تیر ۱۹
گزارش: تشدید نقض حقوق زنان در ایران در نیمه نخست سال جاری میلادی
تیر ۱۹
محدودیتهای گسترده در بند میثاق زندان لاکان رشت؛ از نبود هواخوری مناسب تا بلاتکلیفی قضایی زندانیان
تیر ۱۹
پرتاب نخستین ماهوارههای اخلالگر آلمان از سال ۲۰۲۷
فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان که پیش از این اعلام کرده بود، کشورش باید به قدرتی فضایی تبدیل شود، اخیرا در بزرگترین نمایشگاه صنایع هوایی جهان در برلین گفت: «فضا نه تنها برای امنیت ما حیاتی است، بلکه روزبهروز بخش بزرگتری از فضای اقتصادی ما را نیز تشکیل میدهد.»
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
هر کشوری که میخواهد یک قدرت فضایی باشد، باید بتواند ماهوارههای خود را با سرعت بالا به مدار زمین بفرستد. بر اساس اسناد محرمانه و تحقیقات مشترک سه رسانه نامبرده، وزارت دفاع آلمان اکنون میخواهد دقیقا همین توانمندی را به آزمایش بگذارد؛ این وزارتخانه قصد دارد در سال آینده (۲۰۲۷) نخستین ماهوارههای خود با قابلیتهای تهاجمی (آفندی) نظامی را به فضا پرتاب کند.
بر همین مبنا، کمیسیون دفاعی پارلمان آلمان یا بوندستاگ پیش از این پشت درهای بسته درباره این پروژه گفتوگو و رایزنی کرده است.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
برنامه آزمایشی؛ نقطه آغاز یک فصل جدید
بر پایه این گزارش، آلمان با این برنامه آزمایشی که “نمایش پرتاب سریع و واکنشمحور” نام دارد، فصل جدیدی را در حوزه فضایی خود خواهد گشود.
به این ترتیب برای نخستین بار، ماهوارههای آلمانی قادر خواهند بود از ماهوارههای دیگر جاسوسی کرده و حتی در کار آنها اختلال ایجاد کنند.
این مأموریت قرار است از طریق حملات الکترومغناطیسی انجام شود و با استفاده از این فناوری، آلمان میتواند در آینده مانع از آن شود که ماهوارههای بیگانه به شناسایی و جاسوسی از سطح زمین یا سایر اجرام فضایی بپردازند.
اتکا به صنایع بومی آلمان
بر اساس خواست وزارت دفاع آلمان، در این پروژه جدید نه تنها باید از ماهوارههای ساخت داخل استفاده شود، بلکه تکنولوژی موشکی برای پرتابگرها هم باید متعلق به تولیدکنندگان آلمانی باشد.
طبق سند مربوط به این طرح، هدف از این اقدام، اثبات این امر اعلام شده که “پروژههای فضایی از این دست، با اتکای انحصاری به صنایع و بخش خصوصی آلمان کاملا قابل اجرا و پیادهسازی هستند.”
“آمادگی برای جنگ در فضا”
قرار است مرکز هوافضای آلمان (DLR) مأمور اجرای این برنامه آزمایشی شود. بر این اساس، باید دو ماهواره آلمانی با قابلیت جاسوسی و رصد سایر ماهوارهها و دو ماهواره با قابلیت استفاده در عملیات اخلالگری به فضا پرتاب و آزمایش شوند.
همچنین مطابق برنامه، قابلیتهای اخلالگری این سیستمها در وهله اول روی ماهوارههای خود آلمان آزمایش خواهد شد.
زمانبندی این پروژه بسیار فشرده و جاهطلبانه است، چرا که بر اساس این سند محرمانه، هدف از این کار “ایجاد پایههای لازم برای پرتاب سریع ماهوارهها” و در نتیجه “ورود به عرصه بهرهبرداری ماهوارهای برای دستیابی به آمادگی جنگیِ هدفگذاریشده در لایه فضایی تا سال ۲۰۲۹” اعلام شده است.
مطابق این گزارش، مقامهای آلمانی میخواهند نشان دهند که آیا و چگونه امکانپذیر است که ماهوارهها را در یک بازه زمانی کوتاه و از پیشتعیینشده خریداری کرد، به سلامت به مدار فرستاد و عملکرد آنها را تضمین کرد.
سخنگوی وزارت دفاع آلمان این طرح را تأیید کرده و در گفتوگو با سه رسانه یادشده گفته عمدا نخواستهاند که این پروژه طولانیمدت باشد: «مسئله اصلی، ادغام فناوریهای موجود در یک سیستم جامع کارآمد و آمادهسازی آن برای پرتاب به فضا در کمتر از ۱۲ ماه است.»
