۲۵ فروردین ۱۴۰۵-هه نگاو
یک منبع مطلع به ایرانوایر گفته است مادر شکیلا را به ساختمان زندان و اداره اطلاعات راه نمیدهند. به کارمندان سپردهاند مانع ورود او به ساختمانهای مربوطه شود. پس از گذشت بیش از ۷۰ روز از اتهامات و علت بازداشت شکیلا اطلاعی در دست نیست.
خانواده در روزهای نخست هیچ اطلاعی از محل نگهداری او نداشتهاند و پس از چند روز پیگیری مداوم متوجه شدهاند که شکیلا در بازداشت اطلاعات سپاه است و در بازداشتگاه موقت و غیرقانونی خارج از زندان نگهداری میشود. تاکنون هیچ اتهام رسمی، حکم قضایی یا امکان دسترسی به وکیل به خانواده او اعلام نشده است. تنها در بازجوییها اتهامات به شکیلا اعلام شده ولی او تمام اتهامات را رد کرده است. خانواده او میگویند شکیلا نتوانسته به خانوادهاش در مورد اتهامات وارد شده اطلاعاتی بدهد.
بازداشت بدون حکم، ۴۷ روز بیخبری و بلاتکلیفی پرونده در دادسرا
به گفته یک فرد مطلع به ایرانوایر، روز ۱۳بهمن، ۱۲ مامور لباسشخصی وارد خانه شده و برای چند ساعت اقدام به تفتیش کامل منزل شکیلا و مادرش کردهاند. ماموران در جریان بازرسی، ضمن توقیف وسایل شخصی از جمله وسایل الکترونیکی و تلفن همراه، و لپتاپ شکیلا، موبایل بقیه اعضای خانواده را هم با خود بردهاند. پس از پایان تفتیش، شکیلا قاسمی با دستبند بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.
این فرد مطلع میگوید: «بعد از چهار روز شکیلا با مادرش تماس تلفنی میگیرد و میگوید نمیداند کجاست. از محل بازداشت خود و نهاد بازداشتکننده اطلاعی ندارد. پس از پیگیریهای خانواده مشخص میشود که او در بازداشت سازمان اطلاعات سپاه است ولی همچنان از محل نگهداری او هیچ اطلاعی در دست نبود. در این مدت شکیلا در بازداشتگاه غیرقانونی نگهداری شده است».
شکیلا ۴۷ روز در بازداشت اطلاعات سپاه بود. در این مدت هیچ نهادی به خانواده پاسخگو نبود. این منبع آگاه میگوید: «هربار مادر شکیلا مراجعه میکرد پاسخها سربالا بود، برخورد خوبی با او نداشتند. گاهی به سوالات خانواده در مورد شکیلا پاسخ میدادند، گاهی پاسخ نمیدادند. دیگر حتی مادرش را به ساختمان اداره اطلاعات و زندان کرمان هم، راه نمیدهند. این اواخر هم هر بار با عصبانیت مادر شکیلا را بیرون میکنند و به منشی هم گفتند دیگر اجازه ورود به مادرش را ندهد. تنها پاسخ آنها این بوده که تا زمان دادگاه هیچ چیزی مشخص نیست و نخواهد بود. در پاسخ به سوال مادر شکیلا در مورد روند پرونده گفتهاند پرونده آماده است ولی از ارسال به دادگاه و دادسرا خودداری میکنند. پرونده هنوز پیش بازپرس است».
موسی برزین، وکیل دادگستری و حقوقدان با تاکید بر اینکه طی ماههای گذشته اذیت و آزار و بازداشت شهروندان بهایی در ایران شدت گرفته، میگوید احتمالا بازداشت خانم قاسمی نیز در همان راستا صورت گرفته است. او همچنین اضافه میکند: «اینکه پرونده شکیلا قاسمی در دادسرا است، نشانه خوب یا بد نیست. احتمالا یا منتظر استعلام چیزی هستند یا به دلیل شرایط جنگی که همه چیز نیمه تعطیل است نمیتوانند پرونده را به دادگاه ارسال کنند. سیاست فعلی قوه قضاییه این است که پروندههای امنیتی را سریع به دادگاه بفرستند.»
این وکیل دادگستری ضمن طبیعی خواندن ۷۰ روز معطلی پرونده امنیتی در دادسرا همچنین اضافه کرد: «خانوادههای بازداشتیها باید به طور مستمر به مراجع قضایی مراجعه کنند، به مقامهای مافوقتر همچون دادستان، معاون دادستان، رییس دادگستری، معاونان رییس دادگستری نامهنگاری کنند و آنها را تحت فشار بگذارند. این کار باید به کرات رخ دهد تا شعبه رسیدگی به پرونده تحت فشار قرار بگیرند. در عین حال به کرات و فواصل زمانی کوتاه درخواست وثیقه بدهند. دیگر اینکه مرتب موضوع را رسانهای کنند».
