خامنهای با ادعای بمباران تبلیغاتی و جنگ نرم موذیانه و بیوقفه دشمن علیه صاحبان انقلاب اسلامی یعنی خودش و خمینی ملعون افزود: ملت در چنین شرایطی، بههنگام و فرصتشناس در همه شهرها و روستاها به خیابان آمد و حرفها و مواضع خود را بیان کرد!
خامنهای گفت: این ۲۲ بهمن اخیر، یکی از برجستهترین جشنهای انقلاب بود، یکی از مهمترینها بود. مردم در واقع در روز دوشنبه قیام کردند؛ اینکه آمدند توی خیابانها و شعار دادند و حرف زدند و در رسانهها نظرات خودشان را گفتند و این در سراسر کشور اتفاق افتاد، این یک قیام مردمی بود!
شکست در جمعیتسازی های آنچنانی
اراجیف خامنه ای در حالی بیان می شود که امسال بیشتر از هر سال دیگر هموغم حکومت بر این قرار گرفت تا با انواع شگردهای لو رفته به نمایش حکومتی سالگرد انقلاب رونق ببخشد، اما نتیجه فضاحتبارتر از هر سال دیگر بود. صحبتهای خامنهای در این مورد نیاز حاکمیت به این جمعیتسازی را برملا میکند:
«بنده اصرارم بر حضور حداکثری و عمومی ملت ایران بهخاطر این است که میبینم و میدانم که حضور یکپارچه مردم، حضور پرشوق و امیدوارانه و قدرتمندانه مردم موجب میشود که دشمن مأیوس بشود؛ وقتی دشمن مأیوس شد، کارآیی خود را از دست خواهد داد. مصونیت کشور، وابسته به حضور مردم است؛ کم شدن فشارهای دشمنان، وابسته به حضور مردم است، وابسته به اتحاد و انسجام مردم با نظام و با دستگاه جمهوری اسلامی و حس اعتماد متقابل بین مردم و مسئولان است. این حس باید روزبه روز تقویت بشود…
زرق و برق و تبلیغات بیمحتوا
خامنهای در پی آن بود تا با جمعیتسازی «مصونیت کشور» [بخوانید مصونیت حاکمیت] و «کم شدن فشارهای دشمنان» را تضمین نماید ولی مشخص شد که دیگر حتی توان جمعیتسازی با شیوههای رسوا و لو رفته را نیز ندارد.
این بار حکومت با افزودن به پیاز داغ این نمایش و بزرگکردن مسائل حاشیهای و تبلیغاتی مانند «پرواز بادکنک از برج آزادی»، «نمایش عملیات چتربازان» و ذکر رقم «۷هزار و ۲۰۰خبرنگار و عکاس پوششدهنده به تظاهرات» سعی کرد نشان بدهد که جمعیت زیادی به تظاهرات آمدهاند. علاوه بر آن اعلام کرد که این مراسم بهصورت همزمان در «هزار و ۴۰۰ بخش، شهر و شهرستان و بیش از ۳۸ هزار روستای کشور»! برگزار شده است. بهقول ضربالمثل شیرین فارسی: «آفتابه لگن هفت دست، شام و ناهار هیچی»!
در واقع در چهلو ششمین سالگرد انقلاب خمینی با قاطعیت میتوان گفت که دوران این نظام به سر آمده است. وضعیت رژیم خامنه ای بحرانیتر از آن است که در ظاهر به چشم میآید.
این را نیز باید اضافه کرد که رهبر جمهوری اسلامی در حالی از جشن سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی سخن می گوید که بر اساس گزارش مرکز پژوهشهای مجلس خودش طی سالهای ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ میانگین سرانه کالری دریافتی مردم ایران به کمتر از ۲۱۰۰ کالری در روز رسیده است که این میزان، معیاری برای سنجش فقر مطلق در استانداردهای جهانی محسوب میشود. به بیان سادهتر، بخش قابل توجهی از مردم ایران بهدلیل کاهش قدرت خرید، قادر به تأمین حداقل مواد غذایی مورد نیاز خود نیستند.
در این میان، نرخ تورم مواد غذایی به شکل نگرانکنندهای از تورم عمومی پیشی گرفته و معیشت اقشار ضعیف و متوسط جامعه را بیشازپیش تحت تأثیر قرار داده است. بر اساس آمارهای رسمی مرکز آمار ایران، تورم نقطهبهنقطه در دیماه ۱۴۰۳ به ۳۱.۸ درصد رسیده است.
اما آنچه که بیش از این رقم نگرانکننده به نظر میرسد، تأثیرات مستقیم این افزایش قیمتها بر خانوارهای کمدرآمد و ساختار اقتصادی کشور است. با افزایش چشمگیر قیمت کالاهای اساسی، شکاف طبقاتی عمیقتر شده و ایران در حاکمیت خامنهای، بیش از هر زمان دیگری در آستانه بحران گرسنگی قرار گرفته است.
ماحصل اینکه تورم افسارگسیخته مواد غذایی در ایران، در کنار سیاستهای اقتصادی ناکارآمد و کاهش قدرت خرید مردم، شرایط را به مرحله بحرانی رسانده است. کاهش سرانه مصرف مواد غذایی، افزایش فقر مطلق، و ناکارآمدی برنامههای حمایتی نشان میدهد که اقتصاد ایران در مسیر سقوط آزاد قرار گرفته است.
فریاد روزانه اقشار کمدرآمد از جمله بازنشستگان در کف خیابانها نشان میدهد که مردم ایران این وضعیت را برنخواهند تابید و یک انفجار بزرگ اجتماعی در کمین ایرانخواران است.
