در اجلاس نوبتی شورای حکام سازمان ملل در وین روز چهارشنبه ۲۱ خرداد (۱۱ ژوئن) درپیش نویس قطعنامهای علیه جمهوری اسلامی از سوی ایالات متحده آمریکا و بریتانیا، فرانسه و آلمان، رسما به شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی ارائه و تهران به دلیل “عدم پایبندی” به تعهدات هستهای خود، محکوم شده است.
این قطعنامه روز پنجشنبه ۱۲ ژوئن ساعاتی پس از انتشار بیانیه به تصویب رسید و میتواند زمینه را برای ارجاع پرونده رژیم ایران به شورای امنیت فراهم کند.
۱۹ کشور به قطعنامه رأی مثبت دادند، چین و روسیه و بورکینافاسو با آن مخالفت کردند و یازده کشور به شمول الجزایر و پاکستان و آفریقای جنوبی به آن رأی ممتنع دادند.
دویچه وله آلمان به نقل از منابع دیپلماتیک خبر داد که این قطعنامه به معنی افزایش فشارها بر جمهوری اسلامی برای استفاده از “آخرین فرصتها” خواهد بود.
همزمان با تصویب قطعنامه شورای حکام آژانس اتمی، نمایندگی آمریکا در سازمانهای بینالمللی در وین با صدور بیانیهای اعلام کرد: گزارش مدیرکل بهوضوح نشان میدهد که رژیم ایران بدون هیچ توجیه غیرنظامی معتبری به تسریع فعالیتهای هستهای خود ادامه میدهد و تنها کشور بدون سلاح هستهای در جهان است که اورانیوم غنیشده تا ۶۰ درصد تولید میکند.
این در حالیست که ایروانی سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی نزد سازمان ملل در نامهای به شورای امنیت تهدید کرد در صورت فعالسازی سازوکاری برای بازگرداندن قطعنامههای شورای امنیت [اسنپبک]، تهران از پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای “انپیتی” خارج خواهد شد.
مخمصه رژیم خامنه ای در شورای حکام آژانس
این واکنشها که بیشتر شبیه سر به دیوار کوبیدن است، بیانگر انزوا و استیصال رژیم خامنه ای در شورای حکام است که تنگنای او در مذاکره با آمریکا را هم مضاعف میکند.
در این مخمصه، خامنه ای نه میتواند از پرونده تخلفات گذشته خود فرار کند، و نه جرأت پذیرش شفافیت کامل را دارد. از یکسو، تهدید به کاهش همکاری و افزایش غنیسازی میکند که فعال شدن مکانیسم ماشه را تسریع خواهد کرد؛ و از سوی دیگر، با لفاظیهای تند، اعتبار نهادهای بینالمللی را زیر سؤال میبرد که تنها به انزوای بیشتر جمهوری اسلامی میانجامد.