به گفته این سخنگو، ماهوارههای آزمایشی تنها با یکدیگر در فضا تعامل خواهند داشت و “بنابراین، احتمال تأثیرگذاری یا ایجاد مزاحمت برای عوامل ثالث (کشورهای دیگر) وجود نخوهد داشت.”
انتقاد احزاب اپوزیسیون
این پروژه با انتقادهایی از سوی احزاب مخالف دولت در پارلمان مواجه شده است. دزیره بکر، نماینده حزب چپ در پارلمان آلمان و عضو کمیسیون دفاعی میگوید: «وزارت دفاع اکنون در سکوت و مخفیانه، مسیر را برای سیستمهای تهاجمی آلمان در فضا هموار میکند که میتوانند در کار سایر ماهوارهها اختلال ایجاد کنند؛ یعنی دقیقا همان کاری را انجام میدهد که خودمان روسیه را به خاطرش متهم میکنیم.»
در مقابل، سیاستمداران احزاب ائتلافی حاکم، شامل اتحادیه احزاب مسیحی و حزب سوسیالدموکرات آلمان از این پروژه ۱۰۰ میلیون یورویی دفاع میکنند.
آندریاس شوارتس، کارشناس بودجه دفاعی از حزب سوسیالدموکرات میگوید: «میدان جنگ روزبهروز بیشتر به فضا منتقل میشود. ما در اروپا کمبودهای شدیدی در زمینه امکانات شناسایی فضایی داریم و در این بخش اساسا به ایالات متحده وابستهایم.»
همچنین توماس ارندل از حزب سوسیالمسیحی آلمان خواستار توسعه مداوم تواناییهای تهاجمی فضایی شده تا استقلال و حاکمیت راهبردی اروپا تضمین شود.
پذیرش احتمال شکست پروژه
مطابق این سند، از آن جا که تا به امروز، حتی یک پرتاب موشک با استفاده از موشکهای حامل ساخت صنایع آلمان، حتی در حالت آزمایشی با موفقیت کامل همراه نبوده، در قراردادهای این پروژه امکان شکست این طرح نیز در نظر گرفته شده است.
طبق یک توافقنامه، شرکت ارائهدهنده خدمات پرتاب “هیچگونه تضمینی” برای موفقیتآمیز بودن پرتاب و قرارگیری ماهواره در مدار ارائه نمیدهد این شرکت تنها در برابر دولت آلمان تعهد میدهد که برای موفقیت این طرح به صورت “جدی و صادقانه” تلاش خواهد زد.
تیر ۱۹
مرتس: آمریکا موشکهای تاماهاک به آلمان میفروشد
مرتس در بیانیهای که به پارلمان آلمان ارائه شده، گفت: «ما همچنین در حاشیه نشست ناتو در آنکارا با دولت آمریکا توافق کردیم که موشکهای تاماهاک آمریکایی توسط ما خریداری و در آلمان مستقر شوند. ما با این اقدام یک خلاء استراتژیک مهم را در پدافند خود پر میکنیم. همزمان تلاش خواهیم کرد تا سامانههای اروپایی خود را توسعه داده و در اروپا مستقر کنیم.»
به گفته مرتس، آلمان با خرید این موشکهای کروز که بردی تا ۲۵۰۰ کیلومتر دارند، یک خلاء جدی در توانمندیهای نظامی خود را برطرف میکند.
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
موافقت آمریکا با فروش موشکهای تاماهاک به آلمان بسیار غیرمنتظره بود، چرا که بوریس پیستوریس، وزیر دفاع، همین چند ماه پیش گفته بود با توجه به اینکه ایالات متحده درخواست آلمان را برای مدت طولانی بدون پاسخ گذاشته، انتظار ندارد این خرید پیشبینیشده عملیاتی شود.
علاوه بر این، او اشاره کرده بود که ایالات متحده در جریان جنگ ایران آنقدر موشک کروز تاماهاک شلیک کرده است که تعداد زیادی در زرادخانه ندارد و فروش آنها به آلمان بعید به نظر میرسد. حتی خود مرتس نیز پیش از این درباره اینکه آیا ایالات متحده هنوز توانایی و ظرفیت واگذاری این موشکهای کروز را دارد یا خیر، ابراز تردید کرده بود.
بازدارندگی مؤثر در قبال تهدیدات مسکو
در نشست سران ناتو در سال ۲۰۲۴، ایالات متحده تحت ریاستجمهوری جو بایدن، چشمانداز استقرار موشکهای تاماهاک، موشکهای نوع SM-6 و تسلیحات ابرصوت (هایپرسونیک) جدید را در خاک آلمان برای سال ۲۰۲۶ ترسیم کرده بود. اما در ادامه، تحت ریاستجمهوری دونالد ترامپ، این برنامه با مخالفت از سوی آمریکا مواجه و رد شد. اکنون خرید مستقیم موشکهای تاماهاک، به عنوان گزینهای جایگزین برای آن برنامه مطرح شده است.
وزارت دفاع آلمان در سال ۲۰۲۴ اعلام کرده بود که میخواهد از سال ۲۰۲۶ با بهرهگیری از موشکهای کروز تاماهاک، توانمندیهای دفاعی و بازدارندگی مؤثری را در برابر تهدیدات روسیه ایجاد کند.
وزارت دفاع وقت در این باره گفته بود: «روسیه موشکهای اسکندر با قابلیت حمل کلاهک هستهای را در منطقه برونبوم کالینینگراد مستقر کرده است. علاوه بر این، مسکو از سال ۲۰۲۲ جنگندههای روسی مجهز به موشکهای ابرصوت هوا به زمین از نوع کینژال را به آنجا منتقل میکند. روسیه همچنین اعلام کرده است که تسلیحات هستهای خود را در بلاروس مستقر خواهد کرد.»
این وزارتخانه تأکید کرده بود: «از آنجا که روسیه با این اقدامات به طور گسترده اروپا را تهدید میکند، برد این پرتابهها تا ۲۰۰۰ کیلومتر است، ناتو باید دست به اقدامی متقابل بزند.»
اروپا به دنبال موشک کروز بومی
کشورهای اروپایی عضو ناتو در حال حاضر هنوز تسلیحات میانبرد بومی در اختیار ندارند. در میانمدت، چندین کشور متحد در نظر دارند یک سامانه تسلیحاتی اختصاصی برای حملات دقیق دوربرد (مستقر در عمق خاک دشمن) علیه اهداف حیاتی و باارزش رقیب خریداری کنند. به همین منظور، در نشست سران ناتو در واشنگتن در سال ۲۰۲۴، پروژهای تحت عنوان السا یا «رویکرد حمله دوربرد اروپایی» (ELSA – European Long-Range Strike Approach) کلید خورد.
چندین کشور اروپایی عضو ناتو قصد دارند زیر این چتر مشترک، یک موشک کروز بومی با بردی بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر توسعه دهند. سال گذشته وزارت دفاع آلمان اعلام کرده بود که کار بر روی این توانمندی جدید در حوزه تسلیحات دوربرد آغاز شده است. فاصله هوایی میان برلین و مسکو ۱۵۰۰ کیلومتر است.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
پیمان منع موشکهای هستهای میانبرد (INF) که در سال ۱۹۸۷ توسط میخائیل گورباچف، رهبر وقت کرملین، و رونالد ریگان، رئیسجمهور وقت آمریکا امضا شد، برچیده شدن تمامی موشکهای بالستیک زمینپایه و موشکهای کروز با برد کوتاهتر (۵۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلومتر) و برد متوسط (۱۰۰۰ تا ۵۵۰۰ کیلومتر) را پیشبینی کرده بود.
ایالات متحده و کشورهای اروپایی عضو ناتو روسیه را متهم کردهاند که با توسعه موشک کروز زمینپایه جدید با قابلیت حمل کلاهک هستهای از نوع 9M729 (نامگذاری ناتو: SSC-8) و تجهیز نیروهای مسلح خود به آن، پیمان INF را نقض کرده است. در پی این ماجرا، ایالات متحده در سال ۲۰۱۹ رسماً از این پیمان خارج شد.
تیر ۱۹
یک کارشناس خاورمیانه: اداره غزه فقط توسط طوایف ممکن است
او بعد از پایان کنفرانس سالانه “نبض اسرائیل” (Pulse of Israel) در اورشلیم (بیتالمقدس) به این روزنامه اسرائیلی گفت: «تنها طوایف میتوانند غزه را اداره کنند. اما برای این کار، ابتدا باید از شر حماس خلاص شد.»
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
طرح “امارات فلسطینی”
مردخای کیدار دهههاست که از “طرح امارات فلسطینی” دفاع میکند که طبق آن، به جای تشکیل یک دولت متمرکز و مستقل فلسطینی، اداره مناطق فلسطینی به خاندانها و قبایل محلی بانفوذ واگذار میشود.
او معتقد است، تفاوتهای فرهنگی گسترده میان فلسطینیان در شهرها و مناطق مختلف، ایجاد یک دولت مرکزی فلسطینی را غیرممکن میسازد. کیدار در سخنرانی خود در کنفرانس یادشده سیستم عشیرهای را تنها سیستمی خواند که “در جهان عرب به خوبی کار میکند.”
او با اشاره به کویت، قطر، ابوظبی، دوبی، عربستان سعودی، عمان گفت: «همه این امارتها و کشورهای حوزه خلیج فارس بر پایه ساختار طایفهای استوارند. به همین دلیل است که آنها در حال شکوفایی و دارای ثبات هستند.»