روایت وخامت جسمی و روانی شکیلا در زندان
چندین روز پس از حمله آمریکا و اسراییل به ایران، خانواده متوجه شدند شکیلا تنها بازداشتی اداره اطلاعات کرمان است و اکثر زندانیان به دلیل شرایط جنگی به مرخصی رفتهاند. خانواده او بسیار نگران این شرایط شدند چون حتی از محل نگهداری او نیز اطلاعی نداشتند. نهادهای امنیتی نه با مرخصی شکیلا در قبال وثیقه موافقت کردند نه با داشتن پابند الکترونیکی به همین دلیل خانواده تلاش کردند دستکم به زندان رسمی منتقل شود».
فرد نزدیک به خانواده شکیلا قاسمی میگوید: «به مدت یک ماه و نیم مادر شکیلا هر روز به دفتر وزارت اطلاعات رفت و برگشت ولی هیچ پاسخی دریافت نکرد. فقط رفت برای آنکه بتواند با مسوولی که میتواند اطلاعاتی در مورد شکیلا بدهد صحبت کند ولی کسی پاسخگو نبود».
در نهایت با پیگیری مداوم خانواده پس از ۴۷ روز شکیلا قاسمی به زندان مرکزی کرمان منتقل شد. ولی به خانواده او گفتند ممنوع از ملاقات و ممنوع از تماس و در انفرادی است. مسوولان زندان پس از سه روز با خانواده تماس گرفتند که برای ملاقات با شکیلا بروند و برای او لباس ببرند ولی روز ملاقات باز گفتند در انفرادی است و اجازه ملاقات ندارد.
در نهایت با ممارست مادر شکیلا برای دیدار با فرزندش به خانواده اجازه داده شده که شکیلا را ملاقات کنند. این منبع مطلع میگوید: «با تلاش بسیار، مادر شکیلا ملاقات ۲۰ دقیقهای دریافت کرد و در این ملاقات متوجه شرایط وخیم جسمی و روحی فرزندش شد؛ لرزش شدید بدن که موجب شده بود شکیلا یک هفته در بهداری زندان بستری باشد. خانواده نمیدانند چه داروهایی در زندان به شکیلا داده شده است از لحاظ روحی و روانی تحت فشار بسیار زیاد است. خانواده در ملاقات نتوانستهاند جزییاتی از روند بازجویی و شکنجه یا اعتراف احتمالی از این زندانی بگیرند. ولی شکیلا پیش از زندان در سلامت کامل جسمی و روحی قرار داشته است».
از آموزش هنر به کودکان اوتیسم تا انفرادی
شکیلا قاسمی متولد ۴آبان ۱۳۷۸ در کرمان و گرافیست است. او را دختری سالم و پر انرژی توصیف میکنند.
او همزمان با انجام کارهای تخصصی در حوزه گرافیک، در یک کلینیک پزشکی مشغول به کار بود. شکیلا استاپ موشن و عکاسی انجام میداد و همین طور برای چند صفحه اینستاگرام محتوا تولید محتوا میکرد.
استاپ موشن (Stop Motion) یک تکنیک انیمیشنسازی است که در آن اشیاء واقعی یا عروسکها به صورت میلیمتری جابجا شده و از هر مرحله یک عکس گرفته میشود.
شکیلا قاسمی در رشته گرافیک آموزش دید. او به خاطر بهایی بودن از تحصیل در دانشگاه محروم شد. چون به رشته تحصیلیاش بسیار علاقه داشت به جای حضور در دانشگاه با ثبت نام در دورههای مختلف آموزشی گرافیک به فعالیت در این حوزه ادامه داد.
ورزش و هنر از جمله علاقهمندیهای اصلی او است. کمک به دیگران از اصلیترین خصایص او است. این فرد مطلع میگوید: «شکیلا نقاشی میکشید و اوقات فراغت خود را به مرکز نگهداری از کودکان طیف اوتیسم میرفت، به آنها نقاشی کشیدن میآموخت و با آنها نقاشی میکشید. پیش از بازداشت و به عنوان آخرین فعالیتاش با همین بچهها کیف درست کردند، روی کیفها نقاشی کشیدند و در بازارچه خیره فروختند».
شکیلا در گفتوگویی کوتاه که با خانواده خود داشته گفته از اطلاعرسانی در مورد خبر بازداشتاش بسیار دلگرم شده و امیدوار است که در روند پرونده تغییری ایجاد کند و از کسانی که صدای او بودهاند و در مورد او اطلاعرسانی کردهاند تشکر کرده است و گفته فهمیده که تنها نیست و همه صدای او هستند.
