این نامه که تاکنون به بیش از ۶۱ هزار «امضای الکترونیک» در سراسر دنیا رسیده و نسخه‌ای از آن برای «صدای آمریکا» ارسال شده، توسط فعالان حقوق کودک، فعالان حقوق بشر، حقوق‌دانان، روزنامه‌نگاران، هنرمندان و بسیاری از شهروندان ایران و ساکنان کشورهای مختلف امضا شده است. 

این نامه خطاب به اعضای کمیته حقوق کودک سازمان ملل، اعضای دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل، جاوید رحمان (گزارشگر ویژه حقوق بشر در امور ایران)، ویرجینیا گامبا (نماینده ویژه دبیرکل در امور کودکان و مناقشات مسلحانه) و اعضای گروه کاری بازداشت‌های خودسرانه این سازمان نوشته شده است. 

امضا کنندگان این نامه خواستار آن شده‌اند تا مقامات مخاطب قرار داده شده در سازمان ملل متحد، از «تمامی ابزارهای موجود خود» برای ممانعت از قتل کودکان در جریان اعتراضات سراسری، دخالت نیروهای امنیتی در پرونده‌های کودکان، توقف دستگیری کودکان در مدارس، خیابان و خانه‌ها و تهدید و آزار فیزیکی و روانی آن‌ها استفاده کنند. 

جامعه پزشکی مشهد بیست و هشتم مهرماه با برگزاری تجمعی و خواندن بیانیه‌ای ۹ بندی، «تغییر کاربری آمبولانس‌ها» را محکوم کرده و خواستار توقف فوری «خشونت جسمی و روانی علیه معترضان و کودکان» شده بودند. 

در متن این نامه همچنین از نهادهای بین‌اللمی خواسته شده که تمام تلاش خود را به عمل آورند تا ضمن وادار کردن جمهوری اسلامی به آزادی فوری کودکان دستگیر شده و جلوگیری از هر گونه اعمال شکنجه بر آن‌ها، «حق اعتراض مسالمت‌آمیز نوجوانان» را به رسمیت بشناسد و به آن احترام بگذارد. 

کمیته حقوق کودکان سازمان ملل متحد بیست و پنجم مهرماه در بیانیه‌ای ضمن محکوم‌کردن نقض فاحش حقوق کودکان، «بازداشت» دانش‌آموزان، «شکنجه» برخی از آنها و نیز بیانیه اخیر وزارت آموزش و پرورش در ارتباط با انتقال برخی از دانش‌آموزان به «مراکز روانشناختی» به منظور تادیب‌شان و همچنین «اخراج انتقام‌جویانه شمار زیادی از دبیرستانی‌ها» را مایه نگرانی خوانده بود. 

امضا کنندگان این نامه با استناد به «شواهد فراوان و غیر قابل انکاری که در روزهای گذشته منتشر شده» اعلام کردند که تعداد زیادی از «دانش‌آموزان ۱۲ تا ۱۸ ساله» بین بازداشت‌شدگان و کشته‌شدگان وجود دارند و نگرانی‌ها از وضعیت «کودکان بازداشت‌شده» بالا گرفته است.

گروه «کودکان کارون» به یاد «کارون حاجی‌زاده» کودک ۹ ساله‌ای است که شهریور ۷۷ به همراه پدرش حمید حاجی‌زاده، شاعر و نویسنده در جریان قتل‌های هدفند برخی از چهره‌های فرهنگی و سیاسی ایران از سوی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی که بعدها به «قتل‌های زنجیره‌ای» شهرت یافت، کشته شد. 

پرستو فروهر، هنرمند و فعال حقوق بشر، یکم آذرماه ۱۴۰۰ همزمان با سالگرد قتل فجیع پروانه و داریوش فروهر به دست نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در سال ۷۷، با نام بردن از «حمید (پور)حاجی‌زاده، کارون حاجی‌زاده، پیروز دوانی، پروانه فروهر، داریوش فروهر، مجید شریف، محمد مختاری و محمدجعفر پوینده» گفته بود: یاد آنها «با پافشاری برای دادخواهی» گرامی داشته می‌شود.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران بیست و هشتم مهرماه با اعلام «سه روز عزای عمومی» برای جان‌باختگان اعتراضات سراسری اخیر به مرگ در بازداشت مهسا امینی، مخالفت با حجاب اجباری و تلاش برای تغییر حکمرانی در ایران، اعلام کرد که شماری از این کشته‌شدگان «کودکان دانش‌آموز» بوده‌اند.