پس از بازگشت ترامپ، آمریکا دیگر مقصد محبوب کانادایی‌ها نیست

طبق آمارهای رسمی، پس از بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید، شمار سفر کانادایی‌ها به کشور همسایه‌شان، ایالات متحده، به شکل چشمگیری کاهش یافته است. آنها یا در داخل کانادا می‌مانند یا به کشورهای دیگر سفر می‌کنند.افتتاح یک پل معلق در روزهای اخیر بار دیگر نشان داد که روابط میان آمریکا و کانادا تا چه اندازه تیره شده است. پل بین‌المللی “گوردی هاو” قرار است شهر وینزر در استان انتاریو کانادا را به شهر دیترویت در ایالت میشیگان آمریکا متصل کند.

اما دولت کانادا این پل را به‌تنهایی افتتاح کرد. مراسم مشترک افتتاح با حضور نمایندگان آمریکا لغو شد. پیش از آن، دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، بر شماری از کالاهای وارداتی از کشور همسایه‌اش کانادا، تعرفه‌ای ۵۰ درصدی وضع کرده بود.

کاهش سالانه هفت میلیونی سفر به آمریکا

تیرگی روابط دو کشور تنها در عرصه سیاسی نمود پیدا نکرده، بلکه بر رفتار شهروندان کانادا در سفر به آمریکا نیز تأثیر گذاشته است. طبق اعلام مقام‌های کانادایی، از زمان آغاز دومین دوره ریاست جمهوری ترامپ، بسیاری از کانادایی‌ها از سفر به کشور همسایه جنوبی خود خودداری می‌کنند.

اداره آمار کانادا اعلام کرد که ایالات متحده برای مدت‌های طولانی مهم‌ترین مقصد سفرهای خارجی کانادایی‌ها بوده است، اما «پس از تغییر دولت در ایالات متحده در آغاز سال ۲۰۲۵ و اجرای سیاست “اول آمریکا”، برنامه‌های سفر کانادایی‌ها به طور ناگهانی تغییر کرد.»

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

بر این اساس، در سال ۲۰۲۵ شمار سفرها به آمریکا در مقایسه با سال پیش از آن ۷.۱ میلیون نفر کمتر بوده است. این رقم نشانگر کاهشی ۲۳.۵ درصدی است. در مقابل، سفرهای داخلی و همچنین سفر به دیگر کشورها تقریباً به همان میزان افزایش یافته است.

داده‌های سال جاری نیز نشان می‌دهد که این روند در حال تثبیت است. به گفته اداره آمار کانادا، هزینه سفرهای کانادایی‌ها به آمریکا در سال ۲۰۲۵، با ۳.۳ میلیارد دلار کانادا کاهش، به مجموع ۱۸.۸ میلیارد دلار کانادا (حدود ۱۳.۳ میلیارد دلار آمریکا) رسیده است.

وزارت بازرگانی آمریکا اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۴ حدود ۲۰.۲ میلیون گردشگر خارجی از کانادا به ایالات متحده سفر کرده بودند. در سال ۲۰۲۵ این رقم به ۱۶ میلیون نفر کاهش یافته است. این آمارها البته تا حدی قابل مقایسه‌اند، زیرا دو نهاد از روش‌های آماری متفاوتی استفاده می‌کنند.

شمار گردشگران آلمانی نیز که به آمریکا سفر کرده‌اند، از حدود دو میلیون نفر در سال ۲۰۲۴ به حدود ۱.۸ میلیون نفر در سال ۲۰۲۵ کاهش یافته است.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

تنها تعرفه‌های گمرکی نبوده که روابط کانادا و آمریکا را به‌شدت تیره کرده است. تهدیدهای مکرر رئیس جمهور ایالات متحده علیه همسایه‌اش و همچنین طرح چندباره ایده تبدیل شدن کانادا به پنجاه و یکمین ایالت آمریکا نیز از دیگر عوامل این تنش‌ها به شمار می‌روند.

در واکنش به تعرفه‌های آمریکا، بسیاری از استان‌های کانادا، برای نمونه، نوشیدنی‌های الکلی آمریکایی را از قفسه فروشگاه‌ها جمع‌آوری کرده‌اند و از مصرف‌کنندگان خواسته‌اند کالاهای تولید داخل را خریداری کنند.

