فراخوان این تجمع از سوی شاهزاده رضا پهلوی صادر شد. او در این آخر هفته برای شرکت در کنفرانس امنیتی مونیخ به آلمان سفر کرده است.
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
شاهزاده رضا پهلوی پیشتر در گفتوگو با خبرنگاران گفته بود: «امروز هزاران نفر از مونیخ تا تورنتو و لسآنجلس، در چارچوب فراخوان من برای یک روز اقدام جهانی در همبستگی با مردم ایران، به خیابانها آمدهاند.»
این تجمع با شعارهای “حقوق بشر و آزادی برای ایران”، “همبستگی بینالمللی با مردم ایران” و نیز ابراز حمایت گسترده از شاهزاده رضا پهلوی برگزار شد.
بر اساس گزارش شبکه ایالتی بایرن در آلمان (BR)، “دریایی از پرچمهای سبز، سفید و سرخ” بر فراز میدان ترزینویزه شهر مونیخ به اهتزاز درآمد.
امید به اقدام نظامی احتمالی ارتش آمریکا علیه جمهوری اسلامی
برگزارکنندگان از انجمن “حلقه مونیخ” (The Munich Circle) پیشتر حضور ۱۰۰ هزار نفر را ثبت کرده بودند. شرکتکنندگان بارها با شعارهای هماهنگ، خواستار پایان حاکمیت روحانیون در ایران شدند. در میان جمعیت، پرچمهای ایالات متحده و اسرائیل نیز دیده میشد. طبق مشاهدات، شماری گستردهای از حاضران به اقدام نظامی احتمالی ارتش آمریکا علیه جمهوری اسلامی امید بستهاند.
در روزهای اخیر نشانههایی از افزایش این گمانهزنیها دیده شده است. یکی از شرکتکنندگان به شبکه BR گفت: «پس از کشتارها در ایران، ترس مردم از حکومت آنقدر زیاد است که فقط یک حمله نظامی میتواند اوضاع را بهتر کند.»
بیشتر بخوانید: تاکید شاهزاده رضا پهلوی بر لزوم کمک ترامپ به مردم ایران
بر اساس گزارش شبکه BR، بخش قابل توجهی از شرکتکنندگان آشکارا گرایشهای پادشاهیخواه دارند. بر روی پلاکاردهای متعدد، از رضا پهلوی تجلیل شده و بازگشت او به تخت سلطنت در تهران مطالبه شده است و جمعیت بارها نام پهلوی را فریاد میزند.
طبق گزارش، با این حال، افرادی که خود را پادشاهیخواه نمیدانند نیز امیدهایی به او دارند؛ پهلوی بارها بر پایبندی خود به دموکراسی تأکید کرده و تصریح کرده است قصد بازگشت به سلطنت را ندارد.
او در حاشیه کنفرانس امنیتی مونیخ به خبرنگاران گفت: «سرنوشت ایران تنها مسئلهای ایرانی نیست. این یک آزمون تعیینکننده برای امنیت جهانی در زمانه ما است.»
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
او اضافه کرد: «جمهوری اسلامی نزدیک به نیم قرن بهعنوان یک پروژه انقلابی عمل کرده، بیثباتی را از طریق نیروهای نیابتی صادر کرده، حاکمیت همسایگانش را تضعیف کرده، در مناطق مختلف درگیری ایجاد کرده و برنامه هستهای خود را پیش برده است. اما اکنون تغییری غیرقابل بازگشت رخ داده است. مبارزه در کشور من دیگر میان اصلاح و انقلاب نیست؛ بلکه میان اشغال و رهایی است.»
