آلمان ۱۰۴ رای به دست آورد، در حالی که برای کسب اکثریت دوسوم به ۱۲۷ رای نیاز داشت. پرتغال ۱۳۴ رای و اتریش ۱۳۱ رای کسب کردند. در مجموع ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل هستند. افغانستان و وزنزئلا فعلا حق رای ندارند.
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچهوله
این ناکامی ضربهای دیپلماتیک برای فریدریش مرتس، صدراعظم و یوهان وادهفول وزیر خارجه بود که امید داشتند با حضور آلمان در شورای امنیت، این کشور را نسبت به سالهای گذشته به یک بازیگر کلیدیتر در عرصه بینالملل به ویژه در حل بحرانهایی مانند جنگ اوکراین یا آینده غزه تبدیل کنند.
وادهفول در آستانه رایگیری، به دلیل رقابت نزدیک و پرتنش تلاش کرده بود تا رایدهندگان مردد را متقاعد کند اما این تلاشها موفقیتآمیز نبود.
آلمان پیش از این شش بار عضو غیر دائم شورای امنیت بوده و آخرین بار در سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ در این نهاد حضور داشت.
برلین به طور سنتی هر هشت سال یک بار برای عضویت در شورای امنیت سازمان ملل نامزد میشود. طبق گفته دیپلماتها، این کشور تا کنون در هیچ نامزدی قبلی خود برای این شورا شکست نخورده بود.
راهی دشوار برای نامزدی
نامزدی آلمان از ابتدا با شرایط دشواری روبرو بود. این کشور دیرتر از پرتقال و اتریش وارد رقابت شد. علاوه بر این، مواضع آلمان در جنگ غزه، واکنش محتاطانه این کشور نسبت به حمله اسرائیل به ایران و اقدامات آمریکا در ونزوئلا با انتقادهایی روبرو بوده است.
شورای امنیت سازمان ملل تنها نهادی است که میتواند تصمیمات الزامآور حقوقی مانند تحریمها، تحریم تسلیحاتی یا اعزام نیروهای حافظ صلح را تصویب کند. با این حال، این شورا به دلیل اختلاف منافع اعضای دائم خود در بسیاری از بحرانها دچار بنبست است.
شورای امنیت سازمان ملل دارای پنج عضو دائم با حق وتو است: ایالات متحده آمریکا، روسیه، چین، بریتانیا و فرانسه. علاوه بر آنها ۱۰ عضو غیر دائم نیز در شورا حضور دارند. هر سال پنج کرسی از این اعضای غیر دائم برای یک دوره دوساله انتخاب میشود که آلمان برای کشب یکی از این کرسیها نامزد شده بود.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
عدم موفقیت آلمان در کسب کرسی شورای امنیت به معنای کاهش سطح تعهد این کشور در سازمان ملل نیست، اما میتواند انتقادها را افزایش دهد مبنی بر اینکه آلمان با وجود پرداخت سهم مالی بالا، در تصمیمگیریهای کلیدی و جایگاه سیاسی از نفوذ کافی برخوردار نیست.
اما میتواند رویکرد منتقدانی را تقویت کنند که این کشور به رغم پرداخت مبالغ هنگفت به سازمان ملل، در تقسیم پستهای کلیدی به اندازه کافی مورد توجه قرار نمیگیرد.