میخائیل گورباچف در اواخر سال ۱۹۸۹ جملهای را گفت که تعبیر عینیِ آن، هم در شوروی اتفاق افتاد و هم اینماهها و این هفتهها در ایران شاهد آن هستیم. او گفت: «اقتصاد ما فروپاشیده و کاری نمیتوانیم بکنیم». چند صباحی نگذشت که فروپاشی اقتصادی بهموازات زمینههای سیاسی، انفجار میلیونیِ مردم را تا تعیین تکلیف نهایی آن حاکمیت رقم زد.
همچون شوروی سابق، حاکمیت ولایت فقیه این ماهها، هفتهها و روزها مشغول درو کردن کاشتههای خود در اقتصاد و سیاست است. اگر اقتصاد ویرانشده، کل نظام را در خود فروبرده و هیچ توانی برای رفعورجوع باقی نمانده، سیاسی شدن آن و گره خوردنش با سرنوشت شوم و محتوم نظام، اجتنابناپذیر است.
این حاکمیت از همان پله نخست صدارت، برای حفظ قدرت ساخته شد، نه برای پاسخ. بههمین دلیل این حاکمیت از همان آغاز، دچار تنش و چالش با جامعه، با دگراندیشان و با آزادیخواهان شد. بههمین دلیل با تمام مانورهای شیادانه سیاسی، نه توانست خودش را از درون اصلاح کند و نه اکنون با اصلاح و بدون اصلاح، میتواند دوام بیاورد.
این حاکمیت از همان آغاز برای تحمیل و اجبار برپا شد، نه برای گشایش و نوآوری. اکنون این آثار تحمیل و اجبار است که اقتصاد فروپاشانده را بر سر نظام آوار کرده است. دلار ۱۴۴ هزار تومانی و نوسان روزانه آن یعنی تیر خلاص زدن به زندگی، بهمعنی حق تنفس و زنده بودن. زندگی برای زنده بودن هیچ راهی جز سینه به سینه شدن با هجوم مرگ ندارد. راه حل خیابان برای مردم ایران و گسترش شهر به شهر آن، تنها گزینه پرداخت بها برای زنده بودن است.
حاکمیت پلید خامنهای از نظر سیاسی و اقتصادی، گرفتار رکود گسترشیافته شده است. این رکود به زندگی مردم چنگ انداخته و هیچ راهی جز به خیابان آمدن برای تعیین تکلیف نهایی باقی نگذاشته است. اکنون این زندگیِ تباهشده است که میخواهد از خفگی خلاص شود و به خیابان آمده تا تکلیف خود را با اهریمن مرگ ولایی روشن سازد.
فیلم زیر: روزِ چهارمِ خیزشِ ملی دیماه با این شهرها کلید خورد
www.youtube.com/watch?v=DVLXP_Hz6mM