حمله اوکراین به یک کشتی ایران؛ آیا دنیا باید برای همه چیز آماده باشد؟

حمله اوکراین به یک کشتی ایران در دریای خزر، و تهدید ایران به پاسخگویی به این “تجاوز” نگرانی درباره گسترش دامنه جنگ ایران را افزایش داده است. آیا منطقه و شاید دنیا آبستن تحولاتی تازه است؟ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهوری اوکراین، روز شنبه ۲۵ ژوئیه (۳ مرداد) اعلام کرد نیروهای این کشور در چارچوب یک عملیات گسترده پهپادی، یک کشتی جنگی و چند شناور مرتبط با انتقال تجهیزات نظامی از ایران را در دریای خزر هدف قرار داده‌اند.

کمی بعدتر زلنسکی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت از اوایل ماه ژوئیه، اوکراین نظارت فعال ماهواره‌ای روسیه بر کشورهای حوزه خلیج فارس و همچنین تأسیسات نظامی آمریکا در آن منطقه را ثبت کرده است. به گفته او، این تصاویر سپس در اختیار ایران قرار گرفته‌اند.

او همچنین مدعی شد: «در عین حال، ارتباط روشنی میان تصاویر ماهواره‌ای روسیه از این مکان‌ها و حملات ایران وجود دارد؛ هم پیش از حملات و در جریان آماده‌سازی آن‌ها، و هم پس از حملات برای ارزیابی میزان خسارت واردشده است.»

همکاری نظامی ایران و روسیه بر کسی پوشیده نیست اما ادعای اوکراین درباره همکاری اطلاعاتی این دو کشور و دادن اطلاعات حساس آمریکا از طرف روسیه به ایران تا چه حد می‌تواند با واقعیت منطبق باشد؟

فرزانه روستایی، تحلیلگر سیاسی، همکاری اطلاعاتی وامنیتی روسیه و ایران را نه ادعا که “فکت” می‌داند. او به دویچه‌وله می‌گوید: «با حداقل دانش نظامی هم می‌توان متوجه شد که محال است جمهوری اسلامی اطلاعات مربوط به ساختمان‌های سیا در سه نقطه خاورمیانه را پیدا کرده باشد و دقیقا همان ساختمان‌ها را زده باشد. اصلا بدون هماهنگی ماهواره‌ای و بدون دسترسی اطلاعات ناوبری جدید محال است چنین اتفاقی بیفتد، هم رویترز اعلام کرد هم سنتکام به طور ضمنی اعلام کرد و هم پنتاگون دارد این موضوع را بررسی می‌کند.»

پنتاگون (وزارت جنگ آمریکا) و سنتکام (مرکز فرماندهی ایالات متحده در منطقه) تا کنون هیچ اظهارنظر رسمی در این باره نکرده‌اند اما خبرگزاری رویترز روز ۲۲ ژوئیه در گزارشی اختصاصی از سوی منابع اطلاعاتی در این باره نوشت: «نهادهای اطلاعاتی آمریکا هنوز به جمع‌بندی قطعی درباره دخالت احتمالی روسیه نرسیده‌اند. با این حال، دقت و اثربخشی حملات و همچنین سابقه همکاری‌های فنی مسکو با تهران، از جمله دلایلی است که این فرضیه را تقویت کرده است.»

در بخش دیگری از گزارش رویترز امده است: «به گفته یک مقام منطقه‌ای که به یک یادداشت داخلی اطلاعاتی غربی دسترسی داشته، روسیه “احتمالا” در هدف‌گیری مراکز سیا نقش داشته است.»

دست‌کم دو مرکز وابسته به سیا در ماه مارس هدف حمله ایران قرار گرفتند؛ یکی از این مراکز، ایستگاه سیا در سفارت آمریکا در ریاض و دیگری مرکزی در شرق عراق بود.

بیشتر بخوانید: ضربات ایران به تجهیزات آمریکایی؛ آیا پای روسیه در میان است؟

فرزانه روستایی با اشاره به پیمان راهبردی ایران و روسیه که در زمان ریاست جمهوری ابراهیم رئیسی تهیه و در دوره مسعود پزشکیان امضا شد، می‌گوید: «درست است که روس‌ها در این پیمان زیر بار هیچ تعهد نظامی نرفتند اما این پیمان مربوط به قبل از حملات اخیر اوکراین بود. حملاتی که اوکراین در سال ۲۰۲۶ شروع کرده و مشخصا معلوم است اطلاعات جدیدی از ناتو و آمریکا دریافت می‌کند و بیشتر آبروریزی برای پوتین و روسیه ایجاد کرده، معادلات روسیه را تغییر داده است. روسیه در آن پیمان همکاری با ایران زیر بار هیچ تعهد نظامی نرفت اما در شش ماه گذشته همه چیز تغییر کرده و به نظر من پالیسی روسیه تغییر کرده و از بی‌طرفی ضمنی به طرفداری علنی از جمهوری اسلامی رسیده است.»

