تلاش برای “جمع کردن” تظاهُرات خارج کشور

پا به پای قیام دلیرانه مردُم در ایران، حرکت های ایرانیان خارج کشور در همبستگی با مُبارزه و مُقاومت آنان نیز همچنان تداوم یافته و با قُدرت پیش می رود. همزمان، این مُبارزه حمایتگرانه در پُشت جبهه با تهدیدهایی نیز روبرو شده است که می تواند در صورت نشتافتن به رویارویی با آن، نه تنها دستاوردهای هفته های اخیر را به نیست تبدیل کند، بلکه همچنین به مانع بُزُرگی برای شکل گیری حرکتهای آینده بدل گردد.

آنچه که در گردهمایی های لندن، کانادا و پاریس در هفته گذشته روی داد، نخُستین نشانه های ظُهور سایه سیاهی است که با هدف پهن کردن خود بر سر اجتماعات ایرانیان خارج کشور و مدفون ساختن آن زیر حُضور سنگین اش به جُنبش در آمده. در هر سه نُقطه یاد شده شُماری انگُشت شُمار، زیر پرچم سلطنت طلبی، با اُلگوی یکسان (به بهانه سر داده شدن شُعار نامطلوب خویش یا با تلاش برای تحمیل خود و خارج کردن اداره تجمُع از دست برگُزارکنندگان) اقدام به برهم زدن گردهمایی کرده اند.

روشن است که در جریان مُدافعان سلطنت یک گرایش راست افراطی و فاشیست مآب وجود دارد که در عمل به سُخنگو و تریبون بیرونی دیگر گرایش های آن تبدیل گردیده. گرایش مزبور همچون دیگر همنوعان تاریخی و مُعاصر خود، در سطح سیاسی و فرهنگی نازلی دست و پا می زند؛ آنچه که آن را طُعمه ای آسان برای دستگاه های امنیتی ج.ا می سازد. نمونه این رابطه پیشتر در شبکه های اجتماعی تجربه شده؛ جایی که راست افراطی به گونه آشکار گُفتمان امنیتی ج.ا علیه گروه ها و گرایشهای سیاسی و افراد “غیرخودی” را تبلیغ می کند و به سبک “کیهان” و “صداوسیما”، علیه آنها به زشت ترین و مُبتذل ترین ادبیات و شیوه ها مُتوسل می شود.

هیچکس بیشتر از رژیم لرزان ولایت فقیه از توقُف حرکت های حمایتی ایرانیان خارج کشور خُشنود نمی شود و هیچکس بیشتر از آن، در ارایه تصویری مُتفرق، پرخاشگر و نامُدارا از آنها در پهنه بین المللی منفعت نمی برد. ساده لوحانه است اگر پنداشته شود رژیمی که برای خاموش کردن بانگ شبانه یک مُعترض، کوچه گردی می کند و به پنجره خانه ها شلیک می کند، در برابر صدای نیرومند ده ها هزار نفر در برلن، ونکوور، واشنگتن و جُز آنها بدون واکُنش می ماند.

از آنجا که “نظام” قادر به سرکوب عُریان این حرکتها نیست، بنابراین ابزار اصلی آن در تخریب تظاهُرات حمایتی اقدام از درون و در صحنه همانند موارد هفته گذشته و یا از طریق جنگ روانی و پخش شایعات، اخبار دُروغ و افترا زنی و به بیان فراگیرتر، سرکوب غیرمُستقیم است. راست افراطی سلطنت طلب در هر دو لایه این پروژه نقش فعالی بازی کرده است.

امروز همه آنها که با اُمید و نگرانی به نبرد مرگ و زندگی در ایران می نگرند و دل به خُروش دلاورانه زنان و مردان میهن داده اند، همه آنها که پُشتیبانی بی دریغ از قیام در خارج کشور را تعهُدی اخلاقی و میهنی می دانند، نباید اجازه دهند حرکت ارزشمند و تاثیرگذاری که شُروع کرده اند به بیراهه کشیده شده و بازایستد. با قُدرت و مسوولانه باید آژان پرووکاتورها و ابلهان سودمند شان را از صفوف خود راند و مانع تکرار صحنه های چندش آور هفته گذشته شد.

به گزارش بی بی سی به قنل از شبکه خبری سی‌ان‌ان، بیش از دو هزار چهره دانشگاهی از دانشگاه‌های سراسر آمریکا در نامه‌ای به جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا، او را ترغیب کرده اند برای حمایت از معترضات ایرانی بیشتر تلاش کند.

نویسندگان خواستار توجه فوری به وضعیت ناگوار ایران شده اند و از بایدن می خواهند «اقدامات محسوس بیشتری» از جمله برای پایان دادن به مذاکرات با حکومت ایران انجام دهد.

پروفسور کاظم کازرونیان رئیس دانشکده مهندسی دانشگاه کانتیکات که در تنظیم این نامه نقش داشته به سی‌ان‌ان گفت: «دولت کنونی آمریکا باید رژیم ایران را وادار کند برای هر کسی که کشته، زخمی یا زندانی کرده هزینه بپردازد.»

مرتضی غریب استاد علوم هوانوردی در کَلتِک کالیفرنیا که از امضاکنندگان این نامه است به سی‌ان‌ان گفت: «این شرایط واقعا برای وجدان ما عذاب آور است. نمی‌توانم ساکت بمانم و نارضایتی‌ام را از این وضعیت بیان نکنم و همچنین به عنوان یک شهروند آمریکا انتظاری که از رئیس جمهور دارم را مطرح نکنم. کلمات کافی نیست، به چیزی بیش از کلمات نیاز داریم.»

هموطنی در واکنش به اقدام بچه های چیتگر تهران (فیلم زیر) نوشت: آفرین، به زودی میفهمند که ایران سوریه نیست، حالا برید سر جد وآباد جنایتکارتون را ببرید..