این موضوع در سندی دستنویس که او در ۲۴ اوت ۲۰۲۲ نوشته بود، آمده و روز دوشنبه، ۱۳ ژوئیه از سوی مقامهای اسرائیل منتشر شد.
این سند توسط مؤسسه پژوهشی اطلاعات و تروریسم آمیت اسرائیل منتشر شده است. این مؤسسه اعلام کرده که سند بخشی از مجموعهای از اسناد حماس است که ارتش اسرائیل در جریان عملیات نظامی خود در نوار غزه به دست آورده است.
.اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
اسناد دیگری نیز که پیشتر توسط همین مؤسسه یا ارتش اسرائیل منتشر شده بودند، توسط سنوار نوشته شده و به موضوعات مشابه اشاره کرده اما این سند بیش از همه به احتمال استفاده از سلاح هستهای پرداخته است.
“اسرائیل در هر صورت پاسخ سختی میدهد”
در سند دیگری که در همان زمان نوشته شده بود، سنوار هشدار داده بود که پنجره زمانی برای حفظ عنصر غافلگیری حمله، تنها ۶ تا ۱۰ ساعت است و در این مدت باید توانایی اسرائیل برای آغاز ضدحمله مختل شود.
او سپس در سند تازه منتشرشده نوشت که اسرائیل در هر صورت پاسخ بسیار شدیدی خواهد داد و حتی احتمال استفاده از سلاح هستهای را نیز منتفی ندانسته بود.
بر اساس گزارش کانال ۱۲ اسرائیل، سنوار در این سند طرحهای عملیاتی دقیقی ارائه کرده بود؛ از جمله تعداد نیروهایی که باید در هر تقاطع مستقر شوند. او قصد داشت از طریق ۲۵ نقطه به طور همزمان حصار مرزی میان اسرائیل و غزه را بشکند و کنترل ۲۵ تقاطع مختلف را در دست بگیرد. برای هر یک از این محورها، یک گروه ۱۰۰ نفره از نیروهای آموزشدیده در نظر گرفته شده بود.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
علاوه بر این، سنوار برنامهریزی کرده بود که ۲۲۱۰ نفر دیگر برای حمله به ۲۲۱ شهرک کوچک در جنوب اسرائیل به کار گرفته شوند؛ ۱۶۰۰ نفر برای حمله به هشت شهر بزرگتر؛۱۲۰۰ نفر برای حمله به شهرهای اسرائیل؛ و ۲۰۰۰ نفر برای حمله به پایگاههای نظامی اسرائیل.
در مجموع، نیروی عملیاتی مورد نظر او حدود ۱۰ هزار نفر بود و طبق این طرح، هیچیک از نیروها از کل برنامه اطلاع کامل نداشتند.
این ارقام بهمراتب بیشتر از تعداد افرادی است که در نهایت در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ از غزه وارد اسرائیل شدند. برآورد ارتش اسرائیل این است که حدود ۵۶۰۰ نفر در این عملیات شرکت داشتند که شامل حدود ۳۵۰۰ عضو حماس، حدود ۵۸۰ عضو جهاد اسلامی فلسطین و حدود ۱۴۰۰ نفر از دیگر ساکنان غزه بودند.
سنوار در این یادداشت نوشته بود: «هدف این است که شهرکنشینان همراه با خودروهایشان فراری داده شوند.»
او با اشاره به ساکنان جنوب اسرائیل دستور داده بود که به زنان و کودکان (برای فرار) “اولویت”» داده شود؛ مردان ۱۷ تا ۵۰ ساله به گروگان گرفته شوند؛ و تمام تلفنهای همراه و مدارکی که همراه دارند، ضبط شود.
گزارش کانال ۱۲ همچنین نشان میدهد که سنوار از هزینههای احتمالی این حمله آگاه بوده است. او مطمئن نبود که ایران یا دیگر گروههای همپیمان جمهوری اسلامی، مانند حزبالله لبنان، به این حمله بپیوندند؛ موضوعی که حماس امیدوار بود رخ دهد.
سنوار همچنین برآورد کرده بود که اسرائیل در پاسخ به این حمله، “برای استفاده از همه ابزارها و سلاحهایی که در اختیار دارد، تردید نخواهد کرد”.
او افزوده بود: «حتی ممکن است از بمب اتمی استفاده کنند؛ بله، حتی از آن.»
اما در ادامه نوشته بود: «در ابتدا اسرائیل از این حمله غافلگیر خواهد شد و دچار هرجومرج میشود.»
“فریب دادن اسرائیل و ایجاد احساس امنیت کاذب”
به گفته مؤسسه آمیت ، این اسناد نشان میدهند که حماس در سالهای ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ برنامهای سازمانیافته برای ایجاد احساس امنیت کاذب در اسرائیل دنبال میکرد تا بتواند نیروهای اسرائیلی را در حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ غافلگیر کند.
در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ هزاران نیروی وابسته به حماس در حمله به جنوب اسرائیل شرکت کردند. در این حمله حدود ۱۲۰۰ نفر که بیشترشان غیرنظامی بودند، کشته شدند و ۲۵۱ نفر، از جمله زنان، کودکان و سالمندان، به گروگان گرفته شدند.
در گزارش همچنین آمده است که مهاجمان مرتکب خشونتهای گسترده، از جمله تجاوزهای جنسی سازمانیافته شدند و به طور عمدی غیرنظامیان را در خانههایشان و در یک جشنواره موسیقی در فضای باز هدف قرار دادند.
یک روز پس از حمله حماس، حزبالله لبنان نیز با موشک و پهپاد اسرائیل را هدف قرار داد. پس از آن، دیگر گروههای مورد حمایت ایران در یمن، عراق و سوریه نیز حملاتی علیه اسرائیل انجام دادند و این درگیریها به نخستین رویارویی مستقیم از چندین تقابل میان اسرائیل و جمهوری اسلامی ایران انجامید.
درگیریهای غزه عمدتاً در اکتبر ۲۰۲۵ و با توافق آتشبس میانجیگریشده توسط آمریکا پایان یافت؛ توافقی که به آزادی همه گروگانهای باقیمانده انجامید و در مقابل، اسرائیل نزدیک به ۲۰۰۰ زندانی امنیتی فلسطینی را آزاد کرد. با این حال، درگیریهای پراکنده ادامه یافت و اسرائیل همچنان حملات هوایی علیه برخی اهداف حماس در غزه انجام میدهد.
یحیی سنوار از سال ۲۰۱۷ به مدت ۷ سال رهبر حماس بود. او در اکتبر سال ۲۰۲۴ در جریان حمله پهپادی اسرائیل کشته شد.