توافق جامع راهبردی میان ایران و روسیه در تاریخ ۲۸ دی ۱۴۰۳ توسط مسعود پزشکیان و ولادیمیر پوتین امضا شد. این توافق بیشتر شامل همکاری‌های اقتصادی و تجاری است اما در آن بر “تقویت تبادل اطلاعات و همکاری‌های نظامی” تاکید شده است.

فرزانه روستایی معتقد است “چه آمریکا خوشش بیاید و چه نیاید” فاکتورهای جدیدی وارد معاملات منطقه شده که دولت ایالات متحده باید آنها را در نظر بگیرد و یکی از آنها هم همکاری اطلاعاتی روسیه و ایران است.

آیا ممکن است پای اروپا به جنگ ایران باز شود؟

برخی تحلیل‌گران هدف قرار دادن کشتی ایران توسط اوکراین را تاکتیک کی‌یف برای کشاندن اروپا به جنگ ایران می‌دانند.

حمید آصفی، تحلیلگر سیاسی مقیم ایران در یادداشتی که در این باره در کانال تلگرامی‌اش منتشر کرده این موضوع را لااقل در شرایط کنونی نامحتمل می‌داند چرا که به نظر او جنگ مسنقیم اروپا با ایران می‌تواند نتیجه‌ای معکوس برای اوکراین داشته باشد و تمامی منابع نظامی و مالی و اطلاعاتی اروپا را به سمت ایران سرازیر کند.

بیشتر بخوانید: دیدار روبیو و لاوروف؛ اوکراین، ایران و چین در دستور کار

او هدف اوکراین را نه درگیر کردن مستقیم اروپا در جنگ ایران بلکه “ورود ایران به محاسبات امنیتی اروپا” می‌داند و می‌نویسد: «اوکراین می‌خواهد اروپا به این نتیجه برسد که همکاری نظامی تهران و مسکو بخشی از مسئله امنیتی اروپاست اما لزوماً نمی‌خواهد اروپا برای حل این مسئله وارد یک جنگ تازه شود… کافی است اروپا را متقاعد کند که ایران و روسیه دیگر دو پرونده امنیتی جداگانه نیستند.»

اما برای روسیه کاملا برعکس است؛ درگیر شدن مستقیم اروپا در جنگ ایران برای روسیه به معنای کنار رفتن یا کمتر شدن هرچند موقت تهدیدات اروپا علیه مسکو خواهد بود.

فرزانه روستایی در این باره می‌گوید: «برنامه روسیه گسترش این جنگ و ایجاد یک باتلاق بزرگتر برای غرب است. شما فرض کنید جمهوری اسلامی مثلا به تجهیزات و سربازان امریکایی در بلغارستان موشک پرتاب کند و با ناوبری روس‌ها این موشک‌ها به اروپا برسد و اصابت کند، اروپا ناخواسته وارد این درگیری شده است. به نظر من این بخشی از برنامه روسیه است و اصلا بعید نیست که محقق شود. هرچقدر در ایران بحران جدی‌تر، گسترده‌تر و چالش برانگیزتر باشد من فکر می‌کنم هم روسیه فرصت آرامش و آسایش و تجدیدقوا خواهد داشت هم اینکه امریکا به دردسر بزرگتری می‌افتد.»

و به دردسر افتادن اروپا و امریکا برای روسیه یعنی یک راه فرار و تنفس.

حقوق بین‌الملل چه می‌گوید؟

عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، روز یکشنبه ۴ مرداد در شبکه اجتماعی ایکس نوشت ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهوری اوکراین، به یک کشتی تجاری ایرانی حمله کرده و در جریان آن یک ملوان کشته شده است.

عراقچی این حمله را “نقض آشکار منشور سازمان ملل” خواند و گفت در تماس‌هایی با کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، و سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، موضع تهران را اعلام کرده است.عراقچی تاکید کرد در این تماس‌ها گفته اقدام اوکراین علیه کشتی ایرانی “نمی‌تواند بی‌پاسخ بماند”.

پیش از این نیز، منوچهر مرادی، دستیار وزیر امور خارجه و مدیرکل اوراسیا، کاردار موقت اوکراین در تهران را احضار و اعتراض شدید جمهوری اسلامی را به آنچه وزارت خارجه ایران “اقدامی خصمانه و مجرمانه” خوانده، به او ابلاغ کرده بود.

بیشتر بخوانید: جنگ ایران؛ روسیه “در حال ارسال پهپاد به تهران است”

جواد شعله‌سعدی، کارشناس حقوق بین‌الملل در پاریس می‌گوید هم حقوق عرفی و هم کنوانسیون کونته‌گوبی که در سال ۱۹۸۲ در سازمان ملل تصویب شد مقرر کرده‌اند که کشتی‌ها در حقیقت اموال و دارایی کشوری محسوب می‌شوند که با پرچمش حرکت می‌کنند و بنابراین از نظر عرفی مثل سرزمین آن کشور به حساب می‌آیند. اما با این حال عملکرد خود ایران تا کنون این موضوع را نقض کرده است.

او به دویچه‌ وله می‌گوید: «در این شرایط خاص وقتی ایران مخصوصا در این جنگ اخیر توجیهی دارد که به دلیل وجود پایگاه‌های امریکا در کشورهای دیگر به خاک این کشورها حمله می‌کند، اوکراین می‌تواند از توجیهات ایران استفاده بکند برای اینکه این حمله را توجیه کند و پیامدهای حقوقی آن را به همان تعبیر و نگاهی که ایران نسبت به مساٰئل جاری منطقه‌ای دارد، اطلاق کند.»

این متخصص حقوق بین‌الملل به همکاری ایران و روسیه در ارسال پهپادهای ایران و تکنولوژی‌های دیگر به روسیه که همه در جنگ علیه اوکراین به کار گرفته شده‌اند اشاره کرده و می‌گوید: «همکاری ایران با روسیه در حمله به اوکراین می‌تواند شبیه همکاری کشورهای خلیج فارس با امریکا در حمله به ایران باشد یا حتی حضور پایگاه‌های امریکا در این کشورها. در نتیجه این خیلی از استدلال ایران به دور نیست و اوکراین می‌تواند این [حمله به کشتی ایران] را با همان دیسکورس ایران توجیه بکند، به هر حال اوکراین در جنگ با روسیه است و ایران هم با کمک کردن به روسیه به نوعی وارد این جنگ شده است.»

خزر؛ “دریای صلح”

این اولین بار نیست که دریای خزر از آنچه کشورهای حاشیه آن می‌خواهند یعنی “دریای صلح” خارج شده است. روسیه چندین بار از کشتی‌ها و زیردریایی‌های ناوگان خزر برای حملات موشکی به اوکراین استفاده کرده است.

حمله کردن به یک کشتی در دریای خزر از نظر حقوقی به معنای حمله به خزر نیست. علاوه بر آن از آنجا که اوکراین و روسیه در جنگ به سر می‌برند، در حملات متقابل آنها قوانین جنگی حکمفرماست.

جواد شعله‌سعدی در این باره می‌گوید: «این کاملا توجیه پذیر هست که اوکراین در هر منطقه‌ای که بتواند اهداف روسیه را هدف قرار بدهد مخصوصا اگر در آب‌های منطقه‌ای کشور خاصی نباشد یعنی صرف اینکه یک کشتی روی دریای خزر هست اوکراین را منع نمی‌کند که در این منطقه به روسیه حمله کند.»

بیشتر بخوانید: حمله به ناوگان خزر در بندر انزلی، فراتر از حمله به یک هدف

این کارشناس حقوق بین‌الملل به رژیم حقوقی “نامشخص” دریای خزر اشاره کرده و می‌گوید: «وقتی از آب‌های منطقه‌ای هر کشور فاصله می‌گیریم به نوعی رژیم آب‌های آزاد در بخش زیادی از این دریاچه حاکم هست و نمی‌شود گفت چون این حمله در دریای خزر انجام شده -مخصوصا اگر در آب‌های ساحلی کشور خاصی نباشد- اوکراین خدشه‌ای به حاکمیت این کشورها وارد کرده است. در حقیقت نامشخص بودن رژیم حقوقی دریای خزر دست اوکراین را برای حمله به کشتی‌ها باز می‌گذارد.»

شعله‌سعدی رفتار ایران را نیز دلیل دیگری برای توجیه حمله اوکراین به کشتی ایرانی دانسته و می‌گوید: «رفتار ایران از این هم فراتر است و ایران حتی در آب‌های منطقه‌ای کشورهای مختلف به کشتی‌ها حمله کرده و حتی به خاک کشورهای دیگر هم حمله کرده و توجیهش هم وجود پایگاه‌های آمریکا در آن مناطق هست.»

در آخرین لحظات تهیه این گزارش مصاحبه زلنسکی، با شبکه اسکای نیوز منتشر شد. رئیس جمهور اوکراین در این مصاحبه می‌گوید حمله این کشور به کشتی ایرانی در دریای خزر پیشدستانه نبوده و ایران و کره شمالی با تامین سلاح، فناوری نظامی و نیروی انسانی برای روسیه، پیش از این به اوکراین حمله کرده‌اند.

زلنسکی از “هشیاری” نسبت به خطر بازشدن یک جبهه جدید سخن گفت و تاکید کرد که اوکراین در این مسیر گام نخواهد گذاشت. او افزود: «اما باید صادق باشیم: ایرانی‌ها و کره‌شمالی‌ها پیش از این به ما حمله کرده‌اند. امیدوارم این حملات را افزایش ندهند، اما باید برای همه چیز آماده باشیم.»

بسیاری از کارشناسان می‌گویند نه تنها اوکراین و روسیه که کل منطقه خاورمیانه و شاید همه دنیا “باید برای همه چیز آماده باشند”.

فحاشی خاویر میلی علیه برزیلی‌ها، بحران دیپلماتیک آفرید

رئیس جمهور آرژانتین در مراسم معرفی نامزد راست‌گرای انتخابات ریاست جمهوری برزیل، لولا، رئیس جمهور این کشور، را “دزد” خواند و درباره یکی از قضات هم از عباراتی حتی تندتر استفاده کرد. این سخنان پیامدهایی کم‌سابقه در پی داشت.پس از اظهارات تحقیرآمیز خاویر میلی، رئیس جمهور آرژانتین، علیه لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا، رئیس جمهور برزیل، و شماری دیگر از مقام‌های این کشور، میان آرژانتین و برزیل بحرانی دیپلماتیک شکل گرفت.

دولت برزیل سفیر خود را از بوئنوس‌آیرس فراخواند و سفیر آرژانتین را نیز احضار کرد تا “خشم” خود را به او ابلاغ کرده و خواستار توضیح شود.

خاویر میلی شنبه گذشته در یک گردهمایی حزبی در سائوپائولو، بزرگترین شهر برزیل، به شکل غیرمستقیم لولا را “دزد” و “محکوم‌شده” خواند. او همچنین الکساندره د مورائس، قاضی دیوان عالی برزیل، را در اظهاراتی توهین‌آمیز “آشغال کچل” خطاب کرد.

“شدیدترین بحران دیپلماتیک”

به گفته ناظران، رئیس جمهور راست افراطی آرژانتین با این اظهارات جنجالی، شدیدترین بحران دیپلماتیک میان دو کشور همسایه آمریکای جنوبی در چند دهه اخیر را رقم زده است.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

به گفته وزارت خارجه برزیل، میلی با این سخنان به رئیس جمهور، دیگر نهادهای حکومتی، مردم برزیل و دموکراسی این کشور حمله کرده است. این وزارتخانه اعلام کرد تاکنون مورد مشابهی وجود نداشته که یک رئیس جمهور خارجی در خاک برزیل تا این اندازه به رئیس جمهور و دیگر نهادهای این کشور حمله کرده باشد.

مائورو ویرا، وزیر خارجه برزیل، ژولیو بیتلی، سفیر این کشور در آرژانتین، را برای رایزنی به کشور فراخواند. سپس دانیل رایموندی، سفیر آرژانتین، به وزارت خارجه در برازیلیا، پایتخت برزیل، احضار شد.

ادعای میلی درباره “کارزار ضدآرژانتینی”

خاویر میلی روز یکشنبه ۲۶ ژوئیه (۴ مرداد) نیز به اظهارات خود ادامه داد و در گفت‌وگو با رادیو “میتر” آرژانتین، بدون ارائه هیچ مدرکی، مدعی شد که دولت برزیل یک‌چهارم منابع مالی لازم برای یک “کارزار ضدآرژانتینی” را تأمین کرده است.

او همچنین ادعا کرد که فعالان جریان‌های چپ‌گرا از مکزیک و حزب دموکرات آمریکا نیز در این کارزار نقش داشته‌اند. به گفته او، هواداران لولا دا سیلوا حتی در جریان انتخابات ریاست جمهوری آرژانتین در سال ۲۰۲۳ علیه او فعالیت کرده بودند.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

لولا در یک همایش اتحادیه‌های کارگری اعلام کرد که همچنان “بدون دخالت هیچ‌کس” به اداره کشور ادامه خواهد داد. او بدون نام بردن از میلی گفت: «در برزیل نمی‌پذیریم کسی در اموری که به او مربوط نیست، دخالت کند.»

