در حالیکه دعوت بسیاری از آنان انتظار میرفت، نام یک بازیکن در روزهای گذشته بحثهای فراوانی را به دنبال داشته است: مانوئل نویر.
نویر که مرز ۴۰ سالگی را پشت سر گذاشته، در جام جهانی ۲۰۱۴ با آلمان قهرمان جهان شده و ده سال بعد (۲۰۲۴) پس از ناکامی ملیپوشان این کشور در مسابقات جام ملتهای اروپا از تیم ملی خداحافظی و اعلام کرده بود که قصد دارد نیروی خود را بر فعالیتهای باشگاهی خود در بایرن مونیخ متمرکز کند.
نویر که تا تابستان ۲۰۲۷ با بایرن مونیخ قرار دارد، هنوز هم یکی از بهترین دروازهبانان جهان محسوب میشود، اما بازگشت او به دروازه آلمان تا اندازهای دور از انتظار بوده است. آنچه که سبب طرح انتقادهای فراوان شده، عملکرد سرمربی کنونی تیم آلمان در شیوه اطلاعرسانی و مسایل روابط عمومی بوده است. ناگلزمان تا چندی پیش از اولیور باومان، دروازهبان هوفنهایم به عنوان دروازهبان شماره یک آلمان یاد کرده بود.
بسیاری از هواداران و همچنین کارشناسان افزون بر این، به سودمند بودن حضور نویر در جام ۲۰۲۶ تردید دارند.
رکورددار سنگربانی
مانوئل نویر نخستین بازی خود برای تیم ملی آلمان را در سال ۲۰۰۹ میلادی انجام داد. او از آن زمان تا پایان فعالیتش ۱۲۴ بار پیراهن تیم ملی را به تن کرد و از این لحاظ رکورددار است. سپ مایر، یکی از اسطورههای دروازهبانی در آلمان با ۹۵ بازی ملی پس از نویر در رتبه دوم قرار دارد. البته شمار بازیهای ملی نویر با توجه به بازگشت او به تیم ملی بدون شک بیشتر خواهد شد.
نویر در طول فعالیت طولانی خود افتخارات تیمی و فردی بسیاری کسب کرده و رکوردهای زیادی هم از خود به جای گذاشته است.
او با باشگاه بایرن مونیخ ۱۳ بار قهرمان بوندسلیگا، ۶ بار قهرمان جام حذفی آلمان، ۲ بار قهرمان لیگ قهرمانان باشگاههای اروپا و ۲ بار نیز قهرمان باشگاههای جهان شده است. نویر همچنین چندین سال به عنوان بهترین دروازهبان فوتبال جهان برگزیده شد. قرارداد نویر با بایرن مونیخ تا تابستان ۲۰۲۷ میلادی معتبر است.
بزرگترین افتخار مانوئل نویر اما بدون شک کسب عنوان قهرمانی فوتبال جهان در سال ۲۰۱۴ در برزیل است، اگر چه او پیشتر (سال ۲۰۰۹) با تیم ملی جوانان زیر ۲۱ سال آلمان قهرمان فوتبال اروپا شده بود. او در جام جهانی ۲۰۱۴ همچنین به عنوان بهترین دروازهبان مسابقات برگزیده شد و “دستکش طلایی” را دریافت کرد.