با این حال، کیدار اذعان کرد که با توجه به حجم ویرانیها در غزه و آوارگی فلسطینیان در پی جنگ اسرائیل و حماس، مطمئن نیست که گامهای بعدی برای باریکه غزه چه خواهد بود.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
کیدار: ترامپ رؤیاهای دور از واقعیت زیادی برای خاورمیانه دارد
مردخای کیدار در گفتوگو با جروزالم پست کمیته ملی اداره غزه را که تحت حمایت شورای صلح وابسته به دولت دونالد ترامپ ، رئیسجمهور آمریکاست، یک “رؤیا” و بیارتباط با واقعیتهای منطقه توصیف کرد.
او در این رابطه گفت: «ترامپ رؤیاهای زیادی دارد که بسیار از واقعیت خاورمیانه دورند.»
این پژوهشگر مسائل خاورمیانه با اشاره به یکی از پیشنهادهای قبلی ترامپ که در آن از تخلیه کامل غزه سخن گفته بود افزود: «او میتواند چنین چیزهایی را در ذهن خود تصور کند، اما این هم یکی از آن رؤیاهایی است که هرگز محقق نخواهد شد.»
کیدار همچنین برنامه ترامپ برای اجرای طرح صلح غزه را “توهم” خواند.
او همچنین افزود تا زمانی که حماس تسلیحات خود را حفظ کند این کمیته کاملا “بیارزش” است.
این اظهارات در شرایطی مطرح میشود که چندی پیش رسانههای عربی از تصمیم حماس برای انحلال دولت غزه خبر دادند.
از جمله روزنامه سعودی “الشرق الاوسط” نوشت که حماس در حال حرکت به سمت انحلال نهاد حکومتی خود در غزه است. گفته شده که هدف از این اقدام زمینهسازی برای تشکیل یک کمیته از تکنوکراتهای فلسطینی است.
این خبر بازتاب گستردهای در پی داشت. برخی آن را “مانوری سیاسی” تعبیر کردند و برخی نیز گفتند که این تصمیم به گمانهزنیها در مورد برنامههای حماس برای اداره غزه پایان میدهد. برخی گزارشها نیز حاکی از آن بود که اسرائیل نسبت به این اقدام بیاعتماد است و به آن با دیده تردید مینگرد.
دفاع از پیشبرد طرح امارات فلسطینی در کرانه باختری
به نوشته روزنامه جروزالم پست، مردخای کیدار در بخش دیگری از سخنانش در کنفرانس “نبض اسرائیل” بار دیگر از طرح امارات فلسطینی به عنوان راهکاری برای حاکمیت فلسطینیان در کرانه باختری حمایت کرد.
او گفت، برخی رهبران محلی فلسطینی، بهویژه در شهر الخلیل (حبرون) پس از جنگ حماس و اسرائیل بیش از گذشته به این ایده توجه نشان دادهاند.
او مدعی شد که بسیاری از آنان نگراناند که در صورت تشکیل یک دولت مستقل فلسطینی، آن دولت در نهایت به “حماسستان” تبدیل شود و تأکید کرد: «اگر کشور فلسطینی تشکیل شود، یا از طریق انتخابات، همانطور که در سال ۲۰۰۶ حماس پیروز شد، یا از طریق کودتا مانند اتفاقی که در سال ۲۰۰۷ در غزه رخ داد، حماس کنترل آن را در دست خواهد گرفت.»
او در دفاع از طرح خود گفت که اجرای سیستم امارات فلسطینی که شامل حکومت عشایری در شهرها و الحاق دائمی مناطق روستایی به اسرائیل میشود، تنها راه از بین بردن ایده تشکیل یک دولت فلسطینی است و در عین حال به اکثریت قاطع اعرابی که در کرانه باختری زندگی میکنند، استقلال و خودمختاری میدهد.
کیدار پیشبینی کرد که گامها برای دستیابی به این هدف چندان دور نیست و الخلیل میتواند به زودی نخستین شهری باشد که این طرح را آزمایش میکند.
او در پایان سخنرانیاش خطاب به حاضران گفت: «اگر یک روز صبح از خواب بیدار شدید و شنیدید که الخلیل استقلال خود را از تشکیلات خودگردان فلسطینی اعلام کرده و به توافقنامههای ابراهیم پیوسته است وانمود کنید که غافلگیر شدهاید، زیرا این روند هماکنون در حال شکلگیری است.»
مردخای کیدار همچنین مدعی شد که نیر برکات، وزیر اقتصاد و صنعت اسرائیل “با تمام توان از این ایده حمایت میکند و برای پیشبرد آن در تلاش است”.