گرمایش زمین در مناطق قطبی نیز نگرانکننده خوانده شده است. طبق گزارش این مؤسسه، قطب جنوب گرمترین دمای سالانه خود از زمان شروع ثبت اندازهگیری را تجربه کرده و در قطب شمال نیز سال ۲۰۲۵ دومین دمای بالای سالانه به ثبت رسیده است.
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
کارلو بوانتمپو، مدیر این نهاد، روند گرمایش اقلیمی در سراسر جهان را “غیرقابل انکار” خوانده و ثبت ۱۱ سال گذشته به عنوان گرمترین سالها از آغاز ثبت دادهها را، شاهدی دیگر برای این روند دانسته است.
افزایش انباشت گازهای گلخانهای در جو ناشی از استفاده از ذغالسنگ، نفت و گاز در صنعت، گرمایش، حملونقل و همچنین انتشار دیاکسید کربن در صنعت کشاورزی، مهمترین عامل افزایش گرما در سالهای ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ خوانده شده است.
لاورنس رویل، مسئول پایش جو در سازمان کوپرنیک، میگوید دادههای جوی سال گذشته میلادی، به روشنی نشان میدهند که فعالیتهای انسانی همچنان عامل اصلی افزایش استثنایی دمای اقلیم است. به گفته او، گازهای گلخانهای در جو طی دهسال گذشته به طور پیوسته افزایش یافتهاند.
افزون بر آن بروز افزایش دما در سطح اقیانوس نیز که عمدتاً به پدیده آب و هوایی “النینو” مربوط میشود، امری مؤثر در ثبت رکوردهای گرما در سالهای اخیر به شمار میرود.
به گفته دانشمندان پیامدهای گرمایش زمین برای اروپا و جهان روشن است؛ موجهای بیشتر گرما و افزایش روزهای گرم سال، بروز آتشسوزیهای جنگلی بیشتر و بروز طوفانهای شدیدتر کاهش کیفیت هوا و افزایش خطرات برای سلامتی انسانها را به دنبال دارند.
بیشتر بخوانید: بحران آب در سال ۲۰۲۵؛ دە علت عمده ورشکستگی آبی در ایران
سازمان جهانی بهداشت گرما را به عنوان علت اصلی مرگ ناشی از حوادث آبوهوایی معرفی کرده است. به گزارش مؤسسه کوپرنیک تعداد روزهایی که نیمی از سطح خشکی زمین گرمای شدید را تجربه کردهاند، بالاتر از حد متوسط بوده است؛ گرمایی که به صورت دمای محسوس ۳۲ درجه یا بالاتر تعریف شده است.
بر اساس آمار فعلی، پژوهشگران اروپایی بر این باورند که آستانه تعیینشده در هدف توافق پاریس پیش از سال ۲۰۳۰ از بین خواهد رفت. هدف کشورهای جهان این است که گرمایش زمین را نسبت به سطح پیشاصنعتی بهطور دائمی تا ۱.۵ درجه محدود کنند.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
کارلو بوانتمپو، مدیر این سازمان، میگوید عبور از این آستانه بیتردید رخ خواهد داد اما “پرسش ایناست که چگونه میتوانیم با این عبور اجتنابناپذیر [از این آستانه] و پیامدهای آن بر جوامع و سیستمهای طبیعی مقابله کنیم.”
در مقایسه با سال ۱۹۹۰، انتشار گازهای گلخانهای در اتحادیه اروپا ۳۷ درصد کاهش یافته است و این اتحادیه درصدد است تا همچنان انتشار دیاکسید کربن را تا سال ۲۰۳۰ به ۵۵ درصد کاهش دهد.
با این حال اخیراً برخی قوانین اقلیمی اتحادیه اروپا که پیشتر تصویب یا برنامهریزی شده بودند، عمدتاً تحت فشار جناح محافظهکار (EVP) در پارلمان اروپا و گاهی با حمایت احزاب راست و راست افراطی تضعیف یا به تأخیر افتادهاند.