ادسون فاکین، رئیس دیوان عالی برزیل، نیز “اظهارات توهین‌آمیز” میلی درباره مورائس را محکوم کرد و گفت چنین سخنانی با نزاکتی که باید بر روابط میان کشورها حاکم باشد، سازگار نیست.

حمایت میلی از سناتور راست‌گرای برزیلی

میلی برای شرکت در مراسم معرفی فلاویو بولسونارو، سناتور راست‌گرا، به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری برزیل که قرار است در ماه اکتبر برگزار شود، به این کشور سفر کرده بود. او در این مراسم نسبت به آنچه “خطر لولا” خواند هشدار داد و از مردم برزیل خواست خود را از “سلطه چپ” رها کنند.

مورائس، قاضی دیوان عالی برزیل، پیش‌تر میلی را از دیدار با ژائیر بولسونارو، که میلی او را “دوست به‌ناحق زندانی‌شده” خود توصیف کرده، منع کرده بود.

ژائیر بولسونارو، رئیس جمهور پیشین برزیل و پدر فلاویو بولسونارو، به دلیل تلاش برای کودتا به بیش از ۲۷ سال زندان محکوم شده و در حال حاضر به دلایل جسمی در حبس خانگی به سر می‌برد.

روابط لولا و میلی پرتنش است. گرچه این دو در نشست‌های بین‌المللی با یکدیگر دیدار کرده‌اند، اما تاکنون هیچ گفت‌وگوی دوجانبه‌ای نداشته‌اند.

لولا نیز در آخرین سفر خود به آرژانتین در سال ۲۰۲۵، به جای دیدار با میلی، با کریستینا فرناندس د کیرشنر، رئیس جمهور پیشین و سیاستمدار کنونی اپوزیسیون آرژانتین، دیدار کرد؛ کسی که به اتهام فساد در حبس خانگی به سر می‌برد. برزیل مهم‌ترین شریک تجاری آرژانتین است.

برای سومین بار یک زن دبیرکل حزب دمکرات مسیحی آلمان می‌شود

حزب محافظه‌کار دمکرات مسیحی به لحاظ سهم غیرمتعادل زنان در مدارج بالای آن یا در میان نمایندگان مجلس با انتقادهای درونی و بیرونی روبروست. انتخاب مجدد یک زن به دبیرکلی این حزب گامی در راستای تغییر این وضعیت تلقی می‌شود.فرانسیسکا هوپرمان (Franziska Hoppermann)، نماینده پارلمان آلمان (بوندستاگ) و صندوق‌دار کل سابق حزب دمکرات مسیحی، قرار است دبیرکل جدید این حزب شود.

فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان و رهبر حزب دمکرات مسیحی، در نشست هیئت‌رئیسه این حزب در برلین، هوپرمان را برای این سمت پیشنهاد کرده است. این زن سیاستمدار اهل هامبورگ، جانشین آقای کارستن لینمان (Carsten Linnemann) می‌شود که قرار است وزیر بهداشت فدرال شود.

هوپرمان به عنوان صندوق‌دار کل حزب دمکرات مسیحی، تا کنون بیشتر در پشت صحنه فعالیت می‌کرد، اما هم‌زمان عضو هیئت‌رئیسه حزب نیز بود. این کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی، از سال ۲۰۲۱ به عنوان نماینده حوزه انتخابیه هامبورگ-واندسبک در بوندستاگ حضور دارد. او عضو کمیسیون بودجه و کمیسیون دیجیتال‌سازی و نوسازی دولت است.

علاوه بر این، او ریاست کمیته ویژه بررسی کرونا را بر عهده دارد که هدف آن کمک به آمادگی بهتر آلمان در برابر همه‌گیری‌های احتمالی آینده است.

هوپرمان در وب‌سایت شخصی خود نوشته است: «حتی در دوران کودکی، پدربزرگم را که سال‌ها نماینده بوندستاگ بود تحسین می‌کردم.» به گفته او، سیاست همیشه بخش بزرگ و روزمره‌ای از زندگی خانوادگی‌شان بوده است: «از همان ابتدا برایم روشن بود که می‌خواهم نقش‌آفرینی کنم و به محیط اطراف و تعاملات اجتماعی شکل دهم.»

