنان، بلکه پدرخواندۀ آن، جمهوری اسلامی را مستقیماً هدف گرفت.
به عبارت دیگر، با این حمله دو طرف از صحنۀ جنگ نیابتی خارج و به رویارویی مستقیم نزدیک شدند. حالا جمهوری اسلامی تهدید کرده که به حملۀ مستقیم اسرائیل مستقیماً با حمله به اسرائیل پاسخ میدهد.
آلن فراشون یادآوری کرده است که حملۀ اول آوریل به کنسولگری از بسیاری جهات مهم بود. زیرا، در این حمله شانزده نفر از جمله محمدرضا زاهدی و دستکم سه تن از دستیارانش کشته شدند. کشتهشدگان به گفتۀ سرمقالهنویس لوموند مردان کلیدی چیدمان نظامی جمهوری اسلامی در خارج از مرزها بودند که شبکۀ شبه نظامیان عرب را هدایت میکردند.
به گفتۀ فراشون با اتکاء به همین شبه نظامیان جمهوری اسلامی خود را به عنوان قدرتی مهم در منطقه تحمیل کرده و این موقعیت را تحت عنوان “محور مقاومت” حفظ نموده است. این “محور” در باطن در خدمت جمهوری اسلامی و منافع آن در خاورمیانه است. کل زرادخانۀ موشکی که از طریق آن گروه حزبالله قادر است شهرهای بزرگ اسرائیل را هدف قرار بدهد، نه برای دفاع از حماس یا مسئلۀ فلسطین، بلکه برای جلوگیری از حملۀ اسرائیل به تأسیسات اتمی در ایران، در اختیار حزب الله قرار گرفته است.
به نوشتۀ آلن فراشون، درست است که از نظر اسرائیل، حزبالله خطرناکتر از حماس است، اما، حزب الله ریشه در واقعیت جامعۀ لبنان دارد و نیرویی در پارلمان این کشور است. به همین خاطر، فراشون نوشته است که حزبالله نمیتواند فقط ابزار قدرت حاکم در ایران باشد، بلکه باید به پایگاه اجتماعی خود در لبنان و مردم این کشور حساب پس دهد.
رهبران لبنان از حزبالله میخواهند که در پاسخ به جنگ اسرائیل در غزه پا را از حدود خود فراتر نگذارد و مشخصاً کاری نکند که اسرائیل به لبنان حمله کند، زیرا چنین حملهای برای لبنان که شیرازههایش از هم پاشیده ویرانگر و مسئولیت این ویرانی متوجه حزبالله خواهد بود که خارج از شیعیان لبنان، محبوبیت چندانی در این کشور ندارد.