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

بحث تغییرات در درون حزب و در درون کابینه آلمان پس از آن جدی شد که ینس اشپان، رئیس فراکسیون متحد حزب دمکرات مسیحی و حزب سوسیال مسیحی به دلیل انتقاد از اقدام او در دور زدن قوانین آلمان در موضوع بچه‌دار شدن از طریق رحم اجاره‌ای، مجبور به استعفاء شد، فرصتی برای مرتس که برخی جا به جایی‌های دیگر را نیز در حزب و در دولت رقم بزند.

سومین زن در این سمت

هوپرمان در سال ۱۹۹۸ به سازمان جوانان حزب دمکرات مسیحی و یک سال بعد به خود حزب پیوست. او از سال ۲۰۲۲ عضو هیئت‌مدیره کشوری حزب بوده است. زمانی که یولیا کلکنر (Julia Klöckner) پس از انتخابات پارلمانی فوریه ۲۰۲۵، سمت صندوق‌داری کل را رها کرد تا رئیس بوندستاگ شود، هوپرمان گزینه مدنظر مرتس برای جانشینی او بود. او در شهر زادگاهش هامبورگ، ریاست «اتحادیه زنان» (Frauen Union) را بر عهده دارد. همچنین از سال ۲۰۰۴ تا زمان ورودش بهبوندستاگ در سال ۲۰۲۱، در انجمن منطقه‌ای واندسبک به فعالیت‌های سیاسی محلی مشغول بود.

گامی در جهت بهبود موقعیت زنان در حزب

در تمام احزاب آلمان، حق پیشنهاد دبیرکل (مقام دوم بعد از رئیس حزب که هدایت روزمره امور حزب را برعهده دارد) بر عهده رئیس حزب است. مرتس با انتخاب هوپرمان، جایگاه زنان را در حزب دمکرات مسیحی تقویت می‌کند؛ زنانی که به رغم صدراعظمی ۱۶ ساله آنگلا مرکل از این حزب، پیش‌تر هم در میان اعضا و هم در ارکان رهبری حزب سهم کمتری داشتند.

هم اکنون نیز از ۲۰۸ کرسی احزاب متحد مسیحی در مجلس آلمان تنها ۴۸ کرسی به زنان اختصاص دارد، این در حالی است که در احزاب چپ و سبز این درصد بیش از ۵۰ است و در مورد سوسیال دمکرات‌ها به ۴۲‌ درصد می‌رسد. تنها حزب راست پوپولیست “آلترناتیو برای آلمان” است که با توجه به تعداد نمایندگان زنش به کل نمایندگان آن (۱۱ درصد) به لحاظ سهمیه و جایگاه زنان در این حزب، از احزاب متحد مسیحی عقب‌تر است.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

هوپرمان سومین زنی است که به سمت دبیرکلی حزب دمکرات مسیحی می‌رسد؛ اولین زن آنگلا مرکل (از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰) و دومین زن آنکپرت کرامپ-کارن‌باور (از فوریه تا دسامبر ۲۰۱۸) بود. هوپرمان از حامیان قدیمی و اولیه مرتس محسوب نمی‌شود؛ او در سال ۲۰۲۱ همراه با نوربرت روتگنبرای ریاست حزببه رقابت بامرتس برخاسته بود. مرتس اما این رقابت درونی‌ حزبی را برد و بعدتر هم صدراعظم آلمان شد.

رئیس جمهور موقت سوریه خواستار توافق امنیتی با اسرائیل است

اسرائیل و سوریه از سال ۱۹۴۸ رسماً در وضعیت جنگی قرار دارند و تاکنون نیز هیچ‌گاه پیمان صلحی میان دو کشور امضا نشده است. رئیس جمهور موقت سوریه اکنون می‌خواهد دست‌کم زمینه را برای دستیابی به یک توافق امنیتی فراهم کند.احمد شرع، رئیس جمهور موقت سوریه، در گفت‌وگو با شبکه الجزیره اعلام کرد که کشورش در پی دستیابی به یک توافق امنیتی با اسرائیل است. این شبکه در وب‌سایت انگلیسی‌زبان خود نیز در این باره گزارش داده است.

به گفته شرع، چنین توافقی می‌تواند راه را برای صلحی فراگیر میان دو کشور هموار سازد، بی‌آنکه سوریه از ادعای خود بر بلندی‌های جولان صرف‌نظر کند.

طبق این گزارش، احمد شرع گفت سوریه در تلاش است در راستای ترغیب اسرائیل به اتخاذ سیاستی متوازن‌تر، گروهی از کشورها را در این روند دخیل کند. او همچنین گفت دولتش هیچ‌گونه مداخله نظامی در لبنان را مد نظر ندارد.

شبه‌نظامیان حزب‌الله لبنان مورد حمایت ایران، و نیروهای احمد شرع در جریان جنگ داخلی سوریه در دو جبهه مخالف یکدیگر قرار داشتند.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

اسرائیل و سوریه اوایل ژانویه ۲۰۲۶ بر سر ایجاد یک کانال ارتباطی زیر نظر ایالات متحده توافق کرده بودند. قرار بود این کانال بستری برای هماهنگی در زمینه مسائل اطلاعاتی، امنیتی و تجاری باشد و همچنین به حل اختلاف‌ها و جلوگیری از سوءتفاهم‌ها کمک کند.

دو طرف در سپتامبر سال گذشته نیز تأیید کردند که بر سر یک توافق امنیتی گفت‌وگو می‌کنند. موضوع مشخص این مذاکرات، تنظیم نحوه استقرار نیروهای نظامی و امنیتی سوریه و اسرائیل در منطقه مرزی دو کشور است.

نگرانی اسرائیل از تهدید اسلام‌گرایان

اسرائیل و سوریه از سال ۱۹۴۸ به طور رسمی در وضعیت جنگی قرار دارند و تاکنون هیچ پیمان صلحی میان آنها امضا نشده است.

بلندی‌های جولان که اسرائیل آنها را در سال ۱۹۶۷ اشغال و در سال ۱۹۸۱ به خاک خود ضمیمه کرد، یکی از اصلی‌ترین محورهای اختلاف میان دو کشور است. این الحاق از سوی جامعه بین‌المللی به رسمیت شناخته نشده است.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

در دسامبر ۲۰۲۴، ائتلافی از شورشیان به رهبری گروه اسلام‌گرای سنی “هیئت تحریر شام”، حکومت بشار اسد، رئیس جمهور سابق سوریه، را سرنگون کرد.

پس از سرنگونی اسد، نیروهای اسرائیلی برای جلوگیری از ایجاد خلأ امنیتی در مرزهای شمالی خود، وارد خاک سوریه شدند و مناطق راهبردی را به اشغال خود درآوردند.

دولت اسرائیل نگران آن بود که شبه‌نظامیان مورد حمایت ایران یا گروه‌های اسلام‌گرا در این منطقه مستقر شوند. ارتش اسرائیل وارد منطقه غیرنظامی‌شده تحت نظارت سازمان ملل در خاک سوریه، از جمله بخش سوری کوه حرمون شد که بر دمشق، پایتخت این کشور، اشراف دارد.

حملات مکرر اسرائیل به سوریه

ارتش اسرائیل همچنین به طور مکرر اهدافی را در سوریه هدف حمله قرار می‌دهد و هدف از آن را، از جمله نابودی انبارهای تسلیحات یا تجهیزات نظامی و جلوگیری از حملات احتمالی گروه‌های افراطی دشمن، اعلام می‌کند.

به گزارش خبرگزاری سانا، نیروهای اسرائیلی تنها در روز یکشنبه ۲۶ ژوئیه (۴ مرداد)، با گلوله‌باران مناطقی در سوریه، یک ترانسفورماتور برق را منهدم کردند.

بیشتر بخوانید: “سیاست بی‌طرفی”؛ چگونه سوریه در جنگ ایران در حال پیروزی است؟

یک سال پیش، اوضاع زمانی بحرانی شد که شبه‌نظامیان سنی علیه دروزی‌ها در استان سویدا دست به اقدامات خشونت‌آمیز زدند.

ارتش اسرائیل در پی آن، با حملات هوایی، از جمله ساختمان وزارت دفاع سوریه در دمشق را هدف قرار داد. در آن زمان، دو طرف بر سر برقراری آتش‌بس به توافق رسیدند.

اظهارات احمد شرع در گفت‌وگو با الجزیره هم‌زمان با سفر آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، به سوریه مطرح شد. این نخستین سفر یک دبیرکل سازمان ملل به این کشور از سال ۲۰۰۹ تاکنون محسوب می‌شود.

گوترش خواستار احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی سوریه شد. او تحولات مرتبط با بلندی‌های جولان را “مطلقاً غیرقابل قبول” خواند.

طبق بیانیه منتشرشده از سوی دبیرکل سازمان ملل، گوترش گفت: «می‌خواهم به جامعه بین‌المللی یادآوری کنم که بلندی‌های جولان بخشی از قلمرو حاکمیتی سوریه است.»

EnglishGermanPersian